Af en toe laten SlashParents hier hun licht eens schijnen over het leven van alledag. Zo ook Willemien, (tot nu toe) incognito schrijfster en moeder van één. Haar verhaal over waarom ze graag in sigarettenwalmen van anderen vertoeft.

Willemien:
9 weken en 6 dagen geleden ben ik gestopt met roken. Dat is 241,50 euro die ik uitgespaard heb en dat zijn 690 sigaretten die ik niet meer gerookt heb. (Ok, 688 sigaretten, in week 3 heb ik even een moeilijk momentje gehad.)

Mijn man, die zelf nooit gerookt heeft, is heel erg fier op me. Zeker aangezien deze uitgave geen impact meer heeft op het gezinsbudget. Volgens hem is er nu meer geld om samen leuke dingen te doen! (Oei. Hij heeft precies nog niet gezien dat ik nieuwe oorbellen én nieuwe botten aan heb. Ter waarde van > 241,50 euro. Ja, seg, goed gedrag moet beloond worden, hè!)

Ik had al een aantal onsuccesvolle stoppogingen achter de rug. Ik had me voorgenomen om te stoppen met roken wanneer mijn lief me ten huwelijk zou vragen. Uiteindelijk heeft hij dat ook gedaan, en ik heb – na het plechtig edoch emotioneel in ontvangst nemen van mijn verlovingsring – netjes mijn laatste sigaret gerookt. In het bijzijn van mijn kersverse verloofde. Alle sigaretten daarna heb ik netjes achter zijn rug gerookt. 

Op een gegeven moment werd het verlangen naar een kind heviger dan het verlangen naar een sigaret. Van de ene dag op de andere begon een rookstop van 3 jaar. Maar eens ik uit de pamperperiode met gebroken nachten heen was gesukkeld, en ik mijn sociale leven terug begon op te pikken, strietste ik al eens een sigaret van een vriend, een kennis of een wildvreemde. En zo ging ik van een gelegenheidsroker, naar een gezelschapsroker naar een duidelijk van de wagen gevallen roker.

Op moeilijke momenten ga ik in de buurt van een rokende vriend, een kennis of een wildvreemde staan.

Maar intussen is het kind groter. En net zoals ik vroeger schrik had van mijn moeder, heb ik nu schrik van mijn kind. Geen van beiden heeft ooit geweten dat ik gerookt heb. Of ze hebben er althans niets van gezegd.
Maar ik wou gewoon geen stinkende mama meer zijn. Want ongeacht hoeveel vieze Vicks-bollen, deodorant of cyclodextrine je er ook tegenaan gooit, de stank van sigaretten is niet te overtreffen. (En als moederdier moet je eigenlijk ook tenminste probéren het goede voorbeeld te geven.)

Daarnaast was de houdbaarheidsdatum van de originele reden van mijn rookgedrag verstreken. ‘Ik rook omdat ik erbij wil horen’. Er is in de hele wereld trouwens geen enkele andere reden waarom iemand ook maar enigszins zou beginnen met roken. Het is groepsdruk. Erg, hè.
20 jaar geleden maakte ik me daar nog druk over, maar ondertussen hoef ik er niet zo nodig bij te horen. Liever hoor ik er zelfs liever niet bij, zeker wanneer ik het actuele groepsgedrag van de cool kids van mijn leeftijd op social media waarneem. 

Op de moeilijke momenten neem ik nu mijn smartphone, open het aapje ‘Stop Smoking’, en check ik wat deze week mijn zakgeld om te gaan shoppen is. Op de andere moeilijke momenten ga ik in de buurt van een rokende vriend, een kennis of een wildvreemde staan. 

Dus, beste rokers, vooral niet stoppen met roken aub! En aub ook niet raar kijken als er iemand die u niet kent, nogal kort bij u komt staan. Die rare vrouw probeert aan uw sigaret te ruiken. Gewoon laten doen!


willemienWillemien (37) is moeder van 1 zoon (soms 2: man en zoon samen zijn deugnieten). Inspiratie vindt ze in de kleinste dingen. Willemien schrijft in het rond. Haar ideale dag bestaat uit schrijven / genieten van een warme kom erwtensoep met net niet zwartgeblakerde korstjes /dubbelchecken of er geen nieuwe hebbedingetjes zijn in de webshop van The Boyscouts.