We doen het allemaal. Want we zijn ouders. We lopen, rennen, vallen en we staan weer op. Knallen soms keihard met ons gezicht tegen de muur. We proberen het beste ervan te maken. Soms lukt dat, en soms ook niet. En heel vaak vragen we onszelf af: hoe doen ZIJ het? In 13 snelle vragen stoppen we onze neus in andermans zaken. SlashParent van dienst: Dimitri Leue (43).
Dimitri Leue is een echte A.R.A. (acteur, regisseur, auteur). Gekend van Vaneigens, Teamspirit en vele tv-programma’s. Geliefd voor zijn theaterwerk voor kinderen, jongvolwassenen en volwassenen. Ook als peter van Kunstendag voor Kinderen (dat is binnenkort op 19 november!). Men noemt hem een duizendpoot, maar dat klopt niet: de duizendpoot krijgt zo’n honderdtal kinderen. Dimitri heeft er slechts drie. Samen met zijn vrouw Eva heeft hij een zoon Ilya van vijftien, een dochter Lena van dertien en een dochter Mona Fay van vijf.
IMG_1110

 Waarmee heb je ooit het hardst gescoord bij je kinderen?

Wat een moeilijke vraag. Ik heb drie kinderen en individuele aandacht is altijd het beste. Maar in gezinsverband zijn onze vakanties altijd wel geslaagd. Omdat we iedere dag ruimte geven voor sociale media, lezen, één-tegen-één spelletjes… - te vangen onder de noemer Vrije tijd - en de rest van de dag doen we iets met zijn allen. Dat kan variëren van wandelen, zwemmen, museum bezoeken tot boomklimmen. Mijn oudste kinderen zijn vijftien en dertien en zij gaan nog steeds heel graag mee op vakantie. Dus ik denk wel dat deze formule goed werkt voor ons gezin. Ondanks het verschil in leeftijd (onze jongste dochter is slechts vijf) spreekt dit iedereen aan. 

Wat is de belangrijkste levensles die je je kinderen wil meegeven?

 Wees soepel als water, passioneel als vuur, koppig als aarde en open als lucht. Jouw vrijheid eindigt waar die van een ander begint. Je moet niet streven naar succes. Je moet niet streven naar geluk. Je moet niet streven naar geld. Je moet niet streven. Je best doen dat is al wat je kan. Als het bergop is, moet je harder trappen. ( Dat klinkt belachelijk, maar dat is wel zo. Veel mensen vertragen als het bergop is, ik probeer net te versnellen.)

Wat is voor jou het grootste verschil tussen pré en post kinderen?

Absolute vrijheid maakt plaats voor absolute verantwoordelijkheid. De verplichting tot structuur in mijn leven. De nachtrust die voorgoed verdwenen lijkt. De emotionaliteit bij het kijken naar de wereld. Mijn ecologische réveil: het besef dat mijn kinderen ook kinderen zullen hebben en dat onze generatie een zware taak heeft. 

Wat is jouw guilty pleasure dat je kinderen niet mogen weten?

Dat ik overdag soms terug in mijn bed kruip voor een uurtje. Leve de siësta!

Wat vind je het moeilijkste aan opvoeden?

Opvoeden. De rol van opvoeder spelen. Het verbeteren van naïviteit. Het corrigeren van schattigheid. Het boos moeten spelen. Nu ik pubers heb, merk ik dat er nog een andere moeilijkheid bij komt. Ze zoeken iets om zich tegen af te zetten. Dat iets zijn twee zaken: kinderlijke zaken en volwassen zaken. Ze hebben je niet meer nodig. Tenzij voor was en plas. Of om hen te gaan halen met de wagen in Teuttereweutteren. De overgang van papaheld naar papapersoneel valt me zwaar. Vermits ik het liefst van al papavriend zou willen zijn.

Welke vervelende gewoonte namen je kinderen van je over?

