Negen weken vakantie vraagt vaak een serieuze inspanning van slashparents. ‘t Is dan van kampjes hier, stages daar en als groot lichtpunt: de gezinsvakantie. Maar ook die weken die eigenlijk garant moeten staan voor zalige rust, peis en vree ontaarden soms onverwacht in pure chaos. Maison Slash sprokkelde samen met OZ de strafste vakantiepech verhalen in de zomerreeks “OZottekot". 

Je hebt twee types vakantiegangers: diegenen die vrij ongestresseerd en onwetend van al het mogelijke onheil vertrekken (ondergetekende) en anderen die het ene horrorverhaal na het andere afspelen in gedachten (mijn wederhelft). Bij die psychologische kwelling staat met stip op nummer 1: ziek worden op vakantie. In een vreemd land. Waar men geen Engels spreekt, laat staan Frans of Nederlands.

Een ander doemscenario, is ambras krijgen met de politie. In een vreemd land. Waar men geen Engels spreekt, laat staan Frans of Nederlands. Deze Slashparents maakten het mee - een eentje zelfs een combinatie van bovenstaande. Wie binnenkort (ver) op reis vertrekt en tot kamp ‘doemdenker’ behoort hoeft echter zijn annulatieverzekering niet meteen de raadplegen. Want ook hier waren het happy endings.

I know nothing, i’m fROM Barcelona

Een onfortuinlijke reis in Costa Rica kwam hier al eerder aan bod. Op diezelfde vakantie bleek ook dat de politie helaas niet altijd uw vriend is. Jenni ‘Op een drukke baan werden we ineens staande gehouden door 2 politiemannen. Uit de paar lessen Spaans die we ooit genomen hadden, begrepen we dat we te snel gereden hadden. Wat volgens ons echt niet kon. We hoorden dingen zoals ‘rijbewijs intrekken’ en ‘auto laten staan’ en kregen last van koud zweet. Dit zou echter allemaal ongedaan gemaakt kunnen worden met enkele van onze euro’s ‘por un Coca-Cola’ Andere Costa Ricanen reden ons lustig - en veel sneller dan wij gereden hadden- voorbij en het begon ons te dagen: zou dit een poging tot omkoping zijn? Maar wat als we ze geld gaven en dat toch niet de bedoeling was? Zouden we onze problemen dan niet erger maken? Toen we heel subtiel met een briefje van €10 begonnen te zwaaien en we van de agent ‘para mi amigo tambien’ hoorden, wisten we het zeker. We schoven ze een briefje van 20 toe en mochten meteen - mét rijbewijs en auto - doorrijden.'

Hou je dus op reis altijd aan de geldende verkeersregels en informeer je over de gebruiken en gewoonten van het land. Word je toch tegengehouden, speel dan het spelletje mee en besef dat het zaakje met een kleine som (€20 bleek een veel te groot bedrag te zijn, hoorden we later van een Amerikaan die ter plaatse woont) vaak al geklonken is. Uiteraard kan je hard to get spelen en voet bij stuk houden, maar meestal ben je dan veel tijd kwijt. Of probeer een Fawlty Towers' Manuelleke, ook altijd een optie ;-)



Drugshonden en diarree

Een taalbarrière die nog kwalijkere gevolgen had kunnen hebben, was het deel van Kaat op vakantie in Polen: ‘ Ik was op groepsreis en kreeg op de nachttrein plots buikgriep. Iedereen sliep en het leek alsof ik alleen reisde. Ik probeerde met handen en voeten uit te leggen wat er aan de hand was, maar niemand begreep mij. Of beter: ze begrepen mij verkeerd, wat duidelijk werd toen we aan de halte kwamen. Ik werd uit de trein gehaald en er kwamen drugshonden. Hoewel ik in het Engels bleef herhalen dat ik ziek was en geen drugs probeerde te smokkelen, was er niemand die me verstond. Gelukkig bleek er zich een groep Duitse scholieren aan boord te bevinden en de leraar daarvan is als tolk opgetreden. Anders was ik allicht afgevoerd geweest, handboeien aan.’ Een goede vertaalapp op je Smartphone is dus geen overbodige luxe. 

Die Schwarzwaldklinik, bitte.

Maar soms zorgt een goede scheut adrenaline er net voor dat je ook vloeiend die éne taal spreekt die in het middelbaar zo’n tongbreker bleek te zijn. Elke: ‘Mijn zoontje kreeg een longontsteking in een hoog Oostenrijks bergdorp. Eén iemand moest in het appartement bij onze andere zoon blijven, en één iemand diende hulp te gaan zoeken. Aangezien mijn man geen jota Duits spreekt en ik een beetje dankzij 3 jaar Moderne Talen in het middelbaar, ging ik op zoek naar een bergdokter. Niemand, noch de dokter, noch de ambulanciers, noch het ziekenhuispersoneel sprak een gebenedijd woord Engels. Het zal met veel haar geweest zijn, maar ik kreeg alles gezegd. Puur op adrenaline. En ik was ook blij dat ik begreep wat er op de spoeddienst gezegd werd. Alles liep goed af, en ik was heel blij dat ik goed verzekerd was.’ Eind goed, al goed dus voor Elke’s zoontje, maar de hele affaire kreeg toch nog een Deutsch staartje. ‘Terug thuis kreeg ik brieven over de ambulancefacturen die ik zogezegd niet betaald had. Ik diende naar het Oostenrijkse Rode Kruis te bellen om te betwisten, waar er uiteraard ook enkel Duits gesproken werd.' Misschien geen slecht idee om ons “Jean-Marie Pfaff’s” nog eens op te poetsen.

N’oubliez jamais

Dat doemdenken wanneer je op vakantie vertrekt voor niets nodig is. In 95% van de gevallen gebeurt er nada. Wil je toch op zeker spelen, noteer dan zeker een aantal nuttige telefoonnummers. Zo kan je bij OZ gebruik maken van Mediphone Assist bij dringende medische hulp in het buitenland. Je kan medische én administratieve bijstand verwachten, maar ook het organiseren van een repatriëring of het opvragen van medicatie die in het vakantieland niet beschikbaar is. En het beste van al: ze zijn 7/7, 24u/24 beschikbaar. Zo zie je maar: pech bestaat, maar de oplossing ook. Bon voyage


Dit artikel kwam er in samenwerking met het ziekenfonds OZ. Het Onafhankelijke Ziekenfonds wil de steun en toeverlaat zijn voor gezinnen, ook als het even niet geweldig gaat. Hoe Maison Slash tegenover samenwerkingen staat, lees je hier