Wat als je met je kleine vakantiebudget gewoon een tent koopt? Niet zomaar een tent. Een coole tent! Zo eentje die elke plek omtovert tot een magische plek. Slashparents Jeroen en Stefanie are doing it. Met de nieuwe tent gingen/gaan ze verschillende keren op tocht. Met hun peuter en baby voorop! Lees hier over poging 2. 

STEFANIE
Je hebt vakantie en je hebt reizen. Vakantie, dat is easy. Deugdoend, dat ook. Duizend leuke plekjes in de wereld. Gewoon vastleggen en achterover leunen. En de rekening betalen, minder leuk, om dan met heimwee terug te kijken. Want wat was het daar beter.

En dan heb je reizen. Je weet wel, ‘out of our comfort zone’, met een open blik op de wereld, nieuwe plekken ontdekken, maar ook af en toe tegen een muur lopen. Terug thuis komen met het gevoel dat je er echt helemaal uit bent geweest, terug genietend van de kleine dagdagelijkse dingen.

Die goesting om te reizen, was er weer dit jaar. Alleen wilde onze portefeuille, met verbouwingen in het vooruitzicht, niet helemaal mee. Toen kwam het idee; Wat als we met ons vakantiebudget een tent kochten. Niet zomaar een tent. Een coole tent! Zo eentje dat ook wel gebruikt wordt om te gaan ‘glampen’. Maar vooral een tent die elke plek omtovert tot een magische plek. En met die tent gaan we op tocht. Op zoek naar dat reisgevoel. Met onze peuter en baby voorop. 

(Benieuwd naar onze poging 1? Die herlees je hier!)

Poging 2: Leen eens een tuin van familie of vrienden

Ok we zullen meteen even met de deur in huis vallen. Het is mislukt. Geen reisgevoel. Maar wel een heerlijk vakantiegevoel! En dat in een doodgewoon weekend. Want die tent, die wordt ook buiten de vakantieperiodes en lange weekenden van stal gehaald.


Wildkamperen bij iemand thuis

Wildkamperen is verboden in België. Maar als je toestemming hebt van de eigenaar van een perceel kan je eigenlijk wel gewoon overal kamperen waar je maar wenst. En plots ontstaat er een breed scala aan potentiële plekken. Je kan het natuurlijk echt avontuurlijk aanpakken en gewoon aanbellen bij iemand onbekend met de vraag. Maar er bestaan ook online tools waar mensen hun tuin ter beschikking stellen.

Wij gingen voor de easy way en gingen ons eigen netwerk af om zo uit te komen bij deze fantastische tuin. Een tuin met wilgenhut, paalwoning voor de kinderen, grootse zandbak, een tuinberging vol buitenspeelgoed, kippen, een plukweide, een vuurschaal, een moestuin en een fantastisch uitzicht. Ik zei het toch, een fantastische tuin. En met een subliem verwelkomingscomité. Dat ook nog, want de bewoners waren gewoon thuis.


Afspraken maken goede vrienden

De afspraak was nochtans duidelijk. Jullie moeten jullie van niets aantrekken. Wij komen gewoon via de achterdeur binnen, installeren onze tent en ruimen alles de volgende dag voor vertrek weer op.

We hadden de tuin natuurlijk ook kunnen lenen als de eigenaars er niet waren. En ruildeals afspreken. Plantjes water geven, de kippen voeden, de brievenbus ledigen. Zo van die dingen. Maar dan ook een nachtje blijven slapen in de tuin, zonder enig spoor achter te laten natuurlijk. Alleen bleek dat een heel geregel. Agenda’s zitten vol en weekenden komen niet overeen. Wij hadden dus een koele fles wijn en avondeten mee. Om te delen met onze lieve hosts. Thuis voorbereid, geserveerd in hun tuin.


En wat voor een diner! We roosterden zoete aardappel in de oven, sneden komkommer, feta en dadels, kookten eieren, wasten de sla, maakten een tahini dressing en ontpitten een granaatappel. De oosterse wraps waren een groot succes, maar gewoon even in de kantlijn, die 35 minuten die in het kookboek stonden waren een leugen.

En misschien waren belegde boterhammen ook gewoon oké geweest. Want, dat hebben we ondertussen geleerd, als je maar 24u op trip gaat, wil je eigenlijk niet eerst vooraf 5u pakken, koken, voorbereiden en rijden. Vijf uur lijkt misschien veel, maar voor dat pakken moeten wij ondere andere enkele ‘sharing’adresjes afgaan om ons kampeermateriaal bijeen te sprokkelen.


Kamperen voelt echter met vuur

Terwijl we de tent achterin de tuin opzetten werd de vuurschaal ook daarheen verhuisd met een kruiwagen brandhout erbij. Dit is de tweede kampeertrip waarbij het kampvuur voor ons geregeld werd. Heerlijk toch. En oosterse wrap rond het kampvuur, het is eens wat anders.


Al snel bleek de tijd te vliegen en was het bedtijd voor de kleinsten. Ja hoor, wij namen nog 2 petekinderen mee. Plaats genoeg in onze tent! En de kinderen van het huis sloten aan in een tentje dat ze opstelden naast het onze. Eigenlijk vind ik dit het heerlijkste moment. Gewoon, ergens een ‘beetje’ afgelegen, ‘s nachts de natuurgeluiden horen, lekker warm in je slaapzak en met je neus in de frisse lucht. En dat alles delen met de dierbaarsten in je leven, zonder heel veel meer. 


Buitenlucht = lekker slapen

Trouwens, een nacht met zeven kinderen op een diameter afstand van 10 meter en eigenlijk keigoed slapen. Dat is straf niet? Zou het die buitenlucht zijn? Misschien moeten wij onze kinderen in de werkweek ook gewoon buiten leggen?


Een onbijtplan. Check. Pannenkoeken op een gaspitje (zei ik al dat we teveel tijd hadden gestoken in de voorbereiding?). Pippa en ik zijn pannenkoeken fans, maar eigenlijk is een warm gerechtje in de ochtend tijdens een buitentrip echt gewoon fantastisch. ’s Avonds iets koud, en ’s ochtends als de natuur weer afgekoeld is, iets warm. Gelukkig werden er in de keuken van het huis ook pannenkoeken gebakken. Want pannenkoeken voor 11 personen op een gaspitje, zou echt niet gelukt zijn. Oh! En we kregen koffie! Met melkschuim ;) Daar zijn we fan van, remember?



Niksen niksen niksen

De bewoners van de tuin in bruikleen zijn inmiddels vertrokken naar hun zondagse afspraak. Het begint te druppelen. Wij zitten gewoon samen in de tent. Wachtend tot het over gaat. Lekker nietsen. Geen haast. Geen huishoudelijke to do’s. Niets moet. Heel intens even in het nu leven en genieten van al dat gewoon geluk. En datalles even in een andere context. Dat is dat vakantiegevoel, niet? Alleen is het morgen een gewone maandag. En was het eergisteren een gewone vrijdag. Een aanrader!