Wij hebben het soms al lastig om die #1000UurDeDeurUit tracker vol te krijgen. Elke keer opnieuw vinden we wel een nieuw excuus: warm, koud, regen, moe,... Slashparents Kim en Jochem daarentegen spenderen (bijna) élk vrij moment  in de natuur. Je kan het zo zot niet bedenken of zij hebben het al gedaan. En hun kinderen? Die nemen ze gewoon mee!

Dag Kim, onze slashparents kunnen jullie misschien kennen van het één-programma Het Hoge Noorden waar ze een inkijk krijgen in jullie leven in Noorwegen. Jullie zijn geen doorsnee familie, hoe zou je jullie levensstijl zelf omschrijven? 

We beseffen dat ons leven er heel anders uitziet dan dat van velen. Samen met onze twee zoontjes Tristan (10) en Nanook (8) gaan we een paar keer per jaar op avontuur voor 3 maand. Nadien komen we terug naar Noorwegen om zo'n 5-6 weken onze batterijen op te laden zodat we nadien weer voor 3 maand de natuur kunnen intrekken.

Tristan was 4 dagen oud toen jullie bij -10 de bergen introkken. Dan verklaren ze je toch voor gek? 

Velen vonden het egoïstisch dat we Tristan meenamen, al zagen wij dat niet zo. Ingepakt in een draagsjaal onder mijn jas was het lekker warm en was hij dicht bij mij. Ik had echt nood aan de natuur na maandenlang misselijk binnen te zitten, dus waarom zou ik niet naar buiten mogen met mijn baby? Toen ik Jochem leerde kennen heeft hij me de liefde voor trektochten meegegeven en trokken we er dus vaak samen op uit. Toen we aan kinderen begonnen hebben we er dan ook nooit aan getwijfeld om te stoppen, anderzijds stonden de trektochten onze kinderwens ook niet in de weg. Wij zagen er geen graten in om deze twee gewoon te combineren.

"In Groenland zaten we 3 dagen in een sneeuwstorm, en toen was ik echt bang"

Hoe doe je dat in godsnaam, met baby’s de natuur intrekken? 

Wij deden simpelweg wat we gewoon waren. Borstvoeding geven en luiers verversen deed ik onder een windzak. Daar was het lekker warm en comfortabel. We hadden wel altijd een thermosje melk mee voor moesten de omstandigheden borstvoeding niet toelaten. Als nieuwe ouders moesten we sowieso wat ‘zoeken’, dus zochten we meteen naar oplossingen voor buiten. Je hoeft echt niet thuis te blijven met kinderen, als je goed voorbereid bent en goed plant kan je veel met hen doen.

Ben je nooit bang geweest dat er iets zou gebeuren? 

Nee, eigenlijk niet. (lacht) Ik heb maar één keer echt schrik gehad en dat was toen we 3 dagen in een sneeuwstorm zaten in Groenland. Ik had schrik dat onze tent ging openscheuren dus had ik een soort noodzak had klaargemaakt met reservekleren, slaapzakken en eten. Helemaal klaar om te vluchten naar de iglo achter onze tent. Die hadden we eigenlijk gewoon voor het plezier hadden gebouwd maar was wonderwel windstil binnenin. Dat was dé ideale noodoplossing. Gelukkig is de tent nooit gescheurd en hebben we ze nog vaak gebruikt. 

Wat is jouw favoriete avontuur? 

Mijn persoonlijke favoriet is Groenland, daar heb ik ontdekt dat op avontuur gaan met kinderen ook écht leuk is. We hebben daar samengeleefd met Inuïts en Nanook heeft daar zelfs leren lopen! Die mensen gaan echt nog jagen op walrussen, ijsberen,... zoals vroeger. Ook onze fietstocht van Siberië naar Mongolië blijft toch wel speciaal, daar hebben de jongens hun eerste 4000m top gedaan, een mijlpaal. 

Wat is jullie volgende reis? 

In juni trekken we naar Spitsbergen! Vanuit een basecamp gaan we daar verschillende trekkingen doen. Daarna willen we graag naar Peru om medische hulp toe te dienen, dat hebben we enkele jaren geleden ook in Nepal gedaan. Onze kinderen assisteren dan om bepaalde wonden te verzorgen. Maar het belangrijkste op onze bucketlist is om alle oude culturen nog eens te ontdekken voor deze verdwijnen. 

Delen de jongens ook dezelfde liefde voor natuur als jullie? 

