Negen weken vakantie vraagt vaak een serieuze inspanning van slashparents. ‘t Is dan van kampjes hier, stages daar en als groot lichtpunt: de gezinsvakantie. Maar ook die weken die eigenlijk garant moeten staan voor zalige rust, peis en vree ontaarden soms onverwacht in pure chaos. Maison Slash sprokkelde samen met OZ de strafste vakantiepech verhalen in de zomerreeks 'OZottekot'. 

Wat écht op vakantie gaan betekent, vult ieder gezin anders in. Zweer jij enkel bij happy hour, non-stop kinderanimatie of aquagym by the pool? Of heb je geen zin in we-leggen-de-handdoeken-klaar-om-7-uur-’s morgens- aan-het-zwembad en mag het allemaal wat spannender en avontuurlijker? Steeds meer gezinnen kiezen voor dat laatste, ver weg van de begane paden. Familie Modaal hoort het in Keulen (of zeg maar Timboektoe) al donderen, want zo’n gewaagde reis is net iets risicovoller dan een retourtje Blankenberge. Voel je het koud zweet opkomen bij de gedachte alleen al? Dat is voor niets nodig. Meestal loopt alles goed af, zoals onderstaande getuigenissen zullen aantonen. Enter Eva, Jenni en Erika en hun tumultueuze trekkings in Azië en Centraal-Amerika!

Over verloren lenzen en gierende tempelzusters

Lenzen dragen en een exotische vakantie, het is niet altijd een ideale combinatie. Eva: ‘Op rondreis in Vietnam raakte ik mijn lens kwijt. Bleek die aan de binnenkant van de waterfles te zitten waarmee ik mijn ogen had gespoeld. Dat had ik echter niet meteen door. Bijna had een vriendin die lens dus mee opgedronken, maar gelukkig vonden we hem net op tijd. Van het tempelbezoek nadien heb ik helaas niet veel gezien.’ Een tweede tempelbezoek gebeurde met net iets beter dieptezicht, maar draaide ook weer anders uit. ‘Er waren hele gladde trapjes, en voor ik het wist lag ik tegen de grond. De tempelzusters, die er anders heel zen uitzagen, lagen dubbelgeplooid van het lachen’. Moraal van het verhaal: neem steeds een extra paar lenzen mee. En onderschat nonnen niet. 

Over niet-werkende GPS’en

Wie rondtrekt in een ver land met een huurauto, laat zich heel vaak een GPS aansmeren. Onder het mom van ‘je weet nooit waar je terechtkomt in den vreemde’ ben je liever maar beter voorbereid. Maar dan moet dat toestel ook effectief zijn werk doen. Jenni: ‘In Costa Rica hadden we een GPS die op 3 weken tijd misschien voor de volle 10 minuten heeft gewerkt. Op weg naar een vulkaan of een natuurreservaat kregen we voortdurend ‘het signaal is te zwak, controleer de antenne’, te horen. Op een van de zeldzame momenten dat hij wél signaal vond, liet hij ons een klein paadje inrijden. Recht een koffieplantage in, met een afgrond van honderden meters naast ons. Ik deed het in mijn broek en dacht dat mijn laatste minuten aangebroken waren. Gelukkig bleef de wederhelft rustig en lukte het hem om op een iets breder stukje terug te draaien’. 

Hopen op een goede afloop, positief karma en stalen zenuwen helpen dus altijd. Dat geldt trouwens ook wanneer je plots geconfronteerd wordt met een olifant:


Over gebroken ribben in de jungle

Terug naar Azië. Daar zal Erika zich haar kleine ‘misstap’ in de Thaise jungle nog lang herinneren. Erika: ‘Samen met mijn man en twee zonen trok ik door Khoa Sok, een groot nationaal park. In augustus is het daar regenseizoen, dus lekker drassig in 'den bos'. We waren al een tijdje aan het wandelen en de weg werd steeds modderiger. Mijn man, die weet dat ik nogal onvoorzichtig kan zijn, zei nog net: 'Pas op, want het is hier glad!’. Nog geen halve minuut later schuif ik en val 4 meter naar beneden op de punt van een rots. Ik hoor (nog steeds) de krak ter hoogte van mijn ribben en voel dat het niet ok is.’ Erika werd zo goed en zo kwaad als het kon naar het plaatselijke ziekenhuis gebracht, waar ze te horen kreeg dat ze 4 gebroken ribben had.  Erika: ‘Ik heb nog nooit zoveel pijn gehad! Gelukkig hadden we nog een weekje strand voor de boeg, want ik mocht nog niet meteen vliegen. In plaats van nog te gaan snorkelen zoals gepland, heb ik nog een week plat gelegen op een geweldig schoon eilandstrand en mijn zware pijnstillers opgesoupeerd met drankjes uit een kokosnoot’. Ook niet slecht om te bekomen van een hachelijke onderneming, lijkt ons. 

OZ to the rescue!

Bovenstaande verhalen bewijzen het: wanneer je een (verre) reist plant, is een goede voorbereiding broodnodig. Reis je binnen Europa, dan kan je via OZ gratis een Europese ziekteverzekeringskaart aanvragen. Hiermee heb je toegang tot geneeskundige verzorging bij een tijdelijk verblijf in het buitenland. Ook bij dringende medische zorg buiten ons continent kan je rekenen op OZ (alle info vind je hier). Maak je dus geen zorgen: hoe tumultueus ook de trekking, OZ zorgt voor jou én jouw gezin!


Dit artikel kwam er in samenwerking met het ziekenfonds OZ. Het Onafhankelijke Ziekenfonds wil de steun en toeverlaat zijn voor gezinnen, ook als het even niet geweldig gaat. Hoe Maison Slash tegenover samenwerkingen staat, lees je hier