We doen het allemaal. Want we zijn ouders. We lopen, rennen, vallen en we staan weer op. Knallen soms keihard met ons gezicht tegen de muur. We proberen er het beste van te maken. Soms lukt dat, en soms ook niet. En heel vaak vragen we onszelf af: hoe doen ZIJ het? In 13 snelle vragen stoppen we onze neus in andermans zaken. SlashParent van dienst: Maarten Vancoillie (32), QMusic-DJ.

Maarten kennen we van Qmusic, samen met Dorothee Dauwe sleurt hij je daar elke dag tussen 6u en 10u door de ochtendrush. In zijn privéleven vormt hij een duo met zijn vriendin Kristien en lopen hun twee kleine pateekes, Leon (4) en Ella (2), rond in huis.


Wat is zo ongeveer de taakverdeling bij jullie thuis? 

"Koken is iets wat ik thuis niet echt doe, enkel als mijn vriendin er niet is. Ik zorg ervoor dat de vuilzakken in orde zijn en houd me bezig met de tuin. Alé, ik druk op start en dan begint de robot met maaien. (lacht) In de namiddag probeer ik me vooral te focussen op de kids.”

Wanneer spraken jullie voor het eerst over kinderen krijgen? 

"Niet veel voor we effectief kinderen kregen. We hebben daar niet uitgebreid over gepraat. We hadden zoiets van 'als het komt, dan komt het', en toen was het er eigenlijk al. Dat is allemaal heel vlot gegaan."

Ben je de ouder geworden die je hoopte te zijn? 

"Dat vind ik een heel moeilijke vraag. Ik probeer dat zo goed mogelijk te doen. Soms lukt dat en soms mislukt dat. Dat weet ik dus nog niet. Kom daar nog eens op terug als ze 18 jaar zijn."

Wat pak je bewust anders aan bij jouw kinderen tegenover je eigen opvoeding? 

"Echt bewust dingen anders aanpakken, doen we niet. Maar we hebben het thuis bijvoorbeeld niet over woorden als 'stout' en 'braaf', omdat het zo simpel niet is. Wat is braaf? En is braaf dan ook de manier om gelukkig op te groeien? Er zijn uiteraard wel grenzen, maar als Leon zijn zus pijn doet, zullen we eerder vragen naar de reden waarom hij dat deed dan de 'ga in de hoek'-zin boven te halen. Straffen en belonen werkt voor mij ook niet. In die zin is dat een beetje hetzelfde als hoe mijn ouders dat deden."

Geef je snel toe aan je kinderen?  

"Als mijn kinderen in de winkel een scène maken omdat ze iets niet mogen, geef ik nooit toe. Het gevecht situeert zich dan vooral bij mij: proberen mij niet aan te trekken van wat de andere mensen denken. Nee is nee en ik ga niet toegeven omdat er wat geween of gebrul aan te pas komt. Ik weet nog dat we ooit, toen we nog met twintig tegelijkertijd in de bakker mochten staan, mijn zoon uit woede een autootje tegen de vitrine gooide en ik echt dacht 'shit, de mensen gaan denken 'wat voor kinderen heeft die van QMusic?' (lacht) Maar die schaamte zal niet winnen, ik zal die dan wel ondergaan."

Wat is voor jou het grootste verschil pré- en post-kinderen? 

"Het grootste verschil is dat onze agenda's een compleet andere invalshoek hebben gekregen. Vroeger was het: 'ga jij dinsdagavond iets doen? Oké, dan ga ik ook iets doen'. Terwijl er nu sowieso één van de twee moet thuisblijven. Je kan niet op de wilde boef iets gaan doen, je moet dat altijd checken. Samen dingen doen wordt sowieso minder, maar voor de pandemie begon, probeerden we wel om om de twee weken samen iets te gaan eten.”


Wie staat er aan de schoolpoort? 

"Uiteraard sta ik 's ochtends nooit meer aan de schoolpoort aangezien ik dan aan het presenteren ben op de radio. Mijn zoon gaat meestal nog halve dagen naar school en af en toe lukt het me dan wel eens om hem te gaan halen. Dochter Ella ga ik zo goed als altijd halen van de crèche. Het voordeel van zo vroeg in de ochtend werken, is dat ik in de namiddag wel meer tijd heb om me met de kinderen bezig te houden.”

Is er zo'n nummer/album/groep dat je jouw kinderen absoluut wil leren kennen? 

"Ik heb ze al volledig geïndoctrineerd in alle old school classics van Samson & Gert. Die liedjes kunnen ze allemaal vanbuiten meezingen. Mijn dochter die bijna twee jaar wordt, kan 'er zit meer in een liedje dan je denkt' bijna woord voor woord meezingen, dat is wel cool. Die missie is dus al geslaagd. Af en toe stop ik er ook wel eens een nummer van Blink-182 tussen, maar of ze die richting gaan uitgaan, dat valt nog af te wachten."

Aan welk ritueel houden jullie thuis vast?

"Ik ga 's avonds samen met de kinderen slapen. Als in samen in één kamer en op hetzelfde uur, aangezien ik al uit de veren moet om 4u in de ochtend. Één van onze rituelen is samen het licht uitdoen. Hoe bizar dat ook mag klinken. We hebben thuis zo'n lamp die kan veranderen naar rood licht. We hebben dat in de tijd gekocht toen Leon nog een baby was, zo konden we licht aandoen, waar hij niet van wakker werd. Ook al zijn ze nu twee en vier, die vibe is een beetje gebleven. Dat rood lichtje doet mijn dochter dan aan, terwijl mijn zoon het slaapliedje van jawel, Samson & Gert opzet. Ik hoor dat lied al weken aan een stuk elke avond, maar het is een dijk van een nummer. Als de wifi uitvalt, is dus heel ons ritueel naar de knoppen." (lacht)

Heb je je kinderen al eens als excuus gebruikt? 

"Ja, tuurlijk. Negen van de tien keer terecht, maar misschien ook wel eens onterecht. De klassieker hé: ik moet door want..."

Wanneer heb je voor het laatst bijna in je broek gedaan van het lachen? 

"Ik was ooit eens een biertje aan het drinken en ik denk dat iemand eerder die dag het concept melktanden aan Leon had uitgelegd. Want hij vroeg me heel verontwaardigd: 'Als ik melktanden heb, heb jij dan biertanden?' Ik heb toen heel hard gelachen. Die logische redeneringen die kinderen maken, zijn heel grappig."

Wat vind je het allermoeilijkste aan opvoeden? 

"Ik heb precies voor alles te weinig tijd. ik vind het moeilijk om vrede te nemen met het feit dat je precies alles maar 'goed genoeg' doet. Ik ben niet de perfecte papa, niet de perfecte radio-DJ, niet de perfecte vriend. Dat vind ik soms echt heel kut."

Zijn er blunders die je als ouder al deed? 

"Oh ja, dat doe ik zelfs bewust. Als ze twee verschillende sokken aanhebben, I don't care. Zulke dingen interesseren mij werkelijk niets. Op een bepaald moment moest ik Leon gaan halen van school en ik vond hem niet. Dat vond ik heel gênant. Ik stond daar te zoeken op die speelplaats, terwijl die smeerlap mij natuurlijk al lang gezien had. Maar echt van die gigantische blunders tot nu toe nog niet.”