Help, je kind is verslaafd! Het koud zweet breekt je uit als het onvindbaar blijkt, want nu is het huilen niet meer te stoppen, lijkt elk uitstapje bij voorbaat tot mislukken gedoemd en worden de nachten eindeloos lang en donker. Je kind kan niet zonder, dus: jij ook niet. Voor je alvast een plekje in een ontwenningskliniek boekt, moeten we het dus echt eens hebben over… tutjes!

Een lapje vlees 

Tutters, fopspenen, dummy’s, binky’s, soothers, sucettes… tutjes gaan al een tijdje mee. Al meer dan drieduizend jaar om wat preciezer te zijn, want bij opgravingen in Italië, Cyprus en Griekenland werden er speentjes gevonden. Nu, die zagen er nog net een tikje anders uit. Vroeger werden immers lapjes stof gebruikt, gedoopt in honing, zoete melk of zelfs brandewijn of gevuld met brood, zaadjes, vlees of vet. Eumh, seriously? Het tutje zoals wij het – gelukkig – kennen, werd ontworpen en gepatenteerd rond 1900, door een Amerikaanse apotheker. Stel je voor dat je kind nu voortdurend op een stukje kip zat te kauwen…

Een beetje rust

Onder slashparents worden speentjes in ieder geval algemeen aanvaard, zo blijkt uit een totaal niet wetenschappelijk onderbouwde online enquête. ‘Wat een troost kunnen die tutjes geven!’, zegt Saar. ‘Om in slaap te vallen, bij een klein verdrietje, na een onzachte aanraking met de vloer,… Onze dochters waren verknocht aan hun tutjes. En ik ook, want het bespaarde ons véél tranen.’ ‘Ik was blij dat mijn twee zonen een tutje namen’, zegt ook Liesje. ‘Mijn oudste dochter wilde er geen, en geloof me: een duim is véél moeilijker af te leren.’ 

Een toptip van slashmama Helga: ‘Mijn zoon Renz had zowat duizend tutten in zijn bed liggen, maar vond er ’s nachts geen enkele. We moesten elke keer voor hem opstaan… tót we glow-in-the-dark-tutjes kochten. Opgelost!’

Pros & cons

Speentjes werken rustgevend, dat is duidelijk. Door het zuigen gaan de hartslag en de bloeddruk van de baby omlaag. Het zou ook kunnen helpen tegen wiegendood, omdat baby’s er rustiger mee in slaap vallen, maar minder diep slapen en zich minder omdraaien. Een interessant weetje: in landen als Botswana, Ecuador en Nepal wordt er maar weinig aan duimzuigen of tutjes gedaan. Baby’s zijn daar veel dichter en langer bij de mama, waardoor ze minder behoefte hebben aan alternatieve troostmiddeltjes.

Het grootste nadeel? De tandjes. Inderdaad, voor dat smetteloze en regelrechte gebit is een tutje niet ideaal. In se is duimen wel nóg slechter, omdat dat geliefde vingertje de boventanden naar voren duwt en die scheef kunnen gaan staan. Een fopspeen is zachter en houden kinderen meer in het midden van hun mond. Toch raden tandartsen aan om de tutjes vanaf een jaar of twee te beperken. Vanaf vier jaar zijn ze helemaal een no-go als je je geen abonnement op de orthodontist op de hals wilt halen. Btw: sommige kindjes gaan ook slissen door duimzuigen of tutjes, nog een reden dus om de tutjesss te ssskippen asssjeblieft. Oh, als je voor borstvoeding kiest, is het beter om even te wachten met tutjes om ‘tepelverwarring’ te vermijden. 

Dáág tutjes!

Last but not least: hoe geraak je dan verlost van die alomtegenwoordige fopspeen? De Sint toont zijn groot hart, want veel kindjes geven hun troostje trots af aan de goedheilige man. De tandarts blijft evenzeer een autoriteit. Als een man of vrouw met een boor jou vertelt dat je je tut vanaf nu beter links laat liggen, zou jij waarschijnlijk ook gedwee luisteren. Ook populair tegenwoordig: de tutjesboom. Op heel wat plekken in Vlaanderen kun je samen met je kid diens tutje in een speciaal daarvoor bedoelde boom hangen. Mooi, mooi! En heb je al gehoord van de tutjesfee? Die brengt cadeautjes in ruil voor een tutje. Nope, die hadden ze in onze tijd nog niet. Nog één idee: laat het kind z’n lievelinstutje cadeau geven aan een newborn in je omgeving. Wedden dat ze zich heel groot zullen voelen en er niet meer naar dúrven te vragen. Aan de ontvangende ouders: hoe goedbedoeld ook, je moet het níét gebruiken. Hygiënisch gezien en al.

Ps. Anti-snurktip!

P.S.: Ook voor volwassenen blijken tutters heilzame effecten te kunnen hebben. En néé, we hebben het niet over de adult baby-aanhangers, you dirty mind. Het zou kunnen helpen tegen slaapstoornissen, angsten en… snurken! Al wie al eens zo’n regenwoud omzagende slapende mansmens naast zich heeft gehad, zal het beamen: it’s worth a try.