Vroeger jaren bestond er in de middelbare school nog zoiets als een schoolagenda. Je schreef er (of ook niet) je taken en lessen in, en ook of je al dan niet wat moest meebrengen tegen de volgende dag. Stond het er niet in (door een vergetelheid van de leerkracht), dan was het maar voor de volgende keer. Vandaag de dag heb je Smartschool. Een plek vol nuttige info voor ouder en leerling en waar leerkrachten je ook nog na schooltijd kunnen bestoken met van alles en nog wat. Pain or gain? Slashparent Michael vraagt het zich af.

MICHAEL

Als alleenstaande ouder is het serieus plannen met twee voetballende kinderen.
Plannen is uitermate belangrijk. Dat en flexibel genoeg zijn om alle dagen de planning om te gooien.
Want de vakantie is gedaan.

Zo klaar als kan

1 September is een mijlpaal, elke keer opnieuw, er naar uitkijken doen ze nooit.
Ok, het is leuk om de vriendjes terug te zien, maar ze hoorden ze toch al elke dag tijdens het gamen hoor.
De boeken zijn afgehaald en zitten nog veilig opgeborgen in de verzegelde verzenddoos. Brooddozen zullen nog wel in de kast zitten waarschijnlijk? 
Het volstaat om de boekentas die eind juli in dat hoekje gegooid is om te keren en er een verse balpen in te steken.
Ze zijn zo klaar als kan.

De ene moet om 10u op school zijn en de andere om 10u30, het zijn geen kleintjes meer. Ik neem dan ook geen verlof op 1 september want ze kunnen hun plan trekken, dat verwachten we ook van ze.

Niks nodig?

Wanneer ik 's avonds thuiskom zit de jongste te gsm'en in de zetel, ik vraag een beetje, alles best ok, tot hier toe was het nog niet al te saai.
En of hij iets nodig heeft, een lijst meegekregen zoals dat bij ons was vroeger? Neen, niets nodig. De oudste zit op zijn kamer, gelijkaardig bezigheid, zelfde ritueel, ook niets nodig. Dat komt best goed uit want vandaag is de enige avond dat ik niet voor het voetbal moet rijden deze week.

Wanneer de zalm halfweg gebakken is, komt Matthew toch zeggen dat hij een geodriehoek en 2 ringmappen nodig heeft voor morgen.
"Hoe? Je had toch niets nodig? Geen lijst?" 
"We hebben net een mail gekregen met wat we morgen allemaal moeten meenemen...". We noteren 18u30.
En wat dacht je dan? Loewy volgt...

Vorig jaar kreeg mijn jongste zoon een papier mee om een studieplanning op te maken om de examens voor te bereiden. Want dat is natuurlijk cruciaal, een planning maken, om te slagen, in eender wat. In het leven.
Belangrijk om een planning te kunnen maken is data te krijgen, een timing en een deadline. Zoals: ik kom van school, weet wat ik moet doen, straks nog training en toch liefst voor 22u30 in bed... Zoiets.

Hebben we een deal?

We verfoeien het dat onze kinderen niets anders doen dan met hun gsm bezig te zijn. De mijne kunnen het nog, hem een paar uur loslaten. Eerlijk? Alleen als ze weg moeten voor voetbaltraining. En als ze dan thuis komen en eindelijk die opnieuw opgewarmde maaltijd te lijf gegaan zijn, geen beter afsluiten van de dag dan nog even alles checken op die smartphone.

En dat moment, dat is hoe wij ons voelen als we 's avonds laat nog die ene werkmail gelezen hebben waarvan we het ons heel de nacht zullen beklagen.
Dat willen we toch niet voor onze kinderen? En dat is toch ook gewoon niet correct?

Dus, ik kom van school, weet wat ik moet doen, straks nog trainen en om 22u30 in bed. Punt.
Zullen we dat afspreken?