Welk interessants vind je vandaag op het kleine scherm? Wat gebeurt er op de youtube-kanalen die populair zijn bij je kinderen? En wat voor moois hebben de verschillende streamingdiensten te bieden? In onze rubriek [Maison Slash zapt] tippen we steeds een programma of reeks die de moeite is voor slashparents! Deze maand een podcast: Ik ken iemand die. 

Misschien bent u al terug van vakantie, maar het kan best dat u die urenlange rit naar Zuid-Frankrijk, -Spanje, of –Italië (schrappen wat niet past) nog te goed hebt. Hoe u uw kinderen dan zoet houdt, leest u dezer dagen overal. Maar ook het volwassen brein wil wel wat afleiding tussen al die filegolven, péages en wegrestaurants in. Zeker wie ‘s nachts rijdt (toch wel dé ultieme tip met jonge kinderen), kan wel wat lekkers gebruiken. Daarom presenteren we deze maand speciaal voor u géén tv-programma of Netflix-reeks, maar een podcast. En niet zomaar eentje, maar het geweldig grappige Ik ken iemand die. Die is gemaakt voor en door jonge ouders en telt intussen al tien episodes. Dat betekent: genoeg Hollandse nuchterheid – en vooral bakken humor – om die rit naar het zuiden te overbruggen.


Want ja: de anekdotes zijn hilarisch

De podcast wordt gepresenteerd door Nynke de Jong, een Nederlandse schrijfster en columniste. Zij ouwehoert lekker weg over het ouderschap en haar eigen jeugd (de anekdote over slasaus in de jaren 80 is heerlijk), samen met haar vrienden en collega-ouders Hanneke Hendrix en Alex van der Hulst. Regelmatig interviewen ze andere gasten, en ze vertellen ook massa’s ‘Ik ken iemand die’-verhalen. Ongeveer eens per maand komt een nieuwe aflevering online, telkens rond een ander thema. De eerste episode ging over slaap en daarin hoorden we het verhaal van een kind dat maar niet alleen wilde slapen (geeuw!), tot de ouders op aanraden van de therapeut mee in de kinderkamer gingen liggen. Beurtelings. En elke nacht een paar meter opschoven, tot ze uiteindelijk – we verzinnen het niet – half in de kamer lagen, half op de gang. Eerst met hun hoofd naar binnen, vervolgens naar buiten. Intussen slaapt het kind.

Ideaal voor die lange rit: de vakantiespecial

Die nemen Nynke, Hanneke en Alex op een camping op. Want veel avontuurlijker hoeft het voor dit trio en hun kleine kinderen niet te worden. En ook dat is herkenbaar: we kennen allemaal de verhalen van mensen die met hun uk door Latijns-Amerika trekken of de stranden van Thailand onveilig maken. Maar de meeste ouders spelen toch liever op veilig. In het begin proberen ze nog een vakantiehuisje in de natuur, of een citytrip. Maar uiteindelijk plooit de meerderheid voor het vakantiepark: altijd vertier in de buurt en lekker dichtbij. Helaas ‘instagramt zo’n natuurhuisje wel beter dan Zoef de Haas of een andere mascotte’, aldus onze Hollandse vrienden. Wel een leuke tip: ga met een groep vrienden op reis en stel elke dag één kinderverantwoordelijke aan, die moet opstaan voor alle kinderen. Dat wordt ongetwijfeld een morning from hell, maar de rest van de vakantie kun je lekker blijven liggen. 

Het gaat er soms ook serieus aan toe

Bij aflevering 7 (‘Druk, drukker en overspannen’) zal het voor veel ouders even slikken zijn. We horen alleenstaande moeder Ilse getuigen over haar serieuze dipjes. Want tussen een kind opvoeden, keihard werken, verhuizen en relatiestress door, blijft er weinig tijd over voor jezelf. En ja, dan krijg je wel eens een kort lontje en moet je kind het vergelden. En Nynke vertelt over haar Jos-index: als ze haar lieve schoonvader (Jos dus) begint af te snauwen, weet ze dat het niet zo goed met haar gaat. Alles wordt verteld met een humoristische schwung, maar de boodschap prikt daarom niet minder hard. Zeker omdat Nynke en co (maar ook wijzelf, als we eerlijk zijn) beseffen dat wij het zélf zijn, die ons zoveel druk opleggen. We willen zo graag de perfecte ouders zijn, die altijd klaarstaan voor hun kinderen. Misschien moeten we onze kinderen gewoon weer ‘naar buiten vegen’ als er bezoek komt, net als in de jaren '80.

Downloaden die handel, en luisteren maar.

In elke aflevering zitten zoveel fijne verhalen en tips, dat die autorit voorbij zal vliegen. En misschien luisteren die kinderen op de achtergrond stiekem ook wel mee. En dat is prima: dan weten ze ineens dat het leven van hun ouders ook niet altijd een ponykamp is. Wat meteen aan nog zo’n grappige anekdote doet denken. Nynke en de andere hosts vertellen hoe ze pas nu, dertig jaar en een handvol kleine kinderen later, beseffen dat hun ouders al die camping-activiteiten (een hele dag op stap met Zoef de Haas! Lekker gaan spelen met de kinderen van de caravan hiernaast!) zélf een verademing vonden. Eindelijk tijd om een boek te lezen. Terwijl die koters natuurlijk dachten dat zij verwend werden. Win-win-win!

Ik ken iemand die: beluister de podcast hier of in je favoriete podcast-app.