Vandaag worden de vaders overal ten lande gevierd. Althans, daar gaan we vaak gemakkelijkheidshalve van uit. Want in sommige huizen kijk je op een lege stoel. Zoals bij slashparent Eva, net gescheiden en daarom voor de eerste keer een vaderdag zonder de papa van haar kinderen. 

EVA
Voor het eerst in negen jaar zal er op Vaderdag geen vader in huis zijn. Want hij is daar en zij zijn hier. Veel eerste keren in dat eerste jaar na een scheiding. Maar Vaderdag zonder vader, dat wordt slikken. Voor de kinderen, voor mij en voor hem zeker.

Was zondagochtend bij ‘ons’ thuis altijd al een ‘verse pistoletkes’-moment, op Vaderdag kwamen daar nog ambachtelijke knutselwerkjes bij en gedichtjes, voorgedragen met rechte rug en blozende wangetjes, excited naar de reactie van vader die in de prijzen viel. Opluchting en trots als blijkt dat papa al jaren op zoek was naar de perfecte onderzettertjes die hem dan zomaar in de schoot geworpen werden. Wat een toeval.

Dit jaar zal het anders zijn. Er zullen pistolets zijn, en zelfs crèmekoeken met chocolade. Maar ook een lege stoel.

Natuurlijk was hij blij met elke artistieke creatie, ook al zijn er geen kunstenaars verloren gegaan aan onze zonen en zijn ook hun vaderdag-cadeautjes telkens zichtbaar haastwerk.

Dit jaar zal het anders zijn. Er zullen pistolets zijn, en zelfs crèmekoeken met chocolade. Maar ook een lege stoel. We zullen grapjes maken om de spanning te snijden, en die cadeautjes worden met evenveel liefde later gegeven. Maar toch.

Hij zal alleen wakker worden op Vaderdag, een koffie of twee drinken om de stilte te verdrijven. Tevergeefs. Dan zal hij in de zetel ploffen en series binge-watchen tot het middag is. Om dan naar het schoolfeest te vertrekken om zijn zonen te zien optreden. Hij zal niet moeten vechten voor de afstandsbediening, zal geen discussies moeten voeren over hoeveel tijd de jongens op de iPad mogen doorbrengen. Ze zullen nog nooit zo opvallend afwezig geweest zijn.

Hoe vier je vader als je ’s morgens niet meer naast elkaar ontwaakt?

Hoeveel ik hem ook kwalijk neem, en hoe onmogelijk het ook was om samen verder te gaan, hem daar in gedachten alleen zien staan in de keuken, starend naar het gras dat dringend moet worden gemaaid om toch maar niet aan Vaderdag te denken… ik krijg dat niet over mijn hart.

Maar hoe vier je vader als je ’s morgens niet meer naast elkaar ontwaakt? Als de kinderen niet meer op een ontiegelijk uur in het ouderlijke bed gekropen komen voor een sandwich-knuffel? Je kan ergens afspreken voor een pannenkoek in de namiddag, maar dat is net iets anders dan met een warhoofd in pyjama overdonderd worden met versjes en cadeautjes. Te formeel, te ongemakkelijk. En hoe voorkom je dan onwennige stiltes? Koetjes en kalfjes, daar hebben we het heel vaak over. Alles om dat ene, onvermijdelijke gesprek, over het waarom van onze scheiding, maar niet te moeten aangaan.

Eén ding staat vast: net als de eerste Moederdag apart enkele weken geleden, zal ook Vaderdag gevierd worden met een krop in de keel.


eva van den eyndeEva Van den Eynde (38) is SlashParent van twee kinderen (8 en 9j) en combineert dat met een leven als freelance eindredacteur en copywriter. Op haar blog Eva Solo schrijft ze haar scheiding van zich af.