We doen het allemaal. Want we zijn ouders. We lopen, rennen, vallen en we staan weer op. Knallen soms keihard met ons gezicht tegen de muur. We proberen het beste ervan te maken. Soms lukt dat, en soms ook niet. En heel vaak vragen we onszelf af: hoe doen ZIJ het? In 13 snelle vragen stoppen we onze neus in andermans zaken. SlashParent van dienst: Dalilla Hermans (32).

Dalilla is wat wij een echte slashparent noemen. Naast columniste, redactrice en straffe madam is ze ook nog vrouw van Willem en mama van drie kinderen met de o zo geweldige namen Cooper Kizito, Malane Imane en Noëlle Isimbi. Onlangs schreef ze ook nog het kinderboek 'Brown girl magic' over Noen, een bruin meisje dat opgroeit in de Westerse wereld en over hoe verdomd moeilijk en uitdagend dat hier kan zijn.


Wat is voor jou het grootste verschil tussen pre en post kinderen? Het allergrootste verschil is het hele concept ‘slaap’. Ik heb zo veel spijt dat ik dat niet meer heb gewaardeerd voordien: slaap. Ik dacht toen soms dat ik moe was. Daar moet ik nu om giechelen.
Hoe ziet een weekdag er bij jullie uit? Dat is bijna elke dag anders, afhankelijk van mijn agenda. Maar een echte doorsnee dag waarbij ik de avond tevoren niet werkte begint met de baby die ons wakker huilt. Mijn man staat dan als eerste op om haar een fles te brengen. Met een beetje geluk zijn de oudste twee daar niet wakker van geworden en hebben we nog een half uurtje snooze-tijd. Daarna, rond 6u30-7u zijn ze zeker alledrie wakker. We verdelen op zo’n ochtend de taken: eentje wast, kleedt aan, poetst tanden. De ander zet ontbijt klaar en maakt brooddoosjes en koekendoosjes. Daarna zet mijn man de baby bij de onthaalmoeder die vlakbij woont af en de oudste twee op school. Dan ga ik douchen en vertrek ik naar de afspraken van de dag, of zoek ik een plek op om te schrijven en deadlines te halen. Met een beetje geluk geraak ik thuis als de school uit is. De oudste twee hebben dan wat tijd met mij, en ik kook meestal. Anderhalf uur later halen we de baby weer op en eten we. Rond 19u begint het slaapritueel voor de drie kindjes. Maximum een half uurtje later is het stil boven. Dan begint voor mij meestal het tweede deel van mijn werkdag en beantwoord ik mails, schrijf ik verder aan mijn boek of artikels of vertrek ik -minstens twee keer per week- om ergens een lezing te gaan leven. Rond middernacht is mijn werk gedaan, en gaan we slapen. De baby is rond dat uur vaak terug even wakker.
Wat is het mooiste compliment dat je ooit al kreeg als ouder? Dat mijn kinderen zichtbaar gelukkig zijn. Daar moest ik toen haast van huilen.
Wanneer heb je het laatst gehuild? Een maand of twee geleden, door een ruzietje thuis.
Wat zijn de meest gelijkende eigenschappen van jou en je kinderen? We zijn allemaal heel gevoelig en enorme knuffelaars.

Welk boek moet elke ouder gelezen hebben? Ik lees eigenlijk nooit boeken over opvoeding. Ik zou ouders vooral aanraden boeken te lezen die voor een soort escapisme kunnen zorgen: een goede roman, thriller of biografie die je even weghaalt uit je habitat.
Wat vind je het moeilijkste aan opvoeden? 
De balans behouden tussen een goede moeder zijn, en een compleet mens die ook zijn eigen ambities volgt en voor zichzelf zorgt. En onthouden dat je kinderen ook complete mensen zijn, met hun eigen gedachten en gevoelens en beweegredenen, hoe klein ze ook zijn.   
Welke landen willen jullie met het gezin nog zien? Ik zou graag de hele wereld zien met mijn gezin. We reizen heel graag. Ik kijk er bijvoorbeeld naar uit eens een grote roadtrip door Noord-Amerika te doen met zo’n grote camper.
Waar kan je niet tegen? Onbeleefd zijn en ondankbaar zijn. Dat zijn de enige twee dingen die me écht heel kwaad kunnen maken. Mijn kinderen zijn enorm verwend (zowel op vlak van aandacht en liefde als vaak ook materieel) en daar kunnen zij niets aan doen. Maar ik wil écht geen verwende, gepriviligeerde kinderen opvoeden die geen respect hebben voor anderen of voor alles wat ze krijgen.
Wanneer heb je nog eens bijna in je broek gedaan van het lachen? Bijna dagelijks. Ik vind mijn kinderen echt alledrie hilarisch. Zeker de interactie en gesprekken tussen hen zijn priceless.
Hoe valt het mee om werk en gezin te combineren? Dat is vaak heel moeilijk, omdat wat ik doe zo onvoorspelbaar en arbeidsintensief is. Ik probeer er zoveel mogelijk te zijn thuis, en vind dat ook erg belangrijk, maar het gaat heel vaak ten koste van mijn gezondheid. De dagen dat ik 14u gewerkt heb en achteraf ook drie keer ‘s nachts ben opgestaan voor de baby bijvoorbeeld waren talrijk. In de toekomst moet ik daarom wel wat intomen.
Ben je de ouder geworden die je dacht? Ik vind ouder zijn eigenlijk nog veel leuker dan ik had gedacht. Ik was voordien best een feestbeest en ik dacht dat ik dat zou missen ofzo, maar dat valt reuze mee. Ik vind thuis zijn bij mijn gezin haast altijd oprecht superfijn. Ik ben dus een relaxtere ouder op dat vlak dan ik gedacht had. Anderzijds ben ik wel strenger dan mijn ouders voor mij waren, en eigenlijk ook strenger dan ik had gedacht.
Wat deed je voor het laatste verjaardagsfeestje? De baby werd 1 jaar temidden van een lange hittegolf, dus dat was snel beslist: zwembadje in de tuin, bbq aan en iedereen die we graag zien uitnodigen om -met of zonder kids- in onze tuin te komen hangen.
Welk schoolbriefje had je beter wél gelezen? Ik ben een ramp op dat vlak, ook omdat meestal mijn man of mijn moeder de kinderen ophalen. Ik vergeet elk jaar nieuwjaarsbrieven te bestellen bijvoorbeeld.
Wat is jouw guilty pleasure? Rode wijn als de kinderen in bed liggen en ik niet teveel werk heb, en reality-tv bingewatchen.