Omdat de groenten niet tegen de rijst mochten komen. Of omdat het vlees te hard was. 'Smakkelvlees' noemt mijn dochter dat. Ze kan er heel theatraal een kwartier op zitten kauwen - met diepe zuchten en al. Mijn dochter is hoogsensitief en maakt zo van elk avondeten een strijd.  Bovenstaande zinnen komen uit de pen van slashparent Lies. Samen met enkele andere 'ervaringsdeskundigen' schreef ze een boek over 'hoogsensitief opvoeden'. In het boek krijg je heel wat herkenbare verhalen, handige tips & tricks die de dagelijkse uitdagingen van ouders met hoogsensitieve kinderen op weg kan helpen. Géén zweverig gedoe, maar concrete handvatten die ouders kunnen grijpen als ze even de draad kwijt zijn. LIES Elke. Freaking. Dag. Behalve wanneer het frietjes waren. Of zelfgemaakte pizza. Of spaghetti of soep 'zonder groenten' . Dan viel het allemaal wel mee.  Jammer genoeg eten we dat niet zo vaak. In ieder geval niet vaak genoeg. En dus was het avondeten hier thuis een gevecht. Er werd al onmiddellijk onderhandeld door de dochter: dat eet ik wel en dat niet. Of: Ik zal zoveel schepjes eten, ok? Of: hoeveel wortels moet ik proeven? En, de meest gebruikte: krijg ik een snoepje als ik mijn kip opeet. Oh, nee, juist: Mag ik er ketchup bij? Die wint. Vragen vòòr ze zelfs nog maar aan tafel zat.

Zélf doen

We lieten haar zelf opscheppen, zetten de potten en pannen gewoon op tafel. En maakten met haar de afspraak dat ze zelf mocht kiezen wat en hoeveel ze nam (minstens wel één schep of stukje) maar dat ze dan wel moest opeten wàt ze nam. Het heeft het even draaglijker gemaakt. Even. Want er was altijd wel ergens een stukje ui, of een tomatennaveltje (hoe heet zoiets?) dat nu nét op die ene schep lag en er eerst deskundig moest worden uitgepeuterd. De rest werd daarna eerst grondig geïnspecteerd en geanalyseerd , nog net niet op moleculair niveau. Stel je maar eens voor dat ze toch een GROENTJE zouden opeten. De wereld zou vergaan. Op z'n minst. Die grondige studie vertraagde haar eettempo dan ook gigantisch. Ze kon een half uur doen over een klein bordje pasta. Jeez. Echt.

Leren loslaten

We hebben het moeten loslaten. 't Was echt niet leuk meer. Niet voor haar en niet voor ons. We kregen er op voorhand al stress van. We zochten. We dachten na. En maakten er een spel van, van het eten. Dat startte soms al tijdens het koken. Zo kon ze zien wat er nu juist in dat gerecht ging. Ze mocht twee gerechten mee kiezen elke week. Eentje met pasta en nog een ander. Verrassend, soms. Zo koos ze voor scampi. All right. Tot een paar weken geleden werden die beestjes nog van het bord gekatapulteerd, nu verheven tot favoriet. Ze kreeg bordjes met vakjes, zodat de groenten niet in contact konden komen met het vlees. En soms kreeg ze een alternatief: kerstomaatjes in plaats van warme groenten of enkel worteltjes en geen erwten. Zo'n kleine dingen. En we eten elke dag soep. Zonder groenten. Mjah. Niet, natuurlijk. Maar voor haar (en haar papa) wordt ze gemixt. Portie vitamines binnen, denk ik dan maar.

Babysteps vooruit

Het gaat de laatste weken makkelijker, het eten. Zoveel makkelijker zelfs dat ze nu tijd heeft om in óns bord te kijken. En te zeggen dat we moeten opeten wat we genomen hebben. Het is een fase. Hoop ik.

Toen schreef ik een boek

Kinderen die hoogsensitief zijn, krijgen vaak de stempel 'moeilijke eters'. Eigenlijk zijn ze gewoon heel kritisch, omdat ze gevoelig zijn voor smaken en de textuur van voedsel, want ook dat zijn prikkels die sterk binnenkomen bij hen. Ze kunnen dan bijvoorbeeld de haartjes van aardbeien, de pitjes in kiwi's of de velletjes van mandarijntjes vies vinden. Of ze willen smaken apart kunnen onderscheiden en niet gemengd proeven. Zorgen voor een rustig eetmoment, je kind laten meedenken (of meekoken) en luisteren naar wat het graag wil, kan het eten makkelijker laten verlopen. hoogsensitief opvoedenDit en veel meer voorbeelden kan je lezen in Hoogsensitief Opvoeden. De auteurs vertrekken daarbij van de talenten van je kind, en helpen je aan de hand van voorbeelden, ervaringen van andere ouders en veel praktische tips verder op weg. Herkenbaar? Getriggerd? Maison Slash mag 5 exemplaren weggeven!  Check snel onze wedstrijdpagina en doe mee!