Het is niet al goud dat blinkt, ook al toont Instagram ons vaak het tegendeel. Want ja, we willen toch allemaal het mooiste moment op de meest mooie manier tonen aan onze framily en de rest van het universum. En net op dat moment zit uiteraard de zon verkeerd, loopt er snottebel uit de neus van je kind of staat je smartphone ingesteld op video. Weg picture perfect! Maar misschien geven net die beeldjes dat onverwachte tikkeltje meer punch aan je verhaal of omgekeerd. Slashparent Laura gaf er een naam aan, #realstagram, en deelt er vanaf nu maandelijks eentje met ons.

LAURA

Een flou foto. 

Great. 

Van overal ontving ik vanmorgen berichten. 

“Succes Robeertje!”, “We duimen voor Robert’s eerste schooldag”, “Ga je wenen?” 

Euh, we... zien wel? 

Ik moet zeggen dat ik behoorlijk fier was over het feit dat mijn zoon een nieuw hoofdstuk startte. Maar stond zijn boekentas al een week klaar? Of had ik een flinke mama check-list wat niet te vergeten op dag 1? Niet echt. Ik vrees dat ik nonchalanter in elkaar zit en niet kan meedeinen op de golf van perfect momship. 

Het is 8u26 en ik spring de camionettekoffer uit. Ah ja, wij zijn nu tijdelijk een gezin zonder gezinsauto dus moet iemand van de ouders mee als illegale verstekeling in de VW lichte vracht. Mr J vraagt of ik Roberts lunch bij heb. 

Lap. Niet dus. En we hadden de vorige avond nog trots samen staan kokerellen voor de 1e kleine zijn 1e lunch op de 1e dag. Ik laat het los en hoop op een verlossende warme maaltijd. 

We lopen over de speelplaats en mijn hoofd vult zich met insta-duties. Je moet toch wel een foto hebben van de eerste schooldag, mét boekentasje? Dit wordt van me verwacht, die vrienden en familie van hierboven zullen ernaar vragen. Ik trek er maar best snel een. 

Yes, snap! Dju, flou. 

Voor het eigen collectief geheugen dan maar.