Ben jij diegene met de handtas in huis? Bingo! Dan ben jij, samen met je sjakosj, waarschijnlijk ook het mini-containerpark van dienst als jullie met het gezin op uitstap gaan. Net zoals de achterbank van je auto, wanneer je terug komt van een bos/verzamelwandeling. Of je handen, wanneer andere opties om van wat zwerfvuil af te geraken niet aan de orde zijn. Want hey, die kinderen van ons weten heus wel dat zwerfvuil niet op de grond hoort! 

Samen met Mooimakers zochten en vonden we zes typische slashparenting Mooimakers. En hallokes, ver moesten we niet zoeken, want ze zaten hier gewoon gezellig voor onze neus op kantoor. En vertel? Welke van deze zes mooimakers ben jij? Of ben je er wel meer dan één? Of zelfs alle zes?

de-mijn-kind-verzamelt-het-vuil-van-de-straat-als-schatten-in-zijn-broekzak-mooimaker 


HADEWIG

Mats maakt er een kunst van om alles te verzamelen: steentjes, takjes, buttons, eikels, blaadjes, dopjes van flesjes…

' t Kind zijn zakken kunnen niet groot genoeg zijn. Hij heeft soms nog niet door dat hij echt puur afval mee heeft, vreselijk. En meestal zie ik het gewoon niet eens gebeuren en haalt hij plots iets tevoorschijn alsof het zijn grootste schat ooit is.

Ik heb ook de indruk dat hij de school proper maakt, want in het voorzakje van zijn boekentas zit ook vanalles en nog wat. 

De-vieze-vuile-snotzakdoeken-chronisch-in-mijn-hand-geduwd-door-mijn-kind-mooimaker

INGRID

Mijn kinderen vinden zakdoeken overbodig. Met het gevolg dat er vaak gesnuif en geslurp te horen is, zeker tijdens de wintermaanden. Iew. Walgelijk vind ik dat.

Dus op zo’n momenten diep ik het pakje zakdoeken uit mijn handtas, het handschoenenkastje of deel mijn al gebruikt exemplaar uit mijn jaszak. (Ja sorry, ik ga ver voor geen gesnuif en geslurp.)

Na lang zagen om toch eindelijk hun neusjes te legen langs de juiste kant van het neuskanaal krijg ik vervolgens het slijmerig gevuld papiertje terug in mijn hand geduwd. Ah ja. Want zij vinden zakdoeken niet nodig. Snot. Zeur. Snuit. Zakdoek in de hand. Repeat.

De-kinderen-maken-van-onze-auto-een-stort-maar-we-gooien-ooit-alles-wel-eens-in-de-juiste-vuilbak-mooimaker

ERIKA

Mijn zonen zijn zot van Magic. Dat is één of ander bizar spel met psychedelische kaarten. Regelmatig zijn er van die wedstrijden die ze spelen en daar horen telkens nieuwe pakketjes kaarten bij.  

Al van in de winkel beginnen hun vingers al te kriebelen om die pakjes open te maken. Ahja, er zou maar eens een kaart die 100 dollar waard is kunnen inzitten. (Dat kan dus echt hè!)

Bon, tot aan de auto kunnen ze zich perfect beheersen, maar eens ze erin zitten, is er geen houden meer aan. Pakjes worden opengescheurd om te werken naar een climax met die ene opperbeste kaart. Eenmaal de roes door en thuisgekomen, blijft moeder achter met een auto vol zakskes van pakskes. Want ja, dat spel moet ook nog gespeeld worden en wel nu.

De-ik-spaar-de-duizenden-wikkels-van-de-oneindige-winkelstickeractie-en-word-gek-mooimaker

CADO

Mijn favoriete supermarkt is absoluut “den Delhaize”. Vraag maar aan mijn collega’s! Maar ik ben niet de enige die boodschappen doen stiekem kei tof vindt! Mijn petekindjes halen er ook hun voordeel uit.

Ik ben niet zo’n held in het bedenken van cadeautjes voor communies, verjaardagen, nieuwjaar, … Ik ben meer van onverwachtse cadeautjes op onverwachte momenten en “den Delhaize” helpt mij daarbij! Ze organiseren spaaracties, de ene keer zijn het knuffels, de andere keer zijn het stickers en meterke spaart als een gek!

Ik moet dan stickertjes verzamelen, op een spaarkaart kleven en als ik voldoende stickertjes heb verzameld, bingo! Dan krijg ik mijn ding, in het beste geval.  Want ik geef toe, soms vind ik mijn klevertjes, maanden na afloop van de spaaractie nóg terug in mijn handtas. Oeps! Maar mijn intenties zijn wel altijd goed hoor! 

de-ik-neem-de-vuile-pamper-van-mijn-kind-mee-in-mijn-handtas-mooimaker

LEEN

Ik ben altijd al wel iemand geweest die afval meezeult in haar handtas. Een plastic flesje (uitzonderlijk!) dat bij het PMD moet, maar er zijn enkel gewone vuilbakken in de buurt? Meenemen. Een half opgegeten croissant die ik kocht in het station en waarvan ik overtuigd ben dat ik hem later op de dag nog zal opeten (wat nooit gebeurt)? Meenemen. Een vuile pamper van mijn dochter die echt té hard stinkt om bij vrienden achter te laten? Euh ja, meenemen.

Ik switch nogal vaak van handtas, dus de vraag is natuurlijk of het al gebeurd is dat ik een oude volle pamper terugvind in een handtas die al enkele dagen aan de kapstok hangt? Maar nee! En met nee bedoel ik keihard ja.

Ze zeggen altijd dat je een vrouw niet mag vragen naar haar leeftijd. Ik zou dat heel graag veranderd zien naar ‘je mag een vrouw nooit vragen wat in haar handtas zit.’ Want dat is in mijn geval (en ik geloof niet dat ik de enige ben) vaak een veel groter geheim dan mijn leeftijd. 

De-loopt-de-hele-dag-met-mandarijnenschillen-van-zijn-kind-in-de-hand-mooimaker

ANNE

Ik wil dat mijn kinderen fruit eten, maar dan moet ik er wel bijnemen dat zij dan wel de vitaminen opeten (olé olé, moederpunten gescoord), maar de schillen voor mij zijn. Want trop is teveel. En een mens moet kiezen. En aangezien ik de vitaminen niet voor hun kan eten, zijn het de schillen die moeder dan maar in haar hand houdt.

Maar zeg nu zelf, zo’n mandarijnenschillen in je hand houden dat is een natuurlijke parfum, en dat kan niet van alles gezegd worden wat je soms in je hand gestopt krijgt.


Dit artikel kwam er in samenwerking met Mooimakers.  Mooimakers is het Vlaamse initiatief tegen zwerfvuil en sluikstort. Zij zijn de motor van een maatschappelijke beweging waarvan iedereen kan deel uitmaken. Ook jij! Hoe Maison Slash tegenover samenwerkingen staat lees je hier.