2020, alweer een nieuw jaar om met veel moed een resem aan goede voornemens op je lijstje te zetten. Je er dan ook effectief aan houden, is dan weer een heel andere zaak. Maar zoals het spreekwoord zegt 'half begonnen, is half gewonnen', zijn we met de gedachte aan mooie voornemens al heel erg blij. 't Is het gedacht dat telt, niet? En voor de rest gaat slashparent Liesje enorm veel genieten van 2020, het jaar van de rat.

LIESJE

het jaar van de rat

Echt hoopvol klinkt dat niet want ik heb niet echt iets met ratten. Maar volgens de Chinezen valt het allemaal wel mee met die rat, dus ik geef 2020 nog een kans.

Aangezien je heel januari je wensen aan jan en alleman mag overbrengen, met daar al dan niet drie (plakkerige) zoenen bij, vind ik dat je ook heel januari nog mag nadenken over je goede voornemens. In december heb ik daar geen tijd en goesting voor want januari lijkt nog ver weg. Dan doe ik vooral lekker alles wat ik vanaf januari plan niet meer te doen. 

Maar dus, nu is het januari en een cliché zou niet zo cliché zijn als ik niet even nadenk over mijn goede voornemens. En dat zijn er best wel wat.

Een volle lijn is ook een lijn

En dat klopt helemaal, ik zie graag volle lijnen, maar ook dunne, zelfs gebogen lijnen, allemaal prima voor mij. Maar mijn eigen lijn, mag iets fijner. Ik deed daar twee jaar geleden al eens mijn best voor, met resultaat en wil graag terug naar die tijd. Aangezien er nog steeds geen werkende tijdscapsules bestaan, moet ik er dus zelf iets aan doen. Gezonder eten, meer water bij de oh zo lekkere wijn en blijven sporten dus...

Op moeilijkere momenten helpt het trouwens om verkleinwoordjes te gebruiken. Want een wijntje, chipje, koffiekoekse en frietje klinken veel minder erg en zelfs best wel schattig! Dat de weegschaal geen getalletjes verkleint, zullen we er dan jammer genoeg wel moeten bijnemen!

Doe wa ge doe maar doe het goe

Deze leuze kreeg ik als kind vaak te horen van mijn vader. Eigenlijk wel een goeike besef ik nu ik bijna op tram 4 spring. Misschien meteen de moeite om er een voornemen van te maken. Alleen nog dingen doen die je graag doet en dat dan proberen goed te doen. Klinkt mooi toch. Dat ik elke dag moet gaan werken, echt niet hou van opstaan en vijf dagen in de week die ochtendrush moet proberen overleven kan je met deze leuze jammer genoeg niet skippen.

Met de (weinige) tijd die er tussen moederen, vrouwen en juffen nog overblijft, wil ik het een kans geven. Vooral geen 5 dingen tegelijk doen, maar bewust kiezen voor één ding en dat dan met volle overgave doen. En vooral blijven ademen tussendoor. Dat ademen mag je best letterlijk nemen. Uiteraard doen we dat automatisch, maar het helpt me om soms ook eens echt alleen maar te ademen en niets meer dan dat. Je zoekt een rustig plekje op en gaat even alleen maar ademen. Dat mag trouwens op het toilet zijn met de deur op slot, want we weten allemaal dat dat vaak de enige plek is waar je even alleen kan zijn. Of optie twee: even luid door het huis roepen dat je de was in de kast gaat leggen. Want daar gaat toch niemand je spontaan bij komen helpen.

Een af huis en massa's geld op de rekening!

Twee dingen die ik niet heb en die ook niet zo een goed koppel zouden vormen. Ik zal dus ook dit jaar eens heel lief naar mijn manusje-van-alles-wederhelft moeten knipogen of hij nog eens wat wilt klussen in ons huis. Ik heb gelukkig een gewillig man, alleen is hij even gewillig als ik vraag of we op uitstap gaan, een restaurantje gaan doen en misschien toch best al een reisje beginnen plannen! Dat geld wordt dus ook komend jaar een probleem. En aan dat huis zullen we ook nog wel wat langer moeten klussen dan enkel dit jaar. Gelukkig hebben we dit jaar een dag extra om te klussen, dus wie weet...

Je ziet het, de voornemens zijn er, de wil op zich ook. Maar gelukkig ook een stevige portie als-we-maar-gezond-en-gelukkig-zijn-gehalte. Laat ons dus vooral genieten van dat rattig jaar en wat nu niet lukt kan je meenemen naar volgend jaar, al klinkt het jaar van de os nu ook niet zo fantastisch!