Als echte millenials of slashparents, gokken we dat jullie soms experimenteren met vegetarische recepten. Veggieburgers, falafelballetjes, het komt al eens op tafel, en kleine kinderen zien het verschil vaak niet met vlees en werken het lekker naar binnen. So far, so good. Maar als het gaat over wat onze kinderen tussen de boterham willen, is er nog een weg te gaan. Zo ervaart ook Elke van Instagram-account Funmomlife. Haar kinderen zweren bij choco en salami in de brooddoos. Maar recent ontdekte ze dé parenthack om haar twee jongens vegetarische spreads te leren eten. Hieronder haar geniaal verhaal!

SAMALI EN HEPSEWORST

Het is niet dat ik het nog niet geprobeerd heb. We hebben bijvoorbeeld al een paar keer stiekem een seitan-préparéke of een olijventapenade tussen de boterhammen gestoken en mee naar school gegeven. Misschien zouden ze het wel blindelings naar binnen werken in de refter? Euh nee dus. Die boterhammen kwamen gewoon terug naar huis, samen met een diep verontwaardigde blik. “Moeder, wat hebt ge gedaan? Ik wil samali en hepseworst!” De kinderen hebben aan het ontbijt ook al eens plechtig beloofd om een nieuw soort beleg in de brooddoos ’s middags wél op te eten. Leugenaars! 

Veggiespread? Nee bedankt mama!

PROEFONDERVINDELIJK 

We kennen allemaal de supermarkten waar ze onbeperkt allerlei proevertjes aanbieden: een koekje hier, een glaasje thee daar, een nieuwe soort muesli, een wit wijntje voor mama (na 11 uur mag dat) én... vegetarische spreads!

Nu komt het: in de winkel werken mijn kinderen dat allemaal naar binnen. Zonder. Verpinken. Zelfs het beleg dat er voor mij uitziet als babydiarree. Hier schiet mijn kinderlogica echt te kort. In de winkel, gepresenteerd als proevertje, lusten die alles. Omdat het gratis is? Omdat ze het zelf kunnen nemen? Geen idee, maar het bracht mij op een idee.

Proevertjes in de supermarkt.

Eureka

Ik was helemaal klaar voor het experiment, woensdagmiddag na school. Eerst nog eens checken of de kinderen toch niet die lekker veggiespread op de boterham willen eten? Zoals ik al dacht, resoluut nee. Een uur later stond ik in de aanslag met mijn bord. De kinderen willen graag randomly gratis proevertjes? Goed, ik ging mijn bordjes zonder aankondigen op strategische plekken plaatsen in huis. Met exact diezelfde veggiespread waar ze daarnet nog hun neus voor ophaalden. Fingers crossed!

Nog geen 30 seconden later dribbelde mijn kleinste spruit (4 jaar) binnen: “Wat is dat, mama?” “Ooh, gewoon proevertjes”, probeerde ik zo casual mogelijk te zeggen. “ We hebben dat nu thuis ook. “ Zijn armpje zwaaide richting het bordje, en in één beweging HAP SLIK stak hij het hele toastje in zijn kleine mond. Lekkerrrr! Nu nog het oudste kind (8 jaar) overtuigen. Zou die ook zo gemakkelijk om de tuin te leiden zijn? Hij haalde even een wenkbrauw op, toen ik uitlegde dat het hier om proevertjes ging, maar jawel, ook hij ging overstag. Tegen het einde van de middag waren alle toastjes met veggiespread naar binnen gewerkt. Wat een succes! De kinderen moesten toegeven, zo slecht was dat nog niet. Integendeel. 

Proevertjes in huis. 

Paté olé olé

Sinds kort hebben we naast choco en salami er een nieuw soort beleg bij dat zonder morren in de brooddoos mag: kikkererwtenpaté! Olé olé! En dat allemaal door mijn proevertjes-hack. Soms mag je ook eens het gevoel hebben that you are winning at parenting hé. 

 De moeder: winning at parenting!