Dat Bokrijk niet meer het park was van tijdens jouw schoolreisjes van vroeger, dat vertelden we al. Toch eerst zien en dan geloven, dacht slashparent Amélie. Onlangs trok ze richting Genk samen met haar gezin. Ze kwam, ze zag en ze.. enfin, lees zelf maar!

AMELIE

 In mijn jeugdherinneringen was Bokrijk een wandelpark met hutjes, mandenvlechters of stoere mannen met vuur en staal. Verder dan dit gingen mijn herinneringen niet.
Maar wat een verandering en verademing toen we deze keer het park bezochten! Vandaag is Bokrijk zowaar hip, doordacht en intrigerend.  Hallo 2018!!


Aankomen mag!

Eerlijk is eerlijk: de beleving tijdens ons recente bezoek aan Bokrijk was subliem: we wandelden op mooie paden in het groen en genoten van historische boerderijen, molens, herenwoningen (af en toe ééntje in de steigers voor restauratie), ...

En tof, zo'n museum waar kinderen wél met hun vingers mogen aankomen. Ze werden geregeld uitgenodigd door vakmensen om mee te helpen en de handen uit de mouwen te steken. 


BKRK is hip

Zeg dus niet zomaar Bokrijk tegen BKRK. Want het park ontwikkelde de laatste jaren een eigen label: ‘BKRK’, waarbij het vakmanschap van weleer wordt uitgebreid naar het heden èn de toekomst. Zo kochten we ‘BKRK brood’ bij de Superette op het Bokrijkdomein. We lazen overigens dat er in april 2019 een ‘BKRK biertje’ aan komt. 

Door kinderogen

Omdat ik niet alleen was tijdens deze uitstap, laat ik ook de rest van het gezin (aka mijn kinderen) aan het woord. Wat zij ervan vonden? 

Cozette (10) : Ik vond het leuk dat er zoveel te doen was. Zo verveelden we ons niet en leerden we al spelend hoe het er vroeger aan toe ging. Ik timmerde een vogelkastje, kneedde zaadbommen voor de aanleg van de bijen-bloementuin, leerde sjoelbakken en tollen…


Celest (8) : De oude gebouwen waren erg mooi. Samen met mijn zus en broer deden we alsof we zèlf in die huizen woonden. We zagen hier en daar ook dieren in het park, dat vond ik wel leuk. Zo was er een schaapherder die toonde hoe zij en haar honden de schapen dreven. De workshop in het atelier was super: ik maakte mijn eigen naambandje in leer. 

Oscar (6) : In het oude snoepwinkeltje keek ik mijn ogen uit. Van smoelentrekkers en toverbollen had ik nog nooit gehoord. En ik heb het lekkerste broodje ooit gebakken. 


Enkele praktische tips

- Het is even rijden richting Genk. We hebben dus maar 2 van de 4 museumdelen kunnen verkennen. Learning: vertrek op tijd en sta voor de deur stipt op het openingsuur 10u. 

- Wij willen zeker nog eens terug! Maar gezien bovenstaande tip 1 combineren we dat graag met een weekendje Limburg. Er vertrekken vanuit het park verschillende wandel-en fietsroutes (en je kan er fietsen huren).

- Mijn stappenteller klokte af op bijna 7 km (!), en dan hebben we nog maar de helft van het park gedaan. Voor jonge kinderen is het wel handig om dan een step of loopfietsje mee te nemen. Die zijn enkel toegelaten voor kinderen onder de 1m20. 

- We kregen heel wat interessants te horen van de vakmensen en de acteurs op de verschillende locaties. De kinderen hingen echt aan hun lippen. Volgende keer overwegen we het park te bezoeken met een gids op kindermaat. 

- De workshops zitten erg goed in elkaar en de ateliers zijn prachtig ingericht. De meeste workshops zijn gericht op kinderen (brood kneden, vogelkastje timmeren, lederen bandje maken...), maar tijdens het volgende bezoek waag ik me er ook aan!

- Er is een zot prachtige speeltuin naast de toegang van het park. Dat hebben we wegens tijdsgebrek wijselijk verzwegen. Maar volgende keer staat hij bovenaan het programma! (Sorry én beloofd, kinderen!)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Voor dit artikel werkte Maison Slash samen met Bokrijk. We publiceren hier enkel merken die bij ons/jullie passen, en waarin we zelf geloven. Je zal ons nooit horen zeggen dat iets gezond is als we daar niet zeker van zijn. Of dat iets duurzaam is, als dat niet zo is. We vertellen geen onzin. Beloofd. Hoe wij tegenover advertenties staat, lees je hier.