Slashparent Angelique weet wel iets af van balletjes in de lucht houden. Naast het feit dat er bij haar thuis een energieke tweejarige rondloopt, vond ze ook nog de  tijd om wat boeken te schrijven. Daarbovenop werkt ze als wetenschapscoördinator bij het ESA in Nederland, en probeert ze elk weekend terug te keren naar België met haar zoon en vrouw. Halleluja, wij vroegen ons af hoe ze dat allemaal combineert. En hoewel ze er eigenlijk geen antwoord op heeft, probeert ze ons wel een inkijk te geven in haar drukke leven. 

Een paar maanden voor de geboorte van de kleine Rover (nu bijna twee) verhuisden slashparents Angelique en haar vrouw naar Nederland. Dit omdat Angelique een job kreeg bij het ESA (European Space Agency). Met zijn drieën proberen ze wel elk weekend terug te keren naar België om met vrienden en familie af te spreken. Ergens in de tussentijd vond Angelique ook nog de tijd om twee - binnenkort drie - kinderboeken te schrijven en een pocketboek voor volwassenen, en twee keer per jaar organiseert ze een ruimtekamp voor kinderen. Het leven stopt niet als je kinderen hebt, neemt zij dus wel heel serieus! 

"Momenteel werk ik als wetenschapscoördinator, dus doe ik zelf geen onderzoek meer. Ik zorg er wel voor dat al het biomedisch onderzoek bij astronauten aan boord van het ISS, en de studies die we hier op aarde doen, goed gecoördineerd worden. Voor mijn job moest ik, voor corona toesloeg, dus ook regelmatig naar het buitenland om samen te werken met wetenschapsteams van de NASA, uit Japan en Rusland,...", vertelt Angelique. Allesbehalve een 9-to-5-job dus! Gelukkig vindt ze het niet erg om tijdens de week lange(re) shifts te draaien. "Zolang ik mijn weekends maar echt voor mezelf en mijn gezin kan vrijwaren."

Elk weekend de grens over 

Dat gekke virus heeft opvallend veel veranderd in het leven van Angelique, maar toch probeert ze samen met vrouw en kind nog zoveel mogelijk naar België terug te keren. "Normaal kwamen we elk weekend en zagen we dan heel veel van onze vrienden en familie. Nu proberen we nog regelmatig te komen, maar kunnen we natuurlijk niet iedereen tegelijk zien en dat is wel jammer. We hopen dan ook dat dit snel verandert, want we willen graag dat Rover contact kan houden met iedereen."

De heen-en-weerverhuis van Nederland naar Antwerpen is voor hem dan ook wekelijkse kost, hij heeft nooit anders gekend. "We geven altijd wel goed aan wanneer we zullen vertrekken naar Antwerpen, en zelfs de lange autoritten van twee uur zijn voor hem meer dan normaal. Hij is vooral blij dat hij weer kan gaan spelen met het speelgoed uit Antwerpen, zo lijkt het steeds alsof hij 'nieuw' speelgoed heeft. We weten natuurlijk wel niet hoelang we dit nog zullen kunnen blijven volhouden als hij ouder wordt en naar school begint te gaan. Maar in Nederland gaan de kinderen pas naar school vanaf 4 jaar, dus we hebben nog wel even tijd om daarover na te denken."

Kleine wetenschapper(s)

Angelique schreef ook twee kinderboeken over wetenschappen. 'In mijn hoofd: de wonderlijke wereld van het brein' en 'Reis naar de sterren: over astronauten, raketten en satellieten.', leggen de magische wereld van wetenschap uit op kindermaat. "Ik vind het leuk om met kinderen te duiken in iets waar zowel zij als ik écht in geïnteresseerd zijn. In 2018 ben ik, samen met een vriend, gestart met Space4Youth. Twee keer per jaar organiseren we een eendaags ruimtekamp voor jongeren van 10 tot 12 jaar. Gewoon doen wat ik graag doe terwijl ik kinderen warm kan maken voor de wereld van de wetenschap: fantastisch!"

Ook bij Angelique schuilde er van jongsaf een kleine wetenschapper in haar. Ze ging graag naar school en leerde graag dingen bij. Het liefst van al wou ze alles en iedereen begrijpen: waarom de blaadjes verkleurden in de herfst en hoe je lichaam werkte. "Mijn hogere studies begon ik aan de unief als bio-ingenieur, maar die maakte ik niet af omdat ik de link met het menselijke wat miste. Daarna ben ik audiologie gaan studeren en heb ik me gespecialiseerd in het evenwichtssysteem. Zo kwam ik terecht in een labo met astronauten, want dit systeem is voor hen héél belangrijk. En zo ben ik dus geleidelijk aan in de wonderlijke wereld van de ruimte gerold."

Of ze hoopt dat er in Rover ook een kleine wetenschapper schuilt? "Ik hoop vooral dat hij nieuwsgierig is en dat zal blijven zijn hele leven lang. En ook misschien dat hij met een kritische blik naar de wereld kijkt. Die twee zijn sowieso verbonden met wetenschap. Maar als hij in zijn professionele leven of studies iets helemaal anders gaat doen, is dat natuurlijk helemaal geen probleem!" 

De perfecte balans 

Hoe ze die dingen allemaal combineert? "Met heel veel dank aan mijn vrouw!", lacht ze. "Ik denk wel dat we hierin een goede balans hebben gevonden, maar dat is zeker niet altijd evident. Tijdens de kerstvakantie schreef ik mijn derde kinderboek. Normaal neem ik die periode de tijd voor haar en Rover, maar eigenlijk heb ik vooral geschreven. Gelukkig laat ze me dan echt mijn ding doen! Mocht ze dat niet willen of aankunnen, zou ik dit allemaal niet kunnen."

Angelique vertelt dat de pandemie ook wel veel voordelen oplevert voor haar. "Sindsdien kan ik mijn zoontje elke dag naar de crèche brengen. Ook als hij thuiskomt, ben ik er. Die momenten koester ik en als hij in bed ligt werk ik nog wat door. Ooit zal ik misschien wel weer opnieuw naar het buitenland moeten vertrekken voor het werk en dat zal voor iedereen wel wat lastig zijn." Angelique is dus gezegend met een geweldige vrouw en samen vonden ze de perfecte balans voor hun gezinnetje. "Mijn vrouw werkt in het onderwijs, en die uren zijn toch meer 'beschermd'. Ze werkt natuurlijk keihard en als ze werkt is ze ook écht niet beschikbaar. Dat ligt nu bij mij anders, ik werk van thuis uit dus kan bijvoorbeeld wel letten op mijn zoontje als hij ziek is. Dat kan zij dan weer niet en zo vinden we toch een goede balans."

Kwaliteit boven kwantiteit 

Ze heeft misschien een druk leven en een veeleisende job, maar bovenal is ze tevreden met hoe het er allemaal aan toe gaat. "Ik ben ervan overtuigd dat ik een betere mama ben terwijl ik deze job doe, dan ik zou zijn als ik hem niet zou doen. Ik haal enorm veel voldoening uit mijn job en dat heb ik ook nodig. De tijd die ik met mijn gezin spendeer is ook echt kwalitatieve tijd, en dat staat voor ons boven kwantiteit. Sommige mensen kiezen er voor om meer tijd in het gezin te stoppen, en ook dat begrijp ik volledig. Die keuze is voor iedereen persoonlijk natuurlijk. Maar ik zou geen betere mama worden mocht ik die keuze maken. Dus ik blijf gewoon doen wat ik graag doe, en wat voor ons het beste werkt."