Hopelijk is de zoektocht naar een nieuwe boekentas en hippe pennen al gebeurd, want 1 september staat nu wel echt griezelig dicht voor de deur. Gelukkig gaan de schoolpoorten weer voor alle kinderen open. 'Joepie, op het gemakske werken', horen we jullie al brullen, maar tegelijkertijd misschien ook 'oei gaat mijn kind dat wel kunnen, zo terug naar school?' Maar wat vinden die kadeekes die vanaf morgen weer elke dag achter de schoolbanken vertoeven daar nu eigenlijk zelf van? Zitten ze vol goesting of vertrekken ze toch met een klein hartje? Esmée (5), Vonne (10) en Siebe (12) vertellen hoe zij zich voelen bij het nieuwe schooljaar.

Vriendinnen en een fluo mondmasker, meer moet dat niet zijn

Esmée (5) is het levende bewijs van een kleuter zonder zorgen. Dat 'coronamonster', zoals ze het zelf noemt, mag stilletjes aan wel verdwijnen, maar echt last heeft ze er niet van. Handen wassen en een fluo mondmasker dragen? Zo erg is dat toch helemaal niet! "Zo lang ik maar bij mijn vier beste vriendinnen in de klas zit, want die heb ik wel echt gemist."

Esmée gaat naar de laatste kleuterklas, maar volgens zichzelf is een plaatsje in het eerste leerjaar ook wel voor haar weggelegd. "Ik kan al super goed rekenen en weet zelfs dat twee keer vijf gelijk is aan tien!" Rekenen is dus al in the pocket, maar alles rond het coronavirus vindt ze toch maar een ingewikkelde zaak. "Ik snap er helemaal niets van. Niet zo lang geleden had ik allemaal rode boebels op mijn gezicht. Ik dacht dat ik corona had. Gelukkig zei mama dat dat er helemaal niets mee te maken had." 

Buiten het rode-vlekken-stressmomentje heeft ze helemaal geen schrik van het virus, maar als ze door corona niet met haar vier beste vriendinnen in de klas zit, dan gaan er wel traantjes vloeien. "Als mijn vriendinnen in een andere klasbubbel zitten, ga ik echt hard huilen. Ik heb ze al zo lang niet gezien en ik mis ze heel hard. Ik heb dan wel een broer en een zus, ik speel toch liever met mijn vriendinnen die even oud zijn als ik."

Handen wassen moet nu minstens tien keer meer dan daarvoor en waarom? Volgens Esmée omdat haar mama dat zegt: "en als mijn mama iets zegt, dan moet ik luisteren! Hier thuis doe ik het stiekem wel eens zonder zeep, maar op school ga ik zeker elke keer het zeeppompje gebruiken." Handgel gaat ook mee in de boekentas. "Ik wil er eentje op basis van gel, want mijn mama gebruikt altijd die met water en die vind ik niet zo goed." Een mondmasker heeft Esmée eigenlijk nog niet nodig, maar achterblijven op de rest was geen optie. "Mijn oma heeft er eentje gemaakt met een ijskarretje op. Ik doe dat heel vaak aan, gewoon omdat ik het mooi vind. Ik wil het heel graag aan al mijn vriendjes op school laten zien. En weet je waarom zo'n masker nog handig is? Zo hoef ik niet elke keer in mijn elleboog te niezen!" En daar waar er in haar stoffen mondmasker plaats is voor een filter, ziet Esmée een andere optie. "Dat zakje kan je gebruiken om snoepjes in te steken!"

Corona of geen corona, een nieuwe start it is!

Vonne (10) beseft maar al te goed dat dat vuil virusje nog meer roet in het eten kan gooien, maar momenteel probeert ze daar niet te veel bij stil te staan. Ze staat vooral te popelen om te beginnen aan haar nieuwe avontuur: nieuwe vrienden en een plek waar ze zich goed voelt. "Veranderen van school in het zesde leerjaar is niet zo plezierig. Iedereen heeft zijn vriendengroepje al, maar toch heb ik er toch ongelooflijk veel zin in. Dit jaar pakt corona niet van mij af!"