Ja, vooral Nanook is een natuurkind! Tristan kan wel eens zeuren, maar dan proberen we een goede deal te sluiten. Een filmpje of lekker vieruurtje achteraf bijvoorbeeld. Ze weten dat het belangrijk is om naar buiten te gaan en te bewegen, en eenmaal buiten genieten ze ook echt wel. Dat is altijd fijn om te zien.

"Met liedjes van Kabouter Plop leerden we de kinderen omgaan met grizzlyberen" 

Hoe regelen jullie dat allemaal met school? 

Dat gaat dat eigenlijk vrij vlot. Voor vertrek mailen we de school, zij geven ons  boeken en informatie mee over wat de jongens moeten leren. Jochem geeft 'tentonderwijs' aan Tristan en ik aan Nanook. Gelukkig is het nog niet de moeilijkste leerstof! 

Jullie jongens leren waarschijnlijk ook ontzettend veel bij over de wereld? 

Ze krijgen natuurlijk altijd nog wat extra mee. Woordjes van locals, Jochem die ze geschiedenisverhalen vertelt onderweg,... Toen we vijf weken gingen kanovaren, zijn we 25 grizzlyberen tegengekomen.  Door liedjes van Kabouter Plop te zingen, leerden we de jongens dan omgaan met wilde dieren. Tristan en Nanook kunnen ook zelf vuur maken, omgaan met allerlei mensen, zien armoede met hun eigen ogen,... vaardigheden die we anders nooit zo goed zouden kunnen uitleggen. En dankzij UNO maken we ook overal ter wereld vriendjes! 

Hebben de kinderen het nooit moeilijk om afscheid te nemen van hun vriendjes thuis?

Tristan begint het wel soms lastiger te vinden, maar dat gaat snel over onderweg. Ze hebben nooit het gevoel dat ze vriendjes kwijtraken. We trekken regelmatig rond dus passeren regelmatig oude vriendjes. En we zorgen altijd dat we fijne herinneringen hebben om aan terug te denken. Wanneer we op avontuur zijn ontdekken de jongens ook zoveel dingen dat ze constant bezig zijn. Dan hangen ze aan Jochems lippen bij het zoveelste geschiedenisverhaal en gaan ze ook echt volledig op in onze reis. Ze zijn dus allebei (nog) heel gelukkig bij een nieuw avontuur!

Dé vraag die elke ouder beantwoord wil zien: hoe krijg je die koters achter dat scherm vandaan na school? 

Heel kordaat zijn. Jochem en ik zijn eigenlijk écht anti-schermen maar we beseffen ook wel dat we hen dat een beetje moeten gunnen, de wereld verandert nu eenmaal. We zijn wel flexibel als ze iets willen opzoeken om bij te leren. We weten ook dat als we hen teveel verbieden dat later tegen ons zal werken hahaha. op onze reizen komen schermpjes bijna niet aan bod want we zijn de hele dag bezig, dus hebben we daar eigenlijk niet zoveel last van.  

"De natuur ontdekken in een jeansbroek met propere schoenen onder, dat gaat niet"

Heb je nog tips voor ouders die met hun kinderen naar buiten willen? 

Maak het gezellig als je naar buiten gaat! Verzin een verhaal rond jullie uitstap. Ga bijvoorbeeld op zoek naar boselfjes of de grote uil die zich verstopt in het bos. Geef hen dan hun eigen rugzakje met verrassingen die ze om de zoveel kilometer mogen openmaken. Dat werkte geweldig goed bij onze kinderen! Hou niet teveel vast aan je eigen verwachtingen. Laat je kind de natuur ontdekken en probeer eens mee te kijken vanuit hun ogen. Vertel hen wat jij ziet en luister ook naar wat zij vertellen. Maar zorg er alstublieft voor dat je kind zich kan uitleven, dat gaat niet in een jeansbroek met schone schoenen eronder. Trek je kind een buitenpakje aan en laat het volop zelf ontdekken.

Gaan jullie ooit stoppen met reizen? 

Ik denk dat we nooit volledig zullen stoppen. We zullen wel minderen voor de studies van onze zonen. Vanaf 15 jaar beginnen hier de ‘ungdomsjaren’, de  laatste jaren van het middelbaar. En zeer gevoelige en belangrijke tijd. Tegen dan hebben we dus een vaste plaats nodig. Daarna zullen het misschien enkel nog Jochem en ik zijn die de natuur zullen intrekken, maar dan zullen we de kinderen toch proberen overtuigen de weekends en vakanties met ons mee te gaan!

Wil je de avonturen van Kim, Jochem, Tristan en Nanook blijven volgen? Neem dan eens een kijkje op hun facebookpagina