Is het bij jou één grote donderwolk met hagelstenen zo groot als tennisballen wanneer je wekker 's ochtends je dag laat beginnen? Of ben je meteen van shiny & bright en huppel je als een dartel veulen naar de badkamer voor je ochtendtoilet? 't Is het ene of het andere. Zou je denken. Bij Maison Slash bewoner Ingrid lijkt het ons wat vaag. Ze beweert een ochtendmens te zijn, maar dan wel onder heel strikte voorwaarden. Say what?!

INGRID

Ma écht hè!

Ik ben een ochtendmens. Echt waar. Toch lachen mensen die met mij moeten samenleven zich stuk als ik dit zeg. Ik verdraag geen luidruchtige en kletterende borden. Ik huiver van schreeuwerige radiojingles wanneer ik pas wakker ben. En liefst van al wil ik dat iedereen tegen mij zwijgt tot een uur of acht. Like, as if. 

Maar ik ben wél een ochtendmens. Ergens tussen 5 en 8 uur 's ochtends valt mijn golden hour. Mijn brein draait dan op volle toeren, en de beste ideeën ploppen op. Geregeld sta ik zelfs op om 5 uur en geniet ik van 20 minuten yoga. Ik steek graag mijn neus buiten in de frisse lucht. En ik geniet intens van een opkomende zon. 

De ochtendstond heeft voor mij dus goud in de mond. Althans als ik alleen ben. En daar wringt het schoentje. Want dat ben ik niet. Ik heb twee zéér wakkere kinderen, en een lief die de helft van de week in het buitenland werkt. (Hallo single moms, I hear y'all!) 

Storende elementen

Slaag ik erin om 's ochtends toch even me-yoga-time te nemen, dan hoor ik in de verte al een ochtendplas van een wakker kindje. Of zit mijn hoofd vol inspiratie en ben ik midden in de uitwerkig van een concept of tekst, heeft er iemand nood aan knuffeltime. (Ook leuk! Maar helaas middenin mijn golden hour!) Dan zwijg ik nog over de kilo's voedsel die ik 's morgens moet aanslepen voor die twee niet alleen zeer wakkere maar ook stevig etende kinders. De vuilbakken moeten buiten, de was moet opgehangen, de boekentassen gevuld. 

Mijn ochtenden bestaan dus helemaal niet uit rustig mijn brein op volle toeren laten draaien en mijn lijf rustig laten ontwaken. Nope, opstaan is hier van rushen en repetitieve handelingen uitvoeren. Of van plotse vragen beantwoorden boven je ochtendbord. Over - ik zeg maar iets kei random- masturbatie of radicalisering. 'Mama, wat betekent dat?' En intussen zie ik mijn waardevolle en productiefste minuten van de dag wegtikken.  

Zap de tijd

Begrijp mij niet verkeerd. Uiteraard kan ik genieten van plotse ochtendknuffels, of grappige anekdotes uit de mond van mijn kereltjes. Alleen, stel dat ik mezelf zou kunnen herprogrammeren, dan zou ik mijn productief golden uurtje op een ander moment van de dag inplannen. 11uur ofzo. 

Het is nu exact 5u13 wanneer ik dit schrijf. Op mijn gsm. In het donker. Ik probeer niemand wakker te maken, en probeer -eventjes nog- te genieten van mijn eigenste me-time.