Pedagogen, psychologen, sociologen... Wij slashparents lezen ons een ongeluk op zoek naar handvaten en oplossingen voor de dagelijkse kleine issues in het huishouden. En af en toe gaat Maison Slash zelf op onderzoek uit. In een aanstormende kerstperiode vol overdaad en gulzig gelag vonden we het een prima idee om wat dingen in ons leven te halveren en te ontdekken welk effect dat heeft. Slashparent Jente schoof zichzelf naar voor als vrijwilliger en werd zo wild enthousiast van dit experiment 'de helft' dat er nog wat vervolgjes zitten aan te komen!

JENTE

Laat ik ons gezin even voorstellen. We hebben een papa die 6 dagen op 7 werkt. We hebben een mezelf die ook fulltime werkt en daarnaast haar bijberoep aan het uitbouwen is. We hebben 2 kinderen, een hond en een poes die elk hun portie liefde en aandacht vragen. En plots vonden we blijkbaar ook dat we nog wat tijd over hadden om samen met mijn vader en mijn zus en haar man een oude kapel met klooster en pastoorswoning te kopen als gezamenlijk cohousing project. Uiteraard met de nodige renovatiewerken van dien. Bordje vol dus (zonder te klagen want het is een heerlijk bordje). 

En toen kwam de vraag van Maison Slash of we het met minder konden doen. Meer specifiek met de helft minder. En dat zagen we wel zitten. Keep it simple is mijn credo, dus here we go.

Daar waar de rommel zich opstapelt

Toegegeven wij leven al redelijk minimalistisch. Sinds enkele jaren hebben we gaandeweg ongeveer afscheid genomen van 50% van onze spullen en we denken beter na over wat er in huis komt. Liever niet te veel spullen in huis. Creëert alleen maar meer rommel. Maar er is één plek in huis die voor mij altijd heel rommelig aanvoelt. Een plek waar we héél veel tijd doorbrengen en juist daardoor dus vaak een bron van frustratie vormt: de keuken. 

Je kan heel je servies en ander hebben en houden op straat zetten maar je kan er niet van onderuit dat er in de keuken wekelijks, zelfs dagelijks, nieuwe dingen hun weg vinden naar binnen. Een mens moet nu eenmaal eten. En blijkbaar ook experimenteren en ingrediënten kopen die men eigenlijk vrijwel nooit gebruikt maar toch niet weggooit.  En 30 soorten cornflakes in huis halen terwijl er enkel granola wordt gegeten. Het resultaat van naar de winkel gaan zonder boodschappenlijstje en met kinderen (geen brood maar wel frozen-coco-strawberry-unicorn-yoghurtini’s in huis).

gZATYQeq5yPe51dwDmzk9HJgIa0r88fyQNSkLBT9.jpeg

Dit experiment kwam als een goed excuus om nog eens met de grove borstel (en sponsen, zemen, etc.) door de kastjes te gaan op zoek naar een simpelere manier. Eentje die me liefst ’s morgens en ’s avonds de helft tijd uitspaart in de keuken. Qua eten en drinken dan,  niet qua sfeer en gezelligheid. 

Ennnnn actie!

Dus moeder schoot in actie. Alle lades en kasten werden leeggehaald en enkel die zaken die we echt dagelijks of wekelijks gebruiken mochten er terug in. Vééél beter. Ik voelde meteen het verschil. Eén lade werd ingericht met alles voor een lekker ontbijt; van theepot tot speculaaspasta en één voor de meer hartige zaken.

lPuiN8pqhMoYuP2AKnQB3L2WR6OwqZos7EgeK4q9.jpeg

Servies niet meer in een kast maar in een lade zodat de kinderen er gemakkelijk aan konden en enkel gevuld met 4 borden, 4 glazen, ... . Niet meer dan we nodig hebben. Het extra servies dat we toch eens nodig hebben voor een feestje werd in een kast buiten handbereik gestockeerd. Uiteindelijk had ik zelfs een lade over door al dat noeste opruim-gedrag voor het eten van hond en poes. Strategische keuze zodat voortaan de kinderen hier verantwoordelijk voor waren. Check!

rMvvetTqqiVpB4949dJbxRZQyR5jha6NssLbQGFk.jpeg

Wat hebben we geleerd vandaag?

Resultaat? Mega-content vrouwmens hier. ’s Morgens de boekentassen maken en het ontbijt preppen, kan ik regelen door een simpele lade open te trekken. Jawel, dames en heren, één enkele lade. Netjes eruit, netjes erin. Rommel? Weg. Keuzestress? Weg. Zagende kinderen? Weg. Voor de duidelijkheid: het gezaag is weg. De kinderen mochten blijven. Zeker nu ze ook afgericht zijn (pardon my language) en veel sneller en gemakkelijker hun eigen lunch klaarmaken, want ze moeten niet meer zagen en zoeken om alles terug te vinden. Supersimpel. 

Het systeem van de 4 bordjes en 4 glazen werkt trouwens ook als een tierelier. ’s Morgens de ontbijtbordjes eruit, ’s avonds de dinerborden. Iedereen 1 glas per dag en ’s avonds hop, de vaatwas in en klaar. Geen opeenstapeling van vuile vaat meer in de wasbak. Wij laten ons niet meer vangen. Het enige dat we nog moesten doen, is met zijn allen plechtig beloven aan de lokroep van unicorn cornflakes te weerstaan!