Dat de kinderen op maandag 18 mei (gedeeltelijk) weer naar school mogen, brengt toch niet bij iedereen die welverdiende rust met zich mee. Niet alleen kinderen zijn angstig, ook een heleboel ouders vinden het spannend. Via Facebook vroegen we naar jullie grootste zorgen over het hele back-to-school-met-anderhalve-meter-afstand-gebeuren. Uit de comments kozen we enkele worries die we voorlegden aan een expert. En let nu goed op, want jeugdpsychologe Karolien Raeymaekers maakt het gewicht op je schouders lichter in 3, 2, 1...

Foto: Charlotte Speck

"Mijn kind is bang om weer naar school te gaan. Hoe stel ik hem of haar gerust?"

Karolien: "Het is eerst en vooral belangrijk dat je deze angst als ouder niet wegveegt. Erken het en toon er begrip voor. Daarnaast is open communicatie cruciaal: leg uit dat er geen wondermiddel is dat deze angst zal doen verdwijnen. Vraag aan je kind wat hij of zij nodig heeft om zich veilig te voelen en benadruk op een positieve manier de veiligheidsmaatregelen die er nu al zijn. Anderzijds merk ik ook dat het juist die maatregelen zijn die kinderen bang maken. Door de mondmaskers verandert het straatbeeld en kinderen weten bijvoorbeeld niet waar ze wel of niet mogen staan. Het kan dan helpen om dat allemaal wat voorspelbaarder te maken door dit weekend voor de scholen opengaan al eens een maskertje op te zetten bij mama, papa en de kinderen. Zo hebben ze het al eens gezien en gevoeld. Je mag ook zeker benoemen dat het gek is om mensen met een mondmasker te zien. Maak het een beetje ludiek."

"Mijn tiener doet moeilijk over het dragen van een mondmasker. Hoe overtuig ik hem?"

Karolien: "Wat je zeker niet moet doen, is een strijd aangaan met je puber. Toon begrip voor het feit dat een mondmasker inderdaad vervelend is om te dragen. De meeste mondmaskers zijn dan ook niet zo cool. Hier geldt opnieuw die tip van open communicatie. Waar zou hij/zij zich wél ok bij voelen? Wat doen de vrienden bijvoorbeeld? Hebben zij een zwart mondmasker? Kijk dan samen of het misschien mogelijk is om ook zo'n mondmasker te krijgen. Of laat je puber een stofje uitkiezen om er zelf een te maken. Wees ook duidelijk over het feit dat er over het dragen van mondmaskers eigenlijk niet gediscussieerd wordt, en het net zoals het dragen van een autogordel een verplichting is. Maar ga wel na hoe je dit samen met je puber zo aangenaam mogelijk kan maken."

"Kan je eigenlijk wel verwachten van een kind dat die een mondmasker draagt en afstand houdt van z'n vriendjes en vriendinnetjes?"

Karolien: "Dat kan, maar het zal moeilijk zijn. Denk maar aan een speelplaats waar kinderen elkaar plots niet meer mogen aanraken. We moeten even ons idee van de 'normale' speeltijd aanpassen. Er zijn wel spelletjes die ze kunnen spelen, maar dat initiatief zal van ouders en leerkrachten moeten komen. Je kan namelijk niet verwachten dat een kind daar zelf op komt. Spelletjes zoals 'elastieken' waarbij twee kinderen een rekker gespannen houden met hun voeten en een ander kind erin springt, springtouwen met een lang touw, een bord op de speelplaats zetten waarop ze Pictionary kunnen spelen... Er zijn wel opties, maar kinderen zijn vaak impulsief waardoor er zeker regels gewild of ongewild overtreden zullen worden. Het is belangrijk om daar als ouder niet boos over te worden, maar om wel aan te geven wat niet kan en samen na te denken over alternatieven."

"Kan mijn kind een trauma oplopen aan deze gekke schoolervaring?"

Karolien: "Ik zou niet spreken over een trauma, maar zo'n vreemde schooldag kan best wel zwaar zijn voor hen. Het is belangrijk dat je kind weet dat leerkrachten nog altijd vertrouwenspersonen zijn waarbij ze terecht kunnen met een probleem. Leerkrachten hebben die feedback ook echt nodig. Alleen zo kunnen leerkrachten en leerlingen hun draai in het systeem te vinden."

"Mijn puber wil weten of kampen kunnen doorgaan en of we op reis kunnen. Hoe geef ik hem iets om naar uit te kijken?"

Karolien: "Een vooruitzicht is belangrijk en daar moeten we ze ook een bepaalde zelfstandigheid in geven. Ga met je pubers rond de tafel zitten en brainstorm over hoe jullie er toch een leuke zomer van kunnen maken als reizen er bijvoorbeeld niet in zou zitten. Hoe kunnen ze diezelfde ontspanning hier thuis creëren? Kunnen jullie eventueel nadenken over een kleine groep die thuis op bezoek zou kunnen komen als de maatregelen verder versoepeld worden? Is er een online project dat samen met vrienden gedaan kan worden? Geef hen de verantwoordelijkheid voor het organiseren van ontspanningsmomenten die coronaproof  zouden zijn. Wanneer de maatregelen dan verder versoepelen, kunnen jullie opnieuw samenzitten om te kijken wat al gepland kan worden. Welke plannen vragen wat flexibiliteit en creativiteit om ze binnen de veiligheidsgrenzen te laten doorgaan? Jongeren hebben zo'n vooruitzicht nodig en leren zo omgaan met een moeilijke situatie, zich flexibel op te stellen en steeds op zoek te gaan naar het positieve."

"Mijn ene kind mag naar school en het andere niet waardoor er jaloezie hangt. Hoe pak ik dit aan?"

Karolien: "We moeten de regels buiten onszelf stellen. Maak duidelijk dat het niet mama en papa zijn die bepalen wat wel of niet mag, maar dat er een veiligheidsraad is die dat beslist heeft. Laat wel zien dat je merkt dat je kind het er moeilijk mee heeft. Je kan dat ook eigenlijk bijna letterlijk zeggen, dat je begrijpt dat het niet eerlijk is. Als je kind bijvoorbeeld boos is dat hij of zij niet naar school mag, kan je nagaan waar die nu precies zo hard naar verlangt en of je dat thuis met iets kan compenseren. Als je kind juist helemaal niet naar school wil, kan je zorgen voor een leuke thuiskomst die de zware dag compenseert. Laat zien dat je begrijpt dat hij of zij een moeilijke dag achter de rug heeft."

Nog een gouden tip!

Karolien: "We moeten toch proberen te genieten van het warme weerzien, al is dat op een andere manier..."



Meer informatie over jeugdpsycholoog Karolien Raeymaekers vind je op haar website.