Clichés over kinderen en opvoeding. Geen mens die daar nood of vraag naar heeft, want uiteindelijk heb je daar ook gewoon gene zak aan. Maar eens je in de pampers zit krijg je ze willens nillens tegen je oren gesmeten en na verloop van tijd betrap je jezelf erop dat je er ook wel eens eentje durft te gooien. En ja, hoe hard je die clichés verwenst, er is wel wat van aan. Slashparent Ingrid weet dat onderhand ook!

INGRID

Kleine kinderen, kleine problemen. Grote kinderen, grote.... blablablah. Dacht ik telkens als random zelfuitgeroepen 'ervaringsdeskundigen' mij tijdens mijn slapeloze babyjaren ongevraagde opmerkingen gaven. Ik wilde toen gewoon slapen. Fok andermans problemen, toch? Maslow wist allang dat fysieke behoeften eerst komen. Namelijk: rust. En geen gezeik. Letterlijk en figuurlijk. En das jammer voor verse ouders. Want kak en slaapgebrek zijn dan zowat de keywoorden van je bestaan. 

Maar het wordt beter, toch? 

Ja hoor. Het wordt beter. Op een dag slaap je weer. En is er minder 'letterlijke' kak. (Alhoewel, de wc-doortrekken blijft vreemd genoeg ook op latere leeftijd bij kinderen een onoverbrugbaar taakje.) Maar intussen zit ik wel mooi in de parenting-fase waarbij ik mijn kinderen gewoon vraag om zich te gaan wassen. En. die. doen. dat. dan. Of ze dekken de tafel. Of ze ruimen - akkoord na veel zagen- hun kamer op. Ze maken hun boekentassen zelf. Ze gooien hun vuile was zelfstandig in de wasmand! (Ok, dat is gelogen. Ze gooien alles wat van ver op een kledingstuk lijkt in de wasmand als ik vraag om hun kamer op te ruimen. But hey.)

Hahaha, lachen dus met alle ouders met baby's en peuters. Met jullie vermoeide oogjes doe je me totaal onnostalgisch terugdenken aan mijn eigen leed. 'Want jaja', denk ik dan kei verwaand. 'De mijne zijn groter, en das zoveel gemakkelijker. '

SAID NO ONE EVER!

Grote kinderen grotere issues

Want djeezes. Grote kinderen komen écht met grotere issues. (Ik haat het wanneer voorspellingen uitkomen!) Baby's moet je voeden. Kleine kinderen moet je knuffelen. Allemaal basisbehoeftes die je desnoods en desgewenst kan uitbesteden. De kak opruimen kan ook iemand anders, zeg maar. Baby doesn't care. 

Maar gotere kinderen, die willen jou. Die moeten hun eigen mama of papa in de buurt hebben. Zonder specifiek taakje, ben je eigenlijk gewoon van wacht. Tot kind beslist dat hij jou nodig heeft. Voor een gesprek. Voor een verdriet. Voor een overwinning. Voor wat steun. Jooh, dit is echt psychologische shit level 10. 

Shit voor het leven

En daar was ik niet op voorbereid. Ondanks alle goeie raad van mijn voorgangers. Het is bijgevolg absoluut irritant en onnodig om ook nog eens mijn gratis advies te verspreiden.

Maar ik doe het toch. Want hé jij daar met je kleine kinderen. Die me-time moet je niet meer uitstellen. De shit zal blijven komen. In andere vormen en met andere geurtjes. Want keutels of platte kak er nog aan toe: ouder zijn, ben je voor het leven. En maar goed ook, elke dag meer dat ik mama ben, wordt mijn onvoorwaardelijke liefde groter.  Maar gemakkelijker? Nee, dat wordt het niet.