Een filmpje meepikken hier en daar, daar zeggen we bij Maison Slash geen nee tegen. Zo mocht slashparent Hadewig vorige week naar de première van "Wickie en het Magische Zwaard", de nieuwste film van Studio 100. Wat zij ervan vond, lees je hier. 

Hadewig

Woensdagnamiddagen zijn voor elke vier-vijfde-werkende-ouder wat spartelen om door die lange dag te geraken. Zeker in de winter. Want regen, kindergeleuter en niet altijd de mogelijkheid om die wilderikken buiten in de tuin te steken. Ikzelf trek er meer dan geregeld op uit met mijn 2 kleuters, om de dag te breken en zelf ook nog eens iets te zien. Hoewel de activiteit veelal is afgestemd op hen. Zo ook deze keer. Want we mochten naar de filmpremière van "Wickie en het Magische Zwaard". 


Hoe het zit met kleuters in de cinema

Bij aankomst kregen de kindjes elk een vikinghoed (die het intussen toch al meer dan een week uithoudt bovenaan hun verkleedkoffer) en de kans om Wickie himself te ontmoeten. Grote mascottes, die van mij zijn er nooit fan van geweest. Van ver zwaaien naar Wickie, dat kunnen ze. Op de foto met het ding of een high five geven, dat kunnen ze dan weer niet. Choose your battles, en ik had zo een donkerbruin vermoeden dat er me nog een aantal te wachten stonden... 


Want met een 5-jarige naar de cinema is een heerlijkheid. Maar met een 3-jarige, dat had ik nog niet gedaan. En al zeker niet alleen. Terecht, zo bleek. 't Kind heeft non-stop gebabbeld en getaterd. Van begin tot einde. Letterlijk. "Mamaaa, hoe noemt die viking-meisje?", "Mamaaaa, ik wil popcorn!", "Mamaaaa, ik moet pipi doen!". Met veel dank aan de vrouw voor ons die alle begrip had voor die roepende kleuter in haar oor. Want "Mamaaaa, is dat ook een mama? Die, die hier, die voor ons?!". 

Hoe het zit met Wickie in de cinema

Dus hoe de vriendin van Wickie de viking noemt? Absoluut. Geen. Idee. Want ik heb bitter weinig van de film kunnen zien, laat staan namen onthouden. 

Wat ik wel gezien heb, was goed. Ik zag een toffe animatiefilm, met een heel duidelijke verhaallijn. Ideaal voor die kleinsten onder ons, en de ouders die niet altijd kunnen opletten. Wickie strijdt op het schutterstornooi om de felbegeerde plaats op de vikingboot van papa Halvar (die naam onthield ik dan weer wel!), maar die vindt zijn zoon nog te jong om mee te gaan op avontuur. Wanneer Wickie's mama (en daar begon het, naam niet onthouden) door een magisch zwaard wordt omgetoverd tot een gouden beeld, gaan ze alsnog samen op tocht om haar terug om te toveren.

Het verhaal werd prachtig vormgegeven, en wat mij het meest is bijgebleven, is dat er een mooie balans was tussen spanning en humor. Want hoewel er situaties zijn waarop de slechterik het blijkt te halen, blijft het luchtig genoeg om die kleuters geen schrik aan te jagen of hun ogen te doen toeknijpen. Ik vermoed dat Studio 100 daar intussen al de nodige ervaring mee heeft, maar toch, mooi gedaan! 

De film werd trouwens ingesproken door een resem aan bekende namen, waaronder Walter Baele, James Cooke, Stien Edlund, Wannes Lacroix en Dirk Bosschaert (aka Berend Brokkenpap - ik wist dat ik hem ergens van herkende!). Maar doe vooral geen moeite om die allemaal te onthouden, ik doe dat blijkbaar ook niet.  

Ook gaan kijken? Dat kan! Uiteraard kan dat. Elk doet zijn goesting in het leven hé, en al zeker op een woensdagnamiddag met kinderen.