Slashparents Jolien (32) en Brecht (33) uit Lochristi zijn er twee waar we terecht ons wit laken voor hebben buiten hangen en dagelijks oorverdovend applaudisseren. Inderdaad, twee verpleegkundigen. Mét jonge kinderen! These two staan paraat in het AZ Nikolaas in Sint-Niklaas en de dagen zien er voor hun in deze toch-wel-gekke-tijden een stuk anders uit dan anders. Normale dagdiensten worden voor een tijdje overboord gegooid en Brecht keerde even terug naar de afdeling intensieve zorgen. Dat combineren ze met drie jonge kadeekes: Hebe (5), Yfke (2) en Xiebe (9 maanden). Amai, wowie, duh, OMG, serieus, hoe krijg je die puzzel gelegd?!

Brecht heeft normaal gezien een management functie, maar gaat nu voor een tijdje back to his roots als verpleegkundige op de intensieve zorgen, iets wat hij vroeger deed. Hij switcht tussen de afdelingen met en zonder besmette patiënten. Jolien komt niet rechtstreeks met hen in contact, maar moest ook wat schuiven in haar werk. Normaal is ze oncocoach, nu werkt ze op een afdeling waar patiënten met longkanker verzorgd worden, en deed ze ook al het onthaal.

Fysiek zwaar 

Zotte beschermpakken, eendenbekmaskers, liters ontsmettingsalcohol en nog vele andere procedures moeten gevolgd worden voor ze aan de slag kunnen. Werken in een ziekenhuis lijkt momenteel wel op een scène uit een dramatische film, maar het is werkelijkheid.

"Je job doen met al deze aanpassingen vraagt voor een heleboel inspanning. Ademen is niet gemakkelijk met zo'n mondmasker, het shield spant rond je hoofd en ook een flinke lading zweet is van de partij met zulke benauwde pakken. Op het einde van je shift, voel je dat wel", zegt Brecht. 

Ze zijn heel voorzichtig en consequent, want ze willen geen risico's lopen, zeker niet met een baby in huis. Brecht: "Ik douche me op het werk, ontsmet mijn handen extreem veel alvorens ik in de auto ga zitten en wanneer ik thuiskom, probeer ik direct mijn kleren in de wasmachine te steken"

Puzzelen 

Normaal werkten Jolien en Brecht beide dagshiften. Nu zijn er heel wat verschuivingen, waardoor Jolien en Brecht soms ook in het weekend moeten werken en Brecht met een shiftensysteem werkt. Tijdens de 'schoolweken' gaat vijfjarige Hebe naar de noodopvang op school: "Ze zijn daar meestal met een tiental kindjes van de 500 die er normaal rondlopen. Ze behoudt daar de structuur van school en vindt het ook helemaal niet erg. De twee kleinste gaan gewoon nog steeds naar de crèche, ook daar zijn ze wel met een pak minder. Nu, tijdens de paasvakantie, komen tantes en nonkels thuiswacht doen, want ons hebben ze nodig in het ziekenhuis", vertelt Jolien. 

En dan is er nog naar de supermarkt gaan en al die buikjes vullen. "Voor de basic dingen als koeken en water gaan we één keer om de twee à drie weken naar de supermarkt. De rest bestellen we bij lokale handelaars en gaan we afhalen, zo verliezen we niet te veel tijd", zegt Jolien. Ze zochten naar een structuur die werkt voor iedereen. "Degene die het laatst naar het werk vertrekt, zorgt dat er 's ochtends boodschappen zijn gedaan, en er eten is voor degene die 's avonds met de kinderen thuiskomt. Spaghetti of lasagne wordt nu wel eens sneller klaargemaakt dan anders."

Nieuwsbrief met de familie

"De kids geven mij heel veel energie. Het doet je beseffen dat het goed is wat we doen, maar dat we ook nog een leven hebben naast het verpleegkundige zijn. Vrolijke en zorgeloze gezichtjes fleuren de dag at the end weer helemaal op!", zegt Jolien. Buiten volmondig meezingen met het liedje 'blijf in uw kot' en weten dat te dicht bij elkaar komen niet mag, zijn de kinderen nog een beetje te jong om te realiseren wat er aan de hand is. Maar één ding is zeker: de grootouders worden gemist! Het is dan wel druk, druk, druk, toch steken ze wekelijks met de hele familie een nieuwsbrief in elkaar om op te sturen naar mémé. 

0MqRM65zM0g8Pz9zaRhE88HqNUJEPjX6qmqBrHM6.jpeg

Het zijn onwezenlijke tijden dus Jolien en Brecht geven graag nog een boodschap mee: "Aan alle zorgmedewerkers en patiënten: hou de moed erin, wees trots en geef gas, veel gas, om door te gaan. We zijn goed bezig!" 

't Zal wel zijn. Alleen maar hartjes, bewondering en respect voor jullie!

HEADER: Hilde De Cleene