Het kan als slashparent al eens deugd doen om de ballen, die we dagelijks in de lucht jongleren, gewoon eens op de grond te laten liggen. Een keer keihard in de trapezes hangen, en dat enkel en alleen voor jezelf! Of gewoon eens rustig een boterham eten en je koffie warm drinken. Dat ook. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn, toch?! Slashparent Rien knikt een beetje van ja en een beetje van nee.

RIEN

Foert!

Woensdag is mijn vrije dag – vrij in de zin van ‘ik moet niet achter een computer zitten op mijn werk’. En ja, dan breng ik mijn zoon naar de onthaalmoeder. Ook al piekt het als hij ’s morgens roept van ‘nee!’ (klein detail: hij is twee). Want ook dat is zelfzorg: eens een dagje foert zeggen tegen je verantwoordelijkheden als ouder – in theorie zijn het maar een paar uren, maar kom. Woehoe!

Toegegeven, vier op vijf woensdagen doe ik vooral praktische taakjes om de rest van de week rustiger door te komen: van lege ijskasten volproppen met boodschappen tot stapels was ophangen of opplooien (aan strijken doe ik zelfs niet mee) of op het gemak wat koken.

Niet per se de leukste taakjes, maar zo-veel simpeler zonder peuter in huis.

Ploffen, dat wil ik

Onze zoon is extreem nieuwsgierig – ‘kijken, kijken’ – en wil alles zelf proberen – ‘ekke doen’. Van zodra je begint te koken, roept hij ‘stoel pakken’ zodat hij erop kan staan om mee te kijken en koken: elk ingrediënt of kruidenpotje wil hij ook in zijn Ikea-kinderpannetje – ‘mijne’. Heerlijk! Hoe hij roert, kruidt, proeft en bevelen uitdeelt als kleine chef. Maar soms, soms staat je hoofd er echt niet naar. Dan wil je gewoon snel iets op tafel toveren en in je zetel ploffen (in de hoop dat je jouw kind snel in bed krijgt). Want je bent al twee dagen gaan werken en hebt misschien al nachten niet doorgeslapen (laat die misschien maar weg in ons geval).

Was er maar wat minder druk. Wat meer tijd.

En dat probeer ik zelf te creëren met mijn ‘vrije’ woensdag. Zo hoop ik die andere dagen meer zen mom te zijn dan mombie. Dat vertel ik mezelf als mijn schuldgevoel komt knagen. En eerlijk? Die schuld maakt snel plaats voor ontspanning als ik ’s morgens alleen aan tafel zit en op mijn gemak een boterham kan eten – zonder dat mijn zoon hem wil confisqueren of voor mij wil smeren. Of als ik rustig op toilet strandt zonder dat er twee vragende kinderogen op mij zijn gericht – ‘moeke pipi doen, kaka?’ Zucht.

weg kindje, weg

Vaak vul ik mijn woensdag met alledaagse dingen. Soms doe ik eens zot.

Dan plan ik iets leuks met mijn vriend die ’s middags ook vrij is – en dat kan gerust eens bingewatchen zijn in onze luie zetel, net alsof we geen kind hebben. Of dan spreek ik af met vriendinnen om samen te brunchen of te lunchen. Even plezant als ’s avonds gaan eten, en je hoeft er geen thuiswacht voor te regelen of slaap voor te laten.

Dus leve vier vijfde werken! Ik zou niet meer zonder die ene kunnen.


Originele blog op www.rienderien.be.