Maak jij met ons nieuw juni-behang Milk/Shake ook meteen de associatie met borstvoeding? Ons  slashparent-team wel. Ze hoorden van ver het woord ‘milk’ en oh boy, ze waren nog amper te houden. Het ging plots over kolven, productie en jawel, ook lekken. Borstvoeding is een thema dat leeft, zoveel is duidelijk.

Slashparent Jennifer geeft de eerste aanzet. Want ondanks de veelvuldige borstvoeding-informatie die rond je oren vliegt, weet je in principe niks tot je er zélf aan begint. Lees hier de de harde waarheid van Jennifer over borstvoeding die ze al doende ontdekte.

1.Het is gemakkelijk. Not.

Als leek in het ouderschap begon ik ietwat afwachtend aan het nutritionele aspect van het moeder worden. Ik volgde wel een cursus, maar dacht dat zoiets natuurlijks als borstvoeden wel van een leien dakje zou lopen (not).

2. Je moet er onmiddellijk mee starten.

Amper bekomend van een spoedkeizersnede bij kind 1 kreeg ik een zuurstofmasker aan de mond (want misselijk van de verdoving) en een baby aan de borst. De vraag of ik überhaupt borstvoeding wilde geven, werd niet gesteld. Iets ertussenin (in mijn geval ‘ik wil het proberen’) bestond niet. Of was zelfs een opwerping non grata.

3. Termen als ‘productie’ en ‘melktekort’ krijgen plots een heel andere betekenis.

Associeerde ik deze termen vroeger vooral met boze Waalse boeren, werden mijn eerste dagen als kersverse moeder vooral beheerst door deze woorden. Een opmerking als ‘Hij moet wel erg vaak drinken’ werd meteen op gejuich onthaald door de pediater van dienst. ‘Maar mama, dat is uitstekend voor je productie!’ . Er kwam nog net geen handgeklap aan te pas.  Een van de dingen die me het meest bevreesd had in mijn grote stap naar het ouderschap, werd met die ene zin plots bewaarheid. Weg ‘mevrouw’ of ‘Jenni, ik werd enkel nog aanzien als ‘mama’. En melkkoe ook, blijkbaar.

4. Kolven is geen gracieuze bezigheid

Ter bevordering van die melkproductie, moest ik in de eerste dagen mijn borsten onderwerpen aan het kolfmachien. Buiten melk wekte het slappe lachsessies bij de echtgenoot, én de versterking van de associatie met de grasetende viervoeter op.

5. Je bent er de hele tijd mee bezig (toch in het begin)

Das waar! 15 keer per dag. De klonk rond. Mijn zonen zijn nog steeds flinke eters.

6. Het is pijnlijk

Ik was die goede ziel die zich liet aanpraten dat ‘borstvoeding helemaal geen pijn doet’ of dat ‘als het pijn doet, je het verkeerd doet’. De toeschietreflex (voor de niet borstvoeders onder ons: de natuurlijke reactie van je lichaam die ervoor zorgt dat de melk begint te stromen van zodra je jouw kind aanlegt) zorgde ervoor dat ik mijn zoontjes binnensmonds de liefelijke koosnaam ‘kleine piranha’s’ gaf. Ik heb nochtans een hoge pijngrens.

7. Je mag geen controlefreak zijn

Borstvoeden op verzoek, is de hel voor iemand die leeft op structuur. Soms dronk hij om de 2u, soms om de 3. Soms wilde hij 3u aan een stuk door drinken. Soms helemaal niet. Of wel? Of toch maar niet? Ik werd in mijn hele wezen als controlefreak geraakt. Bij kind nummer 2 kwamen andere, nog intensere uitdagingen. ‘Mama, ik heb kaka gedaan’ was een aankondiging die ik steevast te horen kreeg van zoon nummer 1, toen ik zoon nummer 2 net had aangelegd. Instant paniekaanval (want serieus, hoe doen andere moeders dat?) en existentiële vragen waren het gevolg. Van de professionele multitasker die ik dacht te zijn bleef niets meer over.

8. Het is soms een eenzame bedoening

Zie voorgaande. Je bent er constant mee bezig. Jij alleen. Voordeel is wel dat ik op een paar weken tijd de hele Friends-reeks kon herbekijken. Alle 10 seizoenen.

9. Je kan een borstabces krijgen. En gaan lekken

Lijkt eng, maar dat is het niet. Van een borstabces krijg je enkel wat koorts en loop je hooguit enkele dagen met een versteende borst rond. Dat gaat over. Niet zoals die gigantische melkvlek waarmee ik op een ochtend opstond. Daar was geen enkele Dash of Ariel tegen opgewassen.

10. Borsten zijn elastisch

Ik ging van een Jennifer Aniston- boezem naar een Pamela Anderson-cup en terug. Met Keira Knightley als tussenstation (sorry Keira).

****Maar hey, borstvoeding kan ook iets heel moois en onmisbaar zijn! Maar ik stopte om bovenstaande, en nog veel andere redenen, na respectievelijk 6 en 8 weken met borstvoeding. En veranderde plotsklaps van een neurotische zeur naar een ietwat aangenamer gezelschap. Een oprechte chapeau voor alle moeders die hun weg vinden in borstvoedingsland, maar het was gewoon mijn ding niet. En iedere moeder moet in de eerste plaats datgene doen waar ze zich goed bij voelt want: gelukkige mama = gelukkig kind. AMEN!


jennifer CoppietersJenni Coppieters (33) deelt haar leven met 3 mannen (1 echtgenoot en 2 zoontjes van 4 en 2) en is daar stiekem heel blij om. Ze was toch nooit het meisje met de vlechtjes en de roze jurk. Probeert haar leven pre- en post-moederschap te verzoenen. Overdag Sales Developer, na haar uren verwoed internetshopper & hotspotspotter. Vermijdt zoveel mogelijk mainstream. Je kunt haar ook terugvinden op Instagram (@JCapritus)