Welkom in de darkroom van Maison Slash. De enige plek in ons huis waar een slashparent anoniem en doodeerlijk zijn of haar verhaal kan doen. Want ook al kan een verhaal herkenbaar zijn, het delen met je naam eronder kan soms een stap te ver zijn. Ook deze slashparent doet anoniem haar verhaal over haar smartphone-verslaving. Voor haar liever gsm'en dan een lange woensdagnamiddag met haar dochters. 

[Slashparent]

Laaaaange namiddag

Sinds ik mama ben, werk ik 4/5de en ben ik op woensdag thuis. Ondanks ik hier heel erg naar had uitgekeken, blijkt deze mamadag in realiteit tegen te vallen. Ik vind er gewoon niet zo veel aan. In de voormiddag heb ik net genoeg tijd om mijn huishouden wat in orde te krijgen. Maar van zodra ik mijn tweelingdochters ga halen van school ligt er een lange namiddag in het verschiet.

Mijn dochters zijn bijna vier en dus nog te jong om deel te nemen aan naschoolse activiteiten. Dus veel variatie zit er niet in die woensdagnamiddag. Wat mij door de dag heen helpt, is mijn smartphone. Eigenlijk zit ik de hele namiddag in de zetel met dat ding in mijn handen. De meisjes hangen wat rond mij, en als ze wat teveel aandacht vragen zet ik een DVD op of schuif ik de Ipad onder hun neusjes. Ze kunnen zonder veel probleem een complete Bumba-dvd bekijken.

Ik krijg mij echt niet gemotiveerd om actief met mijn dochters aan de slag te gaan. Ook al zie ik ze zo doodgraag, samen schilderen, puzzelen, koekjes bakken...ik zie het mij niet doen. Meer zelfs, na alweer zo een woensdag maak ik elke keer weer goede voornemens om de week erop wél leuke dingen met hen te doen. Maar ik moet de waarheid onder ogen zien. Blijkbaar scrol ik liever door nietszeggende youtube-filmpjes dan dat ik naar de speeltuin ga met mijn dochters.

Mama moet werken

Ik zit in verschillende facebookgroepjes, ben actief op instagram en onderhoud tientallen whatsapp-groepjes met andere mama's - die ironisch genoeg - niet allemaal constant zitten te antwoorden omdat ze met hun kinderen bezig zijn. Tegen de meisjes zeg ik dat mama moet werken, kwestie van geen slecht voorbeeld te geven dat ik mijn tijd verlummel. Gelukkig heeft mijn man niet door dat ik meer aandacht heb voor mijn mobiel dan voor onze kroost.

In de weekends wanneer mijn man thuis is, heb ik er veel minder last van. Dan gaan we wel leuke dingen doen en geniet ik echt van mijn kinderen. De kinderboerderij, een pretparkbezoek, samen gaan fietsen,... Waarom kan ik dat dan niet als ik alleen met hun ben, vraag ik mij af? Waarom grijp ik dan elke keer weer naar mijn smartphone? Ik vrees dat ik er mij mee ga moeten verzoenen dat ik blijkbaar geen dag zonder contact met volwassenen kan, ook al scharrelen er voor mijn neus twee real life schattige meisjes rond.


Wil jij ook graag jouw verhaal eens ongezouten en anoniem kwijt? Dat kan! Stuur gewoon een mailtje naar redactie@maisonslash.be en wij behandelen jouw post met de grootste discretie.