Ken je dat wanneer je kind in dwingende knutselmodus gaat en zijn eigen figuurtjes in elkaar steekt met gevonden materiaal? En dan het ding vervolgens bombardeert tot het allerbelangrijkste in zijn leven? Daarover gaat de laatste film van de Toy Story-stal, aan nummer 4 zitten we intussen al.  Dit weekend ging de prent in première. 

INGRID

De cyclus van speelgoed is niet eindeloos. Helaas. Eerst wilt je kind iets heel graag (echt super super graag -en je zal het geweten hebben!), dan speelt hij er (in het beste geval even) mee, vervolgens verliest hij het uit het oog, en ten slotte... Tja, wat dan? Dan blijft het speeltje slingeren in huis, je geeft het weg of gaat het richting stort.  Dat is meteen de eerste boodschap die Toy Story 4 aan mijn gezelschap 9-jarigen deelt: dat speelgoed er is om mee gespeeld te worden, en dat steeds méér of ander speelgoed niet per definitie altijd beter is. Die poppen hebben ook gevoelens. Of zoiets. 

Ik ben een vork, ik ben afval

In Toy Story 4 draait alles om Vorkje, (een plastic spork, ofwel een vork-lepel). Wanneer kleuter Bonnie bang is tijdens haar eerste dag in de kleuterschool, knutselt ze haar nieuwe vriend... Vorkje. Vorkje is dus letterlijk een plastic vork met twee scheve plakoogjes. Dit personage bewijst dat speelgoed niet fancy schmancy moet zijn om een belangrijke plaats te krijgen in het leven van een kind. Dat wisten wij slashparents natuurlijk al. Maar Vorkje zelf heeft dat niet meteen door, hij voelt zich nog steeds het beste thuis in de vuilbak. (En dat leidt tot heel grappige scènes)


Even een kanttekeningetje: in Europa gooien we jaarlijks meer dan 24 miljoen ton plastic afval weg waarvan het grootste deel niet gerecycleerd wordt. Het speelgoed van onze kinders neemt hier -zeg maar- een enorme hap uit de taart. Denk al enkel aan de plastic hoop die jij thuis hebt liggen in de speelhoek/kast/kamer! Meer dan 90% van het speelgoed is gemaakt van niet-recycleerbaar plastic!!

Dankjewel dus Pixar om ons te tonen dat waardevol speelgoed niet alleen duur speelgoed is, maar evengoed eigengemaakte figuurtjes van 'afval' en die een tweede leven krijgen in de fantasie van onze kinders. Ik pleit voor veel zelfgemaakte Vorkjes voor iedereen. (Alleen heel jammer dat ze van deze Vorkjes ook action dolls hebben gemaakt, te koop in de winkel. Echt dan weer bummer, Pixar.) 

Geen spoilers

We gaan hier niet de hele verhaallijn uit de doeken doen, maar ik geef mee dat de humor en het tempo van de film helemaal snor zitten. Deze wil je graag zien tijdens hete (airco!) of regenachtige (beschutting!) dagen tijdens de zomer. Niemand - niet kind, niet ouder- gaat zich vervelen en je gaat zélfs eens hardop lachen. (Dat deed ik toch, en ik doe dat zelden in een cinema-zaal)