Mijn dochter Rosalie kan haar eerste schooljaar als kleuter al bijna afsluiten. Blij te kunnen aankondigen dat de ochtendlijke routine - of althans wat er voor kan uitgaan - al wat vlotter verloopt. De volgende stap in dat kleuterbestaan blijkt een hobby. Waar welke? Daar had mijn vrouw natuurlijk al meteen een antwoord voor klaar: ballet! Als dat maar goed komt. 

Het is zo dat Sofie een half jaartje geleden aan Rosalie de vraag stelde of ze het fijn zou vinden om één keer per week ballet te doen. Het extra gegeven dat ze dan een tutu zou mogen aandoen zoals Nanadou, de beer in de verhalen van Bumba, zal ongetwijfeld meegespeeld hebben in haar enthousiasme. Maakte diezelfde beer in elk verhaaltje een ritje op de jetski dan zagen mijn zaterdagvoormiddagen er waarschijnlijk anders uit, maar ach...

Vrouwlief helpt dochter aan de dans

Natuurlijk hadden Sofie en ik het er op voorhand al over gehad. Welke hobby’s zouden onze kinderen gaan doen? In welke mate stimuleren we ze hierin of wat zijn juist de grenzen die we op voorhand stellen? Wat het ballet betreft was de argumentatie van mijn vrouw gedegen. Ze had een balletschool gevonden op amper vijf kilometer van bij ons. Ze had ook al geïnformeerd en was te weten gekomen dat er een instapklasje is vanaf drie jaar. Verder argumenteerde ze dat Rosalie toch altijd al enthousiast reageerde op muziek en daarbij dikwijls bewoog op een manier die we voorzichtig ‘dansen’ kunnen noemen. Om zeker te zijn dat ik zou zwichten had ze dochterlief al in een tutu gewurmd en tijdens haar betoog door de leefruimte laten huppelen.

Dus sindsdien is het elke zaterdag de kunst om Rosalie in haar spandex tenue, maillot en ballerina’s te krijgen, waarna ze net voor vertrek toch ineens pipi moet doen en we na weer een worstelpartij met datzelfde balletoutfitje erin slagen haar stipt om half tien bij juffrouw Yfke te droppen voor een klein uur. Ik heb het nog niet getimed maar ik ben er vrij zeker van dat voorgaand proces meer tijd in beslag neemt dan de tijdspanne die de balletjuffrouw krijgt om van onze dochter de nieuwe Anna Pavlova te maken.

Ballerina Brepoels

Wat dat uurtje juist inhoudt was tot voor kort een raadsel. Omwille van corona zijn kijklustige ouders immers niet toegelaten. Onlangs was er dan toch eindelijk een digitale openlesdag. Alle ouders kregen een link doorgestuurd waarmee we via een Zoom-sessie live konden toekijken hoe onze kleuter het deed. Zo zaten ook wij op de afspraak in de zetel om kennis te maken met de prestaties van ballerina Brepoels. Wat volgde was een weergave van onze dochter zoals wij ze al langer kennen en de andere ouders in dezelfde Zoom-meeting nu ook. Rosalie doet netjes mee maar alles op haar manier. Te vroeg, te laat, hand in hand met andere kindjes, of nadat we juffrouw Yfke eerst drie keer ‘Rosalie’ horen roepen omdat madame met andere dingen bezig is. Ter bevestiging van wat wij al wisten horen we één van de mama’s die blijkbaar vergeten was dat micro’s gedempt kunnen worden, zeggen: ‘Amai, die Rosalie die doet ook maar waar ze zin in heeft...’ We nemen het de mama in kwestie niet kwalijk. Alhoewel... We hopen dat ‘die Rosalie’ niet teveel in haar dochters weg heeft gelopen en vragen ons af of ballet wel de juiste hobby is voor onze kleuter?

Het Zwanenmeer?

Terug thuis vertelt Rosalie over hoe fijn dat ze het ballet vond. Dat ze eerst in een kring oefeningen moest nadoen die juffrouw Yfke voordeed. En over hoe ze samen met de andere ballerina’s op de tenen en daarna de hielen de zaal moest oversteken. En dat ze op het einde naar de camera moest wuiven naar alle mama’s en papa’s thuis, maar dat ze nu wel moe is en een beetje wilt rusten in de zetel. Waarna ze achteloos de daad bij het woord voegt. En wij ons maar zorgen maken voor niks... Gaat Rosalie ooit de hoofdrol krijgen in ‘Het Zwanenmeer’? Sofie hoopt waarschijnlijk van wel. Ik ben vrij zeker van niet. En dat is helemaal prima.