We mogen al bijna helemaal weer als vanouds buitenkomen, maar het meeste van de tijd vertoeven we toch nog in ons kot. En dat kot, dat ziet er voor iedereen een beetje anders uit. Sommigen beleven deze periode in een grote tuin met trampoline en mekkerende schaapjes op de achtergrond en andere dan weer tussen vier muren in 't stad vol gesloten speeltuinen en drukke parken. Wat zijn tijdens lockdowntijden de grootste verschillen tussen wonen in de stad of op den boerenbuiten? Deze slashparents geven een kijkje achter hun voordeur. 

Zonder schema in het rustige Kruisem

Eline, Nico, Phebe (10), Marthe (6,5), Alice (5) en Clara (2) wonen in het rustige Kruisem in Oost-Vlaanderen. Met vier kinderen is zo'n periode thuiszitten best heftig. "Van alle kanten hoorden we dat structuur nodig was en je best met dagschema's werkt. Wij hebben vier dochters en een heleboel verschillende leeftijden bij elkaar, dus tegen schema's hebben wij snel foert gezegd. We zouden wel zien hoe alles verliep. Onze ruime tuin, dat was alvast een goede oplossing", zegt Eline. 


"We hebben een speeltoren, een zwembad en een zandbak in onze tuin staan. Tijdens de lockdown hebben we ook nog wat extra buitenspeelgoed gekocht. Een springtouw en een springbal bijvoorbeeld. Vier meisjes kunnen gelukkig (meestal toch) vredevol met elkaar spelen. Ze doen dat heel zelfstandig, ik stuur ze de tuin in en eigenlijk hoor je er weinig van. Het was een supergroot voordeel dat het zo'n mooi weer was in de periode dat we absoluut niet uit ons kot mochten. We zitten sowieso al veel buiten, maar nu toch nog net iets meer dan anders."

Omdat Eline en Nico op den boerenbuiten wonen, is het centrum niet achter de hoek. Boodschappen doen of de kindjes van school halen, deden ze meestal met de auto. "In deze periode is het echt opvallend hoe vaak we de fiets hebben genomen. Er is meer tijd, dus een fietstochtje van twintig minuutjes naar het centrum, kan er nu sneller af."


Te drukke parkjes in Elsene

Tamara, Carlo en Nolan (3) wonen in het Brusselse en bruisende Elsene. "We hebben wel een stadstuin, maar Nolan houdt enorm veel van fietsen, dus we trekken er voornamelijk op uit', zegt Tamara. 


Nolan is gek op zijn wandelfiets, dus daarmee op pad gaan, is wat het gezin zoveel mogelijk probeert te doen. Zo blijft ook de schermtijd binnen de perken. Meestal gaan ze op wandel in de ochtend en afhankelijk van de dag ook nog eens in de namiddag. "We hebben geluk met de grootte van onze tuin, in Brussel heb je die luxe niet altijd. Er is plaats voor een gezellige lounge en een kleine glijbaan voor Nolan, maar zich echt helemaal uitleven, kan hij daar niet."

Op wandelafstand hebben ze een heleboel parkjes in de buurt, maar die zijn altijd zeer druk. "Als we buiten kwamen, liepen er al snel heel veel mensen ons van dicht voorbij. Een gevoel van veiligheid hadden we dus allesbehalve. En de auto nemen om iets verder de natuur in te duiken, dat mocht niet in het begin van de crisis. Toen we hoorden dat gezinnen met jongere kinderen hiervoor uiteindelijk toch weer de auto mochten nemen, waren we heel opgelucht."

"Al bij al hebben we het hier zo erg nog niet. Er is voldoende plek om binnen te spelen en uiteindelijk hebben we ook nog een vrij grote tuin. We mogen al blij zijn dat we naar buiten konden om te wandelen, en dat we niet zoals in Italië volledig en altijd in ons kot moesten blijven." 


Gigantische tuin bij Griet en co

Griet, Kim, Charlotte (4) en Alice (3) wonen in Erpe-Mere en kozen er twee jaar geleden voor om hun nieuwbouw achter te laten voor de charmante droomwoning met gigantische (en dat is nog licht uitgedrukt) tuin, die Griet al lang op het oog had. "We zijn tijdens de lockdown vijf jaar vooruit gesprongen op alle klusjes in huis en tuin. We maakten werk van onze moestuin inclusief serre, knapten het kippenhok op en kochten een speeltuig voor de kinderen", zegt Griet. 


De ik-verveel-mij-zin is bij Griet en Kim thuis nog niet gevallen. "Het is niet gemakkelijk om te werken en thuis te zitten met een peuter en een kleuter, maar gelukkig amuseren ze zich rot in de tuin. "Vlak voor de lockdown hadden we ons een speeltuig aangeschaft. Charlotte en Alice doen dan alsof ze Anne en Elsa van Frozen zijn in hun grote kasteel." En als de twee meisjes daar niet zijn, dan kan je ze vinden bij de kippen of kittens die het gezin in huis nam tijdens deze periode. "We hadden nu tijd om het kippenhok gereed te maken en twee kleine poezen te leren hoe ze naar de kattenbak moesten gaan. Het leek ons dus een ideaal moment om die dieren in huis te nemen. En de kinderen zijn daar minstens even blij mee. Elke ochtend in spanning gaan piepen of de kippen nog geen eieren hebben gelegd, dat is geweldig uiteraard."


Griet gaat één keer in de week een stuk of 10 km wandelen om even alleen te zijn, voor de rest geniet iedereen met volle teugen van de grote tuin. "Van de ene kant naar de andere kant van de tuin lopen, is al bijna gelijk aan een wandeling. Dus zotte wandelingen om te genieten van de natuur hoeft eigenlijk niet."


Best of both worlds: de stad maar ook het zeeke

Eentje waar we ongetwijfeld allemaal jaloers op zijn, teminste iedereen die niet aan de zee woont. Lien, Erik, Henry (8), Lucia (6) en Lauren (3) wonen in Oostende. De stad, maar tegelijkertijd ook de duinen en het strand waar ze heen kunnen vluchten."We hebben maar een heel klein koertje als tuin, maar gelukkig kunnen we elke dag gaan uitwaaien op de dijk", zegt Lien. 


Ze zouden blij zijn met een grote tuin, maar echt missen doen ze dat niet. "We hebben een klein koertje als tuin. De kinderen spelen daar af en toe wel eens, maar echt spectaculair is het niet. Laten we het zo zeggen: er is geen plaats voor een trampoline. We gaan dus elke dag wandelen op de dijk. Wij te voet en de kinderen met de step, anders gaat het niet vooruit. (lacht) Wandelen aan zee zorgt er ook echt voor dat de kinderen uitgewaaid zijn en rustig worden. Het is toch anders dan zo'n wandeling in een park, denk ik."

"Nu is er al weer meer volk op de dijk te vinden, maar in het begin was die praktisch leeg. Dat was heel speciaal, want zeker met goed weer zijn er normaal gezien superveel toeristen. Soms gingen we ook in de late avond wandelen, zo konden we op het strand genieten van de mooie zonsondergang."