Slordigheid. Vooral de pubers zijn nu twee sloddervossen geworden. Onze jongste die uiteraard veel rommel maakt, kan zich ook uren bezig houden met ordenen dus die is het minste bezoedeld met mijn slordigheidsgen. Mijn zoon heeft ook een zekere vorm van grapdwang wat niet altijd een cadeau is. Zeker niet in schoolverband. De middelste lijkt me soms te empathisch. Wat een fantastische eigenschap is, maar alles moet uiteraard met mate zijn. Te is te. Te is nooit goed behalve tevreden. Hopla, den bompa heeft gesproken.

Wanneer hebben ze je het laatst ontroerd?

Mijn zoon is om twaalf uur ’s nachts naar Kapellen gefietst, ondertussen helemaal fout gereden om dan om half twee ’s nachts bij het huis van zijn vriendin aan te komen. Ze hadden ruzie gemaakt en zo kon hij toch niet gaan slapen. Ik moest toen boos zijn en hem duidelijk maken dat zoiets niet kan. En dat hij met zulk gedrag ook een beetje zijn eigen ruiten ingooit, want zijn ‘schoonouders’ zullen zoiets niet appreciëren. Maar tegelijkertijd zag ik zijn oprechte liefde, zijn bevlogenheid en zijn doorzettingsvermogen. Ik was ontroerd door zijn kalverliefde maar moest de pet van sjampetter opzetten. IMG_1081
Mijn dertienjarige dochter is dus een heel gevoelig vogeltje, maar ze kan ook bijzonder grappig uit de hoek komen. Het ontroert me hoe zij alles goed wil doen. Dit verlangen levert haar uiteraard ook veel frustraties op. Maar ze werkt nu al met lijstjes en schema’s. En kan tot ’s avonds laat stiekem nog voor school zitten werken omdat ze denkt dat ze het misschien toch nog niet helemaal goed heeft geleerd. Ze is vroegrijp, ze lijkt ouder dan ze is. Maar als ze me een knuffel geeft, voel ik dat ze dat met evenveel warmte doet als vijf jaar geleden.
Mijn jongste dochter kruipt elke nacht op mij. Slaapdronken voel ik dan hoe ze daar ligt. Soms mompelt ze: “Is het te zwaar papa? Dan kan ik Tutu naast ons leggen.” Waarna ze een afgesabbelde knuffel naast mijn oor moffelt.
Ze ontroeren me dagelijks.

Hoe verloopt het ochtendritueel?

De radiowekker gaat af. Dat negeren we nog een half uur. (Ja, ik weet het, dat is dom.) Dan haasten mijn jongste dochter en ik ons naar beneden. Ik roep ‘goedemorgen’ tegen twee pubers die via hun gsm nog snel wat berichtjes sturen naar mensen die ze tien minuten later zien. Ik geef mijn jongste ontbijt (boterhammen, cornflakes of havermoutpap met fruit) en maak haar boterhammen, koekendoos en fruitdoos, vul haar drinkbus met water. Terwijl zij verder eet, hol ik naar boven om wat kleren aan te doen en haar kleren te nemen. In de gang roepen de oudsten: ‘Tot vanavond!’ Ik spurt naar beneden, kleedt de jongste aan en breng haar naar school. Dan kom ik thuis en neem een half uur de tijd om te ontbijten en wakker te worden. Mijn vrouw loopt uiteraard ook mee rond in de ochtendchaos maar zij moet koffie drinken voor ze aanspreekbaar is en is ook steeds bijzonder gehaast. Er is altijd wel tijd om iedereen een ochtendzoen te geven. (Hoewel mijn zoon een knipoog meer weet te appreciëren.)

Wat is regel nummer 1 in jullie huishouden?

Regels? In ons huishouden? Goed idee! Doen we!

Waarvoor heb je jouw kind(eren) ooit al als excuus gebruikt?

Sorry, ik wou wel antwoorden op deze vraag, maar mijn dochtertje komt mij hier juist iets vragen.

Wat is jouw ultieme wens voor jouw kinderen?

Dat ze een zinvol leven mogen hebben. Een leven vol zin. En dat het noodlot hun pad niet moge kruissen.