Sta jij te springen
om deze zomer leuke dingen te doen met je mini-you? Slashparent Lien ook, maar niet
letterlijk. Sinds ze in april beviel van Stella heeft ze last van urineverlies
en is het nogal risky business om zulke
bruuske bewegingen te maken, zonder een natte slip als gevolg. Urineverlies treft heel wat mama's, bijna één op vijf heeft er een jaar na de bevalling nog steeds last van. Maar in real life wordt het onderwerp liever in de luieremmer gedraaid. Gezondheidsfonds CM wil dit taboe doorbreken en mensen helpen om het probleem aan te pakken.   

LIEN

‘Tijdens de bevalling ging de ademhaling van ons meisje plots fel achteruit. Heel eng. Om zuurstoftekort te vermijden, moest het snel gaan. Ineens duwde de vroedvrouw keihard op mijn buik, ondertussen was de gynaecoloog met een zuignap aan het trekken en ikzelf perste zodanig hard mee dat ze er in één keer ‘uitfloepte.’

Met alle gevolgen van dien

‘Inderdaad. De gynaecoloog had wel een knip gegeven, maar ik ben toch ook nog redelijk serieus gescheurd. In de eerste uren, dagen en weken na de bevalling stelde ik me er nog geen vragen bij. Ik dacht dat het daar vanonder gewoon nog wat moest ‘genezen’, maar toen ik na een klein half jaar een zware verkoudheid kreeg - als in: hoesten en niezen - begon ik me toch zorgen te maken. Ik kon mijn bekkenbodemspieren onder druk totaal niet controleren, waardoor ik geregeld, euh ja (korte stilte), wat in mijn broek plaste. Heel gênant, dus vroeg ik aan de dokter of hij me naast de 9 beurten postnatale kiné, die ik al achter de rug had, nog extra sessies kon voorschrijven, specifiek voor dat probleem. Aan het begin van die reeks hebben ze de spier voor het eerst getest. Vraag me niet hoe de meting precies in elkaar zat, maar ik kreeg twee punten toegekend. Een kracht van ‘25 en 40’ was ideaal, ik scoorde respectievelijk ‘7 en 12’.’

Serieus gebuisd

‘Ja, vollédig gebuisd. Onder andere met stimulatie en elektrische prikkels probeerden we de werking van de spier weer op punt te krijgen, maar na 18 beurten haalde ik nog steeds maar een score van 18 en 25. De kinesist heeft me toen verteld dat het er niet goed uitzag. Te weinig progressie. “90 procent van de vrouwen die deze sessies volgen, zijn ermee geholpen. Bij jou heeft de gynaecoloog vermoedelijk spieren mee doorgeknipt, en is een diepliggende spier nadien niet goed gehecht. Dat krijg je nooit meer volledig goed”, zei ze. Met andere woorden: bekkenbodemoefeningen kunnen wonderen doen, alleen niet voor mij.'

Kunnen we de gynaecoloog iets verwijten? ‘Goh, nee. Fijn is het niet, maar mijn dochter is gezond, en ik ga het mijn leven niet laten bepalen. En al lijkt het soms wel zo, ik ben zeker niet de enige die last heeft van incontinentie. Ik moet er gewoon aan denken om altijd een inlegkruisje of maandverband te gebruiken, ook als ik mijn maandstonden niet heb. Ik ben dat wel al een keer vergeten, bij een les crossfit dan nog wel.’

Oei, da’s met springen

‘Ja. Het begon al bij de opwarming: jumping jacks. Ken je dat? Op en neer, open en dicht. En het probleem is ook dat ik het pas merk als het al te laat is. "Laat het alsjeblief niet zichtbaar zijn en plein public", dacht ik. In het toilet heb ik met wc-papier de grootste nattigheid geabsorbeerd, en tijdens diezelfde les nóg een paar keer, zo bleef de schade beperkt. Gelukkig had ik een zwarte legging aan, een lichtgrijze was een ramp geweest. Dan kan je alleen maar weglopen en nooit meer terugkeren (lacht).’

Herken je je in dit verhaal? Praat erover! Voor meer informatie en veelgestelde vragen rond urineverlies, surf naar cm.be



Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met CM. We publiceren hier enkel merken die bij ons/jullie passen, en waarin we zelf geloven. Je zal ons nooit horen zeggen dat iets gezond is als we daar niet zeker van zijn. Of dat iets plezant is, als dat niet zo is. We vertellen geen onzin. Beloofd. Hoe wij tegenover advertenties staat, lees je hier.