Theater met peuters of kleuters, heb jij je er al eens aan gewaagd? We stuurden slashparent Barbara en haar twee dochters van 2 en 5 naar het nieuwste stuk van De Spiegel: Ceci n'est pas un livre, of figurentheater met live muziek voor kinderen vanaf 18 maanden oud!  BARBARA Goede voornemens, I have a few. (Geef me nog een paar dagen, dan ben ik er ongetwijfeld weer vanaf) Een ervan is meer aan cultuur doen, een ander meer tijd doorbrengen met mijn dochters van twee en vijf, die - opgelet: cliché coming - toch zó snel groot worden. De twee combineren met een toneelstuk op hun maat? Awel ja,  daarmee scoort deze grote kapoen goede punten op de schaal der welgemeende nieuwjaarsbrieven. Op naar De Studio in Antwerpen dus, voor 'Ceci n'est pas un livre' van De Spiegel.

Over gekke mijnheertjes en vliegende bollen

Waarom net dit stuk? De Spiegel is natuurlijk een mooie referentie voor theater voor de allerjongsten. En misschien nog belangrijker: het is gebaseerd op de boeken van Hervé Tullet. Als die naam je niets zegt, geen zorgen. Vorig jaar lag er hier haast toevallig een boek van monsieur Tullet onder de kerstboom en sindsdien is het een van de voorlees-favorieten. Nu, voorlezen is misschien veel gezegd, het zijn vooral de kinderen die aan de slag gaan bij deze Franse illustrator. Bollen die je moet aantikken, wegblazen, vergroten en verkleinen, de betere vingergymnastiek, boeken met een gat in... bij Hervé Tullet kan het allemaal. Dit is geen boek? Toch zeker geen gewoon boek.

Ceci n'est pas un livre

Twee opgewonden meisjes dus, die zo blij waren dat ze naar 'toneeeeel!' mochten. (Mijn jongste dochter praat in extra lange lettergrepen en uitroeptekens, mijn excuses). En oui oh oui, ze werden op hun wenken bediend. De twee 'gekke mijnheertjes' -  dixit mijn oudste dochter - konden met hun net iets te korte overall, smalle dasje en vreemde brilletje meteen op hun sympathie rekenen. Een beetje crazy in the coconut, dat weten ze hier wel te waarderen. Gooi er nog wat grote bewegingen, leuke figuren en véél coole geluiden tegenaan en ze zijn helemaal verkocht. Ceci n'est pas un livre Dat mijn dochters bijna een uur lang (vrij) netjes op hun bankje bleven zitten, zegt eigenlijk al genoeg. De essentie van 'Ceci n'est pas un livre' is moeilijk uit te leggen, want ook al heeft dit toneelstuk niet echt een verhaal, er gebeurt erg veel. Cirkels, vierkanten, gaten, auto's, vogels, raketten... ze passeren allemaal de revue. De koffers van de twee gekke mijnheertjes spuwen het ene na het andere nieuwe boek én muziekje uit. Serieus, een pluim voor de live muziek, Toegegeven, de losse poppenarmpjes en -lijfjes vond ik wat luguber, maar voor de kinderen leek het de normaalste zaak van de wereld. Zeker toen ze in hun neus begonnen te peuteren. (Ahum, misschien ligt dat toch aan die van mij.)Ceci n'est pas un livre

Theater met kleine kinderen? Doen!

Ah, die heerlijke kinderlijke verwondering, hun grote bereidheid om mee te gaan in de vreemde kronkels in andermans hoofd en hun oh zo ongedwongen reacties - ooh, aah, wauw, huh? - geen plek waar die zo tot uiting kunnen komen als bij een speelse voorstelling. Mijn oudste dochter was misschien net iets te oud - ze vond het nodig om af en toe in mijn oor te fluisteren dat het toch de gekke mijnheer zelf was die de papieren auto's deed bewegen - maar lachte even hard mee als haar kleine zus. Als cultuur altijd zo speels en grappig was, ik kocht me ergens een abonnement.
Zin gekregen om naar een voorstelling te gaan met je kinderen? Bekijk hier alle speeldata: despiegel.com. Wil jij ook eens een theaterstuk of film reviewen samen met je gezin? Stuur dan als de bliksem een mailtje naar alloallo@maisonslash.be, stel je voor en stuur een voorbeeldtekst mee. Doen!