Gastschrijver  en cultuurkenner Jeroen Platteau nam zijn dochter (4) afgelopen zomer mee naar Paléo, het grooste openluchtfestival in Zwitserland. Eén van de weinige grote Europese festivals die nog een eigen koers vaart en daarom voor hem het label parentfriendly meer dan verdient.  Vader en dochter kwamen alleszins blij terug:

“Iedereen kent de Werchters, Pinkpops en Glastonburys van deze wereld. Megafestivals met massa’s bezoekers en de strafste headliners van het moment.  De grote festivals beginnen jammer genoeg steeds meer op elkaar te lijken omdat de meesten verkocht zijn aan een grote (Amerikaanse) speler uit de scène. Maar er zijn gelukkig ook nog festivals die dapper een eigen koers blijven varen. Hoewel die tweede groep kleiner wordt, is ze springlevend. Met Roskilde in Denemarken als bekendste uithangbord. Dat zo’n organisatie veel meer is dan een weekend muziekpret en enkele extra nullen voor een handvol aandeelhouders, beschreef Mick Van Loon van Newsmonkey. Ook Paléo in Zwitserland heeft begrepen hoe het moet.

Om te beginnen: onze dochter van 4 kwam er gratis in. Klinkt misschien niet onlogisch, maar Herman ziet dat anders. Op het enorme terrein vind je de usual suspects: eet- en drankstanden en een shitload aan podia (met vooral populaire Franse en Zwitserse bands, maar ook pakweg de Chemical Brothers).Voor de dochter werd het interessanter bij La Ruche, helemaal afgestemd op kinderen. Hier programmeren ze onder andere straattheater, geweldig voor alle leeftijden. Wat verder in deze zone bevindt zich een fantastisch kinderdorp: een kruising tussen circus, jeugdbeweging en een verzameling volksspelen. Niet alleen fijn voor vier tot twaalf jarigen, ook nog eens onder begeleiding én bijzonder mooi vormgegeven. In La Luciole is er kinderopvang voorzien tot 22u. Gratis. Je kan dat kindvriendelijk noemen. Ik noem dat vooral aangenaam. 

Na een fantastisch optreden van Balthazar (het allereerste concert voor de dochter!) wandelden we wat hogerop. Jaarlijks nodigt Paléo een gastregio uit in hun Village du Monde. Muzikaal was de Keltische regio niet meteen een hoogvlieger maar – het moet gezegd – het dorp zag er geweldig uit en de eetstandjes ook (Haggis voor de durvers, sandwich met kreeft, allerlei soorten pies,…). Vooral de tijdelijke waterpartijen – Een zwembad, papa! – zorgen voor verkoeling op de hete zomerdagen.

img_5507

Honger. Geen probleem op Paléo. Het eten is er uitstekend. Een overvloed aan keuze en zitplaatsen bezorgen ons een aangename rustpauze. Onze keuzes: Zwitserse kaasbeignets (malakoff), Thaïse wok, sandwich “magret de canard”, hot fondue, home made ijs,…

Een andere vaste traditie op het terrein: de zone ontworpen door studenten. Deze keer vormden gigantische houten constructies de achtergrond voor een stenen vallei waar stenen stapelen een serieuze zaak is. Door de ademruimte tussen de zones en de talrijke podia is er plaats zat voor alle bezoekers. En daar waren wij zeer blij mee. ’s Avonds pikten we nog wat optredens mee dankzij de semi-dutjes van de dochter in de buggy. Na het vuurwerk -traditie van de laatste dag – zat onze avond er op. Wij komen terug!”

img_5625
©InaDubois

img_5893

tuin der rotsen op paléo festival