De wereld waarin onze dochters opgroeien, wordt er verdorie niet gemakkelijker op. (Voor jongens ook niet, maar soit, daar gaat het nu even niet over.) Meisjes worden van jongs af geleerd voorzichtig te zijn. Meisjes worden nog altijd meer gediscrimineerd dan jongens. Meisjes moeten vriendelijk lachen, en schipperen voornamelijk ergens tussen 'hoer' en 'non'. Als je als slashparent van een tienerdochter even niet meer kan helpen, misschien helpt dit boek: Fille Folle?   Even in het kort: Fille Folle is niet zomaar een boek, maar een heuse lifeguide die in tien hoofdstukken jonge vrouwen in de 21e eeuw weer het bos door de bomen doet zien, omdat opgroeien zo al moeilijk genoeg is. Dat getuigt ook slashparent Isabel, zelf moeder van twee tienerdochters (14 en 15 jaar). Want hen evenwichtig opvoeden, blijkt dagelijks een oefening op een slappe koord. ISABEL Ik denk nogal gemakkelijk 'je bent een product van je eigen opvoeding', maar merk toch dat - vandaag de dag - het toepassen van deze eenvoudige filosofie op mijn 2 dochters niet eenvoudig is. Als jongste uit een gezin met 3 kinderen werd ik zelf opgevoed door een ongelooflijk ruimdenkende moeder. Ik mocht alles en alles was bespreekbaar. Ik vond dat toen als tiener vrij normaal en stelde me er nooit vragen bij.
Ben ik conservatiever, minder ruimdenkend en heb ik minder vertrouwen in mijn dochters?
Als ik vandaag twijfel over hoe ik nu met bepaalde problematieken moet omgaan, ga ik vaak ten rade bij mijn moeder en vraag haar dan hoe zij dat deed met mij? Hoe kon ze me als prille tiener zoveel vertrouwen en vrijheid geven? Mijn moeder trekt steevast haar schouders op en antwoordt laconiek dat ze altijd wist dat ik rijp en wijs genoeg was om mijn plan te trekken en dat het altijd goed gekomen is met mij... Ben ik conservatiever, minder ruimdenkend en heb ik minder vertrouwen in mijn dochters? Kunnen mijn dochters even goed hun plan trekken als ik toen? Zijn de gevaren vandaag voor meisjes gewoon een stuk groter dan vroeger? Panikeer ik sneller omdat we via o.a. social media, meteen alles tracken & weten en er dus nog weinig 'geheimen' zijn? Ik heb geen éénduidig antwoord op bovenstaande vragen. Ik probeer gewoon een open dialoog met mijn dochters te houden en ga regelmatig de gesprekken aan over topics als roken, drugs, alcohol, lover boys, online pesten, cat calling, sex, discrimininatie, sexting, feminisme etc. Zoals zoveel in het leven besef ik dat het een wankele koord is waar ze op moeten leren balanceren. Ik probeer ze daar voldoende op voor te bereiden door ze aan te tonen dat niks zwart-wit is en dat het leven verloopt met vallen en opstaan en met leuke en minder leuke ervaringen.
Zoals zoveel in het leven besef ik dat het een wankele koord is waar ze op moeten leren balanceren.
Ik doe dat door altijd eerlijk te communiceren. Geen leugens, geen wollige verhalen, geen 'daarom' of 'dat is voor volwassenen' antwoorden. Ik zoek de nuance en de kwetsbaarheid op want door ze van kindsbeen af zo op te voeden zijn ze zelf bijzonder mondig en kritisch en krijg ik dus vaak de wind van voren als ik iets - in hun ogen - onconsequents doe of zeg. Ik probeer dus mijn dochters voldoende complimenten te geven in de hoop dat ze voldoende zelfvertrouwen kweken zonder dat ze naast hun schoenen gaan lopen. Ze los te laten maar ze wel te verwittigen dat ze op feestjes altijd hun drankje goed in de gaten moeten houden. Hun aanmoedigen niet beschaamd te zijn over hun lichaam maar ze kenbaar te maken dat ze daardoor misschien wel ergens als 'hoer' kunnen uitgescholden worden. Hun plagen met de aandacht die ze krijgen van jongens en ondertussen stiekem te hopen dat hun 1ste lief een toffe gast is.
Ze alcohol te laten drinken op onze eigen feestjes in de hoop dat ze zo niet zullen binge drinken achter onze rug.
Ze alcohol te laten drinken op onze eigen feestjes in de hoop dat ze zo niet zullen binge drinken achter onze rug. Ze voldoende bagage mee te geven zodat ze hun eigen opinie kunnen vormen over wat het betekent om 'vrouw' te zijn in deze wereld zonder ze te overdonderen met feministisch rethoriek. Kortom, hoewel het soms beangstigend is, vind ik het vooral boeiende tijden om jonge dames in op te voeden. Want hoe lastig ik de tienerjaren van meisjes ook vind, hun rol op deze wereld is duidelijk en de vervrouwelijking van de wereld kan ze enkel maar helpen om hun plek te vinden.

Herkenbaar? Uhu. Dit is waarom wij gek zijn van Fille Folle!

fille folleFille Folle is een idee van 25-jarige powerladies Ilona Lodewijckx en Aurike Quintelier. In augustus 2016 hebben zij het online platform www.fillefollemagazine.com gelanceerd waarmee ze zich in de eerste plaats richten op meisjes tussen 13 en 17 jaar (maar in realiteit is echt iedereen welkom in de sisterhood). Ze willen daarop de stem laten horen van straffe jongeren die van aanpakken weten. No nonsense, geen taboes, echte rolmodellen die over échte topics praten. Want jonge meisjes worden vandaag te veel knock-out geslagen met nieuws over hoe ze ASAP een strak bikinilijf krijgen, wie Harry Styles’ nieuwe lief is en wat dé moves zijn om zelf een lief te strikken. Maar deze meisjes verdienen méér.

Fille Folle legt in tien hoofdstukken hapklaar en taboevrij uit waar elke tiener mee bezig is, maar waar veel te weinig over wordt gecommuniceerd. Wat er allemaal met dat vrouwenlijf verandert tijdens de puberteit of hoe je als tiener zelf iets moois kan ondernemen in de wereld die niet altijd even fraai is. Hoe je als jong meisje je eigen lijf graag kan leren zien en niet alleen elkaars maar vooral je eigen beste vriendin moet worden. Hoe seks nu eigenlijk in zijn werk gaat – zonder de rooskleurige romantische komedie-toer op te gaan – en dat menstruatie en masturbatie echt helemaal oké is. Hoe je je leven als tiener heus niet op een rijtje hoeft te hebben en dat iedereen haar leidinggevende wel eens per ongeluk mama noemt. En nog meer, véél meer. Dit.boek.is.de.max. (en kan je hier kopen)

isabelIsabel Verstraete spendeerde een groot deel van haar carrière in de communicatiewereld, zowel in Frankrijk, Nederland als België. Sinds 2011 leidt ze een strategiebureau dat bedrijven begeleid in transformatieprocessen. Ze leeft al 10jaar in een nieuw samengesteld gezin met haar partner Rob, haar dochter Lua (14) en Rob’s dochter Rocky (15). Naast haar werk en haar gezin maakt ze graag tijd voor vrienden, koken, reizen, Pilates en sinds kort bewandelt ze het pad van yoga benieuwd als er verlichting wacht op het einde ;-)