Dacht je dat het mixen van de voornamen van je kinderen, én misschien ook wel die van je huisdieren, een nevenverschijnsel is van het feit dat je er, excuseert, niet jonger op wordt? Laat die diepe zucht dan maar keihard los, want daar heeft het allerminst mee te maken. You're just a love machine. Echtig waar!

Ik vond het steevast komisch: op onbewaakte momenten, wanneer mijn moeder me iets wilde vragen, passeerden eerst enkele andere voornamen de revue. Vaste missers waren mijn zus, de hond en mijn tante. Ik leek niet op mijn zus, noch op de hond en mijn tante was een kranige zeventiger.

“Chance dat ons ma maar 2 dochters heeft!” dacht ik wel eens. Nu ik zelf een kind heb, betrap ik me op soortgelijke opsommingen. Geregeld klinken de voornamen van de nichtjes door het huis wanneer ik toch alleen mijn dochter wil aanspreken. “Wat komen die andere voornamen in mijn lijst doen – ik kan toch wel mijn eigen kind haar naam weten?”

Niks mis met mij

Gelukkig is daar de wetenschap met een verklaring. In het tijdschrift Memory & Cognition, werden 5 studies besproken die dit fenomeen bestudeerden. Blijkbaar komt het in verschillende situaties voor, maar vooral bij moeders en hun kroost. Ik reken daar grootmoeders bij. Mijn moeder zal het beamen: met de kleinkinderen erbij is haar lijst soms 5 namen lang voor we bij de juiste zijn!

via GIPHY

Naast de vaststelling dat de vergissing sneller gebeurt wanneer namen op elkaar lijken (Katrien, Karlien, Karine), blijkt dat de relatie die de personen met elkaar hebben de meer voorkomende oorzaak is. Het gaat hier over de relatie tussen diegene die zich vergist, de personen die verkeerdelijk genoemd worden én de persoon wiens naam er eigenlijk bedoeld wordt. Want – raar, maar waar – blijkbaar “vergeten” we vaker de namen van mensen met wie we ons nauw verbonden voelen. Dat is meteen een verschil met het steeds vergeten van de naam van bijvoorbeeld een politicus of die collega van het 3de.

Het is de liefde ...

via GIPHY

Het gaat dus niet over geheugenverlies. Blijkbaar heeft ons brein een bijzondere manier van dataopslag. Gegevens die qua betekenis samen horen bij elkaar, bewaren we, en roepen we “in groep” op. Zo ook met onze dierbaren en hun namen. Alsof die samen in een speciaal doosje liggen en we pas na even rommelen de juiste vinden. Dat huisdieren daar geregeld ook bij horen, zegt veel over de emotioneel sterke band die we met ze hebben.

Dus no worries. Je kan voortaan de persoon die je probeert aan te spreken helemaal geruststellen: “Het is omdat ik u zo graag zie Lilly, Alice, Max, Luna, Jules … euh Ella!