Wat te kijken op het scherm? Geef toe dat jij ook soms de bomen door het bos niet meer ziet? Youtube, Netflix en tv... Maison Slash zapt deze keer naar De Roze Dolk op npo.nl, een doodeerlijke (en grappige!) documentaire-reeks over wat er allemaal op je afkomt als je aan kinderen begint. 

Dat (kersvers) ouderschap niet altijd een roze wolk is, hoeven we u niet meer te vertellen. In Vlaanderen leverden de dames van The Gentlemom pionierswerk om de taboes rond postnatale depressie te doorbreken. Radiopresentatrice Siska Schoeters haalde een hoop laster, maar vooral veel herkenning over zich heen toen ze in De Morgen toegaf dat ze soms blij was als haar ‘kleine fuckers’ in bed lagen. Alleen de openbare omroep bleef nog wat achter. Gelukkig zijn er onze Noorderburen, die toch altijd nog dat tikje progressiever zijn op televisioneel gebied. De KRO-NCRV zond ‘De Roze Dolk’ uit, en die kun je online herbekijken.




De Roze Dolk? Klinkt wel érg hard

Inderdaad. Wij vreesden ook even dat het zou gaan over een moeder die haar baby na de geboorte een kopje kleiner wilde maken. Niets van dat, gelukkig. Gewoon, een leuke woordspeling van Bo Jeuken, een 30-something die samen met haar vriend Stef de vraag der vragen stelt: willen wij eigenlijk kinderen? En zoja: kunnen we wel kinderen krijgen? En zoja: zullen we het dan wel goed doen?

Ze geeft een onverbloemde en grappige kijk op haar eigen leven en gaat ook met heel wat (on)bekenden praten over hun kijk op de zaken. Zo zijn er de interviews met haar gescheiden ouders (60-somethings, nemen we aan) die een hi-la-risch nuchter beeld van de jaren 80 neerzetten. Toen dééd je maar wat. En als de bevalling te lang duurde, ging je als vader een pintje drinken.

Maar af en toe komt ook een BN’er in beeld. Wie kent er Xander – zeg dat je niet hoeft te gáán schat – de Buisonjé nog? Die man ziet er nog altijd uit als in de hoogdagen van Volumia. Samen met zijn vrouw Sophie kreeg hij een kindje via een Amerikaanse draagmoeder.


Iedere slashparent zal dingen herkennen

De extase als die zwangerschapstest eindelijk positief is. Dan de emotionele crisis, omdat je beseft dat je de avond voordien drie glazen wijn hebt gedronken. En natuurlijk de grote onzekerheid, als een of andere prenatale test niet uitdraait zoals verwacht.

Maar ook de ruzies bij Ikea, wanneer de baby-uitzet bij elkaar gezocht moet worden. En het ongeloof: hebben we dit echt allemaal nodig? Om van de vreselijke taferelen in de binnenspeeltuin nog te zwijgen: elk kind ziet eruit alsof het kermis, Sinterklaas en z’n verjaardag in één keer mag vieren, terwijl elke ouder half-apathisch voor zich uit zit te staren.

Er is ook een levensles

Die komt van Henk Van Straten, in Nederland bekend als schrijver en columnist, en ook gescheiden papa van twee zoontjes. Elke slashparent die af en toe aan zichzelf twijfelt, moet naar deze man luisteren. Want – hier komt die levensles! – kinderen hebben het best ouders die een zesje scoren. Dat is mooi tussenin ‘een alcoholische vader die ze slaat, opsluit in de kelder en opzettelijk elektrocuteert’ en iemand die ‘altijd rustig blijft en nooit schreeuwt’, legt Van Straten plastisch uit.

Dat het ene uiterste niet ideaal is, spreekt voor zich. Maar ook ouders die tien op tien scoren zijn niet goed bezig, want hun kinderen zullen veel te hard schrikken als ze in het echte leven terechtkomen. Van Straten voegt alvast de daad bij het woord: hij maakt voor zichzelf een slaatje klaar, maar gaat voor de kinderen friet halen, vergeet zijn sleutel (gelukkig mocht de jongste zoon thuis blijven gamen) en ze eten gezellig samen voor TV. Héérlijk, zo’n zesje.

En – spoiler alert – het loopt goed af!

Deze minireeks bestaat uit vier afleveringen. Dat bingewatcht lekker weg, hebben we ondervonden. Wij waren – na de ultieme ontroering – zelfs een tikkeltje teleurgesteld toen Bo uiteindelijk was bevallen na een zeer lange arbeid. Want op enkele mooie beelden van haar kindje na, betekende dat meteen het einde van ‘De roze dolk’. Terwijl wij als bevoorrechte getuigen natuurlijk razend benieuwd zijn hoe het dit prille gezin nu zal vergaan. Wij duimen alvast voor een sequel. Zo eentje over de peuterpuberteit bijvoorbeeld. Bo, wat denk je?

De Roze Dolk: bekijk het hier!