De dingen des levens, met drie mannen, een vrouw en twee katten onder één dak. Dat brengt al eens een al dan niet sappig verhaal met zich mee. Zo gaat dat bij slashparent Erika. Zij laat maandelijks achter haar deur kijken hoe dat precies gaat. Laten we het bijvoorbeeld deze keer eens hebben over het shopgedrag van haar puberzonen.

ERIKA

In de laatste uren van dit decennium staat zowat iedereen klaar om wensen te gooien voor het nieuwe jaar. Ook ik. Dus, wat ik iedereen maar dan ook echt iedereen toewens, zijn lieve, zachte, plezante, bemoedigende woorden en gedachten om te delen met elkaar. Want ja, in 2019 ben ik gaan geloven dat fysiek praten met en luisteren naar elkaar op de één of andere manier niet meer mogelijk zijn en dat verstoppertje spelen met eenzijdigheid de maatstaf wordt.

Wie dan ook, om de één of andere reden, aan mijn wens ontspringt, doe ik met plezier een weekendje shoppen met mijn puberzonen cadeau!

Het wonder is geschied

Jep, in het laatste kwartaal van dit jaar zat er eindelijk evolutie in het uitgaansgedrag van de oudste zoon, wat tot september onbestaande was. En voor de allereerste keer zal hij zich op een oudejaarsavond aan wat geschuifel op de dansvloer van de gemeentelijke fuifzaal wagen. 

Aangezien mijn moeder me geleerd heeft altijd properkes en net voor de dag te komen en ik er af en toe in slaag een gewoonte van haar over te nemen, vind ik een ietwat feestelijke outfit voor het laatste feestje van het jaar wel gepast. Ook voor mijn zoon. Een jeans kan door.  De sneakers, die ergens tussen de velcro's door nog een glimp tonen van de kleur die ze ooit hadden ook, maar een afgewassen sweater mag plaats ruimen voor een gestreken hemdje. De diepvrieskroketten worden op zo'n momenten toch ook vervangen door de zelfgemaakte variant of op z'n minst door een pomme duchesse. 

Een nieuw overhemd dus, want in zijn kleerkast hangt dit niet en bij zijn vader kan hij er (nog) geen lenen wegens de ranke slanke genen die hij overduidelijk van zijn moeder gekregen heeft. Shoppen dus. Kleine note on the side: shoppen staat voor mijn kinderen gelijk aan de 20km van Brussel lopen voor mezelf. Een 24 uur durende marteling met een trage dood tot gevolg. En shoppen mét mijn kinderen voelt aan als een volledige triathlon doen. In ski-outfit!

Move over, Jani!

Tot een paar jaar geleden had ik samen met mijn zus een kinderkledingwinkel, dus nam ik een keer per seizoen de halve voorraad mee naar huis om mijn eigen home party te geven. Hoe makkelijk was het leven toen! Nu dat niet meer kan, moet ik vooral heel inventief en voorbereid te werk gaan om mijn zonen eerst naar een stad te krijgen en daarna een winkel binnen te lokken waar geen games, Magic kaarten of andere geeky stuff verkocht worden. Serieus Vier, ik ben klaar en beschikbaar voor een nieuwe tv-format! 

Mijn oudste zoon heeft een meer dan uitgesproken mening als het gaat over het communisme, de Amerikaanse president, het periodieke systeem en de relativiteitstheorie van Einstein. Maar vraag hem begot niet wat hij van een donkerblauwe sweater met opdruk vindt. Ik kies dan wel zelf, makkelijk zat, maar aangezien zowat alles van zijn achterwerk schuift en je hem vaak niet terug vindt in de modellen sweaters die vandaag in de rekken liggen, is enige pasbeurt aangewezen. Hoe dat dan verloopt? Morren, knorren, sleuren, trekken, ... eindigend in: "Godverdomme jong, ffljqrgjnvkoqlbjnvhgqkfmbgli?!" (dit zijn echt té vuile woorden om neer te pennen!)

Met mijn jongste zoon valt er een minimaal shopperke te doen. Knoop er iets om te eten aan vast en hij is verkocht! Maar...als het aan hem ligt, loopt hij een hele dag rond in een sweater of nog erger, een Onesie, van Overwatch. Ik zet er even de link bij, ter illustratie, voor de mensen die hier even lost zijn en zo kunnen jullie ook mijn pijntjes voelen en begrijpen. Zolang het maar zacht is en het verkeerde geel, blauw of groen bevat, is hij quasi bereid om te passen. Pasbeurten bij deze uiten zich eerder in alleszeggende beeldspraak en mimiek van mijn kant.

Ondertussen heb ik een praatgroep voor mezelf opgericht en dat helpt (alsook de natjes en de droogjes die ik mezelf daarbij serveer!) om het allemaal een plaats te geven en om tips en tricks te verzamelen om dat volgend shopmoment voor te bereiden. Zo'n triathlon in ski-outfit samen met mijn kinderen én man, want ja, het zijn aardjes naar hun vaartje, probeer ik voor de rest zo veel mogelijk te omzeilen of zo goed mogelijk in te kaderen.

Dus, je weze bij deze gewaarschuwd, maar I think you better make my wish come trueNiet? En anders: welkom bij mijn praatgroep, ik ben graag jouw luisterend oor!