Het overkomt elke ouder sowieso een dag. Bij voorkeur op een moment waarop je niet mentaal voorbereid bent. Ook al heb je de afgelopen weken een piemel/vagina-boekske occasioneel hier en daar laten slingeren om te vinden. 'The talk' die heb je wanneer je kind het beslist. En dat kan evengoed zijn op een maandagochtend zijn op een nuchtere maag. Vraag maar aan slashparent Eva.

 EVA

“Mama, hoeveel keer heb jij al seks gehad?”
 Mijn zonen zijn nogal rechtuit, ik ben al wat gewoon. Maar deze had ik niet zien komen om 7u30 op een maandagochtend. Ik had nog niet eens een kop koffie ingeschonken. Nu ben ik van het principe dat vragen een antwoord verdienen, hoe ongemakkelijk ze ook zijn en op welk ontiegelijk uur ze ook gesteld worden.

Geen uitvoerige uiteenzetting deze keer

 “Ik heb het niet geteld, schat”, antwoordde ik naar waarheid. Er viel een stilte, dat is vreemd in ons huis. Ik keek op, mijn ogen intussen halfstok na een eerste nip van mijn koffie. Ik zag hoe mijn zoon wachtte op de rest van mijn antwoord. Mijn antwoorden zijn immers doorgaans uitvoerige uiteenzettingen met veel enerzijdsen en anderzijdsen, een genuanceerde blik moet je van kleins af aankweken, vind ik. Ik maak van hun vragen vaak gebruik om hen en passant wat levenswijsheid bij te brengen, dat type moeder ben ik wel, tot hun frustratie. Meestal volgt er een tweevoudige oogrol als ik weer eens van wal steek. Maar net nu ik voor één keer een kort en bondig antwoord op een vraag had gegeven, net nu, volstond dat kennelijk niet.

 Mijn zoon ging zich niet laten afschepen, hij was klaar voor 'The Talk'. De aanleiding was niet ver te zoeken. Hij kijkt graag naar actiefilms en daar komt ook al eens een streepje bloot in voor. Zo had ik hem de dag voordien in de zetel aangetroffen met het deken over zijn hoofd getrokken omdat er passioneel gekust werd. Dat het daar niet bij zou blijven was duidelijk dus ik spoelde de scène toch maar even door, maar hij was er duidelijk van onder de indruk.

The talk ging zo

En zo gebeurde het dat ik op een doordeweekse maandagochtend tijdens het ontbijt de honger van mijn zonen naar de 'grotemensenwereld' beantwoordde met een spontane uiteenzetting over seks. Terwijl ik een plakje kaas op mijn boterham legde, begon ik over de anatomie van de geslachtsorganen, legde ik uit hoe dat zit met die duizenden zaadjes die naar dat ene eitje spurten, waarom meisjes maandstonden krijgen en hoe een baby ontstaat. Ik zag de expressie op hun gezichtjes van verbazing over afschuw naar nieuwsgierigheid gaan en telkens weer terug.

Veel dingen wisten ze natuurlijk al, maar het uit de mond van je moeder horen is toch een ietwat andere ervaring. Omdat we in 2020 leven en seksuele opvoeding intussen over meer mag gaan dan alleen maar kindjes maken, vond ik het mijn plicht hen te vertellen dat seks ook gewoon leuk is, dat je dat fijn mag vinden, ook als kindjes nog een ver-van-mijn-bedshow zijn en dat je niet verplicht bent om te trouwen met je eerste bedpartner. “Eik”, was hun gezamenlijke conclusie. Kort en bondig antwoorden, zij kunnen dat beter dan ik.

 Zijn er nog vragen? 

Of er nog vragen waren, vroeg ik na mijn uitleg met duizend zijsprongen. Ik verwachtte een prepuberale piemelmop, maar de vraag die volgde was even verrassend als ontroerend. “En daarna, als 'het' gedaan is, wat doe je dan?”, vroeg de jongste zonder giechelen. “Dan draai je je niet gewoon om, om als een blok in slaap te vallen. Je blijft nog even knuffelen om na te genieten”, antwoordde ik (aan de toekomstige liefjes van mijn zonen: graag gedaan).

Eva Van den Eynde schrijft niet enkel over herkenbare verhalen als ouder, ze is eveneens auteur van het boek  "Bluts - positief blijven in pittige tijden" over vallen en opstaan na tegenslagen.