Founding mothers Anne en Ingrid schrijven afwisselend een column. Hier lees je wekelijks over onze bumpy slashparent-lifes en over hoe wij de ballen in de lucht proberen houden thuis, én op het werk . En natuurlijk krijg je hier ook de smeuige achter-de-schermen-verhalen van Maison Slash. Stay tuned. ANNE Hoe ik er in hemelsnaam in slaag om mijn job als startende ondernemer te combineren met een gezin met 5 kinderen? Als ik elke keer een cent kreeg telkens als mij deze vraag gesteld werd, ik zou niet meer moeten werken! Het feit is, ik weet het niet. Allez, ik weet het wel. Het is op momenten als deze kerstvakantieweek dat ik het ontdek. Ik ben namelijk al weer volop aan het werk (en zoek mijn weg doorheen mijn ondergelopen mailbox), terwijl de kinderen logeren bij hun grootouders aan zee. Het feit dat ik nu maar pas zie wat er nog allemaal in mijn mailbox zat te bengelen (waar ik op volle spitsuurdagen niet toe kom) doet mij realiseren hoe bijna onmogelijk het is om een zaak op te starten én een gezin te runnen. Een gezin waar ik verantwoordelijk wordt geacht om vijf koters op te voeden en groot te krijgen zonder grote ongelukken, en  die ik liefst ook nog wat waarden, normen en liefde meegeef.

Hoe ik het doe?

Want eerlijk, zonder netwerk rondom mij zou het onmogelijk zijn om Maison Slash te doen draaien als mama van vijf kinderen. Hoe heerlijk is het om de foto's op mijn gsm te zien binnenkomen van uitgelaten kinderen in de speeltuin en al wandelend op het strand. Terwijl ik lekker doorwerk. Zonder ouders en schoonouders die inspringen waar mogelijk, een partner die meer dan zijn steentje bijdraagt, ...zou dit hele startup-verhaal voor mij onmogelijk zijn. Anders zou ik nu ergens comateus liggen wezen.

Een gemiddelde dag

Vandaag was bijvoorbeeld zo'n dag waar ik om 9u bij de eerste klant aan tafel zat. Om daarna linea recta richting winkel te hollen om kleren voor een shoot te kiezen, quiches te bestellen voor diezelfde shoot, de graficus briefen/smeken voor een quasi onmogelijke deadline,... En ondertussen voel ik die dringende offerte op mijn to-do lijst, en trilt mijn gsm onophoudelijk door binnenstromende nieuwe vragen, opportuniteiten, uitdagingen  en verrassingen. Dit is een dag waarop ik de adrenaline voel stromen en ik me helemaal Anne voel. Dan ben ik oh zo blij dat ik even vandaag geen kind naar de voetbal moet rijden, of naar de atletiek of een andere hobby. En dat ik ’s avonds gewoon een banaan kan eten ipv een avondmaal voor zeven te moeten koken. Mogen doorwerken, het is pas als dat geen evidentie meer is dat je de luxe ervan gaat inzien. Tiens, is de vakantie morgen al gedaan?