In de klas hoeft Vonne nog geen mondmasker op te zetten en daar is ze blij om. "Zo'n ding is echt heel vervelend en je krijgt er een zweetsnor van. Als ik naar de winkel ga, zet ik er wel eentje op. Ik ben dan misschien nog geen 12 jaar, je kan niet veilig genoeg zijn. In de klas vind ik dat anders. Je koorts wordt gemeten en je ziet je klasgenoten elke dag. Het zijn dus geen onbekenden, als ik ze leer kennen dan toch!" (lacht)

In oktober gaat ze normaal met heel haar jaar op zeeklassen. "Het zou jammer zijn moest dat niet doorgaan. Nieuwe vrienden maken is moeilijk voor mij, zo'n weekje weg, zou daar heel goed voor zijn. Ik duim dat het kan doorgaan, maar ik vrees er een beetje voor." Normaal organiseert haar nieuwe school ook op het einde van de vakantie een kennismakingsmoment met de hele klas. Dat gaat nu enkel door met de nieuwelingen. "Jammer dat het niet met iedereen kan, want een weekje later zitten we toch allemaal samen in de klas. Langs de andere kant is het wel leuk dat ik al kennis kan maken met de andere nieuwe leerlingen. Ik heb al gehoord dat ze coronagewijs kleinere klassen hebben gemaakt. Een kleine klas gaat vaak ook samen met een hechte groep en daar heb ik wel nood aan. Corona heeft dus toch een beetje voordelen!" Het enige wat Vonne écht jammer vindt, is dat contactspelletjes op de speelplaats niet meer mogen.

Nu kan Vonne nog wel met de situatie leven, maar ze hoopt dat het virus écht wel volledig verdwenen is, wanneer ze naar het middelbaar gaat. "Ik zou corona echt heel dankbaar zijn als die gewoon zijn boeltje pakt en vertrekt, want met een mondmasker het middelbaar instappen zie ik echt niet zitten."

Dag en bedankt tegen online les volgen

Siebe (12) had zo'n wereldwijde pandemie liever een paar jaar eerder gehad. "Het eerste middelbaar is sowieso een beetje aanpassen, maar wanneer je dan eindelijk in dat ritme zit, komt die coronacrisis even hallo zeggen. Dat was niet gemakkelijk. Niet dat ik zeg dat het voor kinderen uit de lagere school gemakkelijker was, maar het is toch anders. Toen de scholen deels weer open mochten, mocht ik nog steeds niet gaan. Ik voelde me echt een beetje vergeten toen."

Dat thuis zitten, vond Siebe niet zo erg. Hij beschrijft zichzelf als iemand die geen nood heeft aan een gigantische vriendengroep."Dat is wel handig, want veel vrienden heb ik dus niet echt gemist tijdens de lockdown." (lacht) Met zijn drie jongere broers herontdekte hij de tuin. "Van maart tot juni hebben we in een tent geslapen. Moesten we gewoon nog elke dag naar school zijn gemoeten, hadden we zoiets nooit kunnen doen. Langs de andere kant waren die broers soms ook een beetje vervelend. Ze hadden minder huiswerk, waardoor zij vaak eerder konden chillen dan ik. En als ze zich dan een beetje verveelden, durfen ze me af en toe wel eens storen." Toch is hij blij dat hij zijn klasgenoten binnenkort terug ziet. "We zijn een heel diverse groep met enkele enorme grapjassen tussen, het is dus vaak heel grappig in de les."

De duizenden taken die naar zijn hoofd werden gesmeten daarentegen, dat wil hij geen tweede keer meemaken. "Ik hoop echt dat ik een heel jaar zorgeloos naar school kan blijven gaan, want met al die kleurencodes ben ik niet meer mee. Iedereen zegt dat de scholen nog eens volledig sluiten niet kan, maar dat geloof ik niet. Ik zie dat nog wel gebeuren. Alles zelfstandig verwerken, was niet echt mijn ding. Veel leerkrachten hadden ook niet door dat we niet enkel voor hun vak huiswerk hadden. Op de duur werd het gewoon één grote chaos. Dan had je ook nog de leerkrachten die gewoon niets van zich lieten horen. Online les volgen? Nee dank u dus!"

Bij Siebe thuis hebben ze alvast een hele voorraad mondmaskers liggen voor als het schooljaar weer begint. "Ik kijk er niet naar uit om een hele dag met een mondmasker rond te lopen, maar wat moet, dat moet. In de zomer wordt het veel zweten, maar in de winter heb je er ineens een gratis neusverwarmer bovenop." Handgel steekt Siebe voor de zekerheid ook maar in zijn rugzak. "Ze zullen dat op school ook wel hebben, maar de poetsploeg van onze school kennende zou dat wel eens kunnen vergeten bijvullen."