Af en toe passeert er hier eens iets op de redactie dat ons triggert. Een bijzonder item, iets never-not-seen, iets vreemd, iets zot, iets heel erg moois. En zo kortelings geleden maakten we kennis met Oti. Als er iets is wat je verdriet zou kunnen verzachten wanneer je je premature baby elke dag opnieuw moet achterlaten in het ziekenhuis, dan is het wel dit heerlijk toestelletje!

Oti is het afstudeerproject van Amber De Decker. Zij studeerde dit jaar af als productontwikkelaar aan de Universiteit Antwerpen met Oti als haar masterthesis. Waarmee ze meteen ook een prijs in de wacht sleepte, de James Dyson Award. Geen idee wie de mens is, maar klinkt keigoed. Net als die Oti van haar.


Watisdatdan?

Ja, goeie vraag. Want je ziet een ei, in een nestje. En dan? Amber: 'Oti maakt het gezinnen mogelijk om op een heel erg persoonlijke en zintuiglijke manier de situatie van hun pasgeboren baby in het ziekenhuis op te volgen. Het product verlengt de nabijheid van de baby tot thuis en probeert de ziekenhuisopname te verlichten. Dankzij tactiele informatie kunnen alle gezinsleden de ademhaling van de baby voelen. Door een centrale plaatsing bij je thuis, wordt er steeds informatie gegeven aan alle gezinsleden. De opname wordt bespreekbaar gemaakt tussen de ouders en broers en zussen. Een centraal product maakt het mogelijk om een gedeelde beleving te creëren.'


'Oti geeft op een tactiele manier informatie waardoor alle gezinsleden de ademhaling van de baby voelen. Het product zal bovendien ook oplichten in verschillende kleuren waardoor je altijd weet wat er in het ziekenhuis gebeurt. Er ontstaat een zeer persoonlijke en intieme ervaring die de gebruikers in staat stelt het kindje live op te volgen. Oti maakt het mogelijk om vanop een afstand toch nabij te zijn. Afhankelijk van waar je op dat moment nood aan hebt, kan je kiezen om live mee te volgen of te genieten van een opgenomen kangoeroemoment. Bij een kangoeroesessie wordt de baby op de borst van één van de ouders gelegd en kunnen ze beiden genieten. Tijdens deze sessies wordt een opname van de ademhaling gemaakt. Deze mooie herinnering kan via Oti bewaard en opnieuw beleefd worden.' 

Hoe mooi is dat? Want damn, het is toch wel wat wanneer je te vroeg van je baby bevalt en je bijgevolg enkel je hormonenhuishouding, verdriet en angsten mag meenemen naar huis. 

Ik heb een idee!

Maar hoe komt zo'n jong veulen nu eigenlijk op het idee om zoiets te ontwikkelen? Want we beelden ons in dat je als prille twintiger nog niet echt bezig bent met ouders die net van een premature baby bevallen zijn. Daar zijn dan uitzonderingen in, zoals deze dame: 'De zoektocht naar een afstudeerproject startte al in het voorgaande academiejaar. Ik las een artikel in de krant waarin vermeld stond dat sommige ziekenhuizen webcams gebruiken, naast de telefoon, om met ouders te communiceren.  Ik had het gevoel dat er nog iets meer kon inzitten. Omdat ik zelf ook een maand te vroeg geboren ben, vroeg ik naar de ervaringen van mijn ouders. De verhalen die zij vertelden, raakten me en hierdoor besloot ik verder te gaan met dit onderwerp. Ik voelde dat er mogelijkheden waren om binnen deze context een innovatief product te ontwerpen.' 


En zo zag Oti het wereldlicht. 'Oti heeft geen echte betekenis,' vertelt Amber als we haar vragen of er betekenis achter schuilt. 'Het is een neutrale en zachte naam, die toch vrolijk en kinderlijk klinkt. Hierdoor past het perfect bij het product en de context.'

Waar zijn die investeerders?

Op dit moment is Oti nog een prototype en wordt het nog niet gebruikt, maar dat is wel de bedoeling. En dat mogen we ook hopen met zo'n fantastisch product. Amber: 'Momenteel zijn er nog geen plannen om Oti te produceren. Ik hoop op een samenwerking met, bijvoorbeeld, een ziekenhuis om Oti verder te verfijnen en 'productieklaar' te maken. Het zou leuk zijn mocht Oti op de markt kunnen komen, aangezien ik zoveel positieve reacties heb gehoord van ouders. Ik vind het belangrijk dat ik met Oti kan aantonen dat er andere mogelijkheden zijn. Er is weinig innovatie op dit gebied in ziekenhuizen, terwijl er wel heel wat mogelijkheden zijn. Als ik ziekenhuizen aan het denken kan zetten, is het al een stap in de goede richting. Ik hoop natuurlijk dat Oti ooit effectief gebruikt kan worden in ziekenhuizen.'


Dus slashparents ten velde, laat ons keihard gaan stampen om dit ding van de grond te krijgen en vooral om het in elke neonatale afdeling van het land te krijgen. Want voor pareltjes als dit kunnen wij toch alleen maar keihard applaudiseren!

FOTO CREDITS: David Stegenga