Het moeten niet altijd übervrolijke familiefilms zijn die wij hier bespreken. Soms komt een goeie 'iAmSlashparent'-film ook eens van pas. Zoals 'The Best of Dorien B' die onlangs nog in premiere ging op het filmfestival van Oostende. Kijk deze film en herken tonnen tragisch grappige situaties uit je eigen leven. 

Het was een mini-redactie-uitstapje, want Erika en ik trokken afgelopen zaterdag samen naar de cinema om de nieuwe 'The Best of Dorien B' te gaan kijken. We hadden de zaal hélemaal voor onszelf. Nederlandstalige films gaan kijken in Brussel maakt blijkbaar dat je lekker luidop commentaar kan geven naar het scherm terwijl je luid smakkend je oldscool ijspralines naar binnen smakt zonder één mens te storen. Een VIP-ervaring voor ons, maar slecht voor de economie. En vooral onterecht voor de film. Want ben jij een slashparent? Ga dat zien, er zijn tonnen tragisch grappige scènes in deze film die jij gaat herkennen uit je eigen leven. 

Gruwelijk herkenbaar

'Is dit het dan?' is de rode draad doorheen de hele film. Hoofdpersonage Dorien is moeder van twee, heeft al een serieuze huwelijkscrisis achter de rug 'maar werkt er nu aan', nam de dierenartsenpraktijk van haar vader over ìn het ouderlijk huis, en moet daarom naast haar eigen dagelijkse shit ook nog eens dealen met de huwelijkscrisis van haar ouders. Het gevoel van het allemaal nog maar amper aan te kunnen, en dan uw moeder die plots bij jou thuis komt squatten en doodleuk meedeelt: 'voor dienen éne keer dat ik u eens iets vraag, schatteke'. 

Zonder te spoilen: de dagelijkse shit van Dorien bestaat eerst uit doodnormale zaken zoals jij en ik elke dag meemaken. Work/life en vooral die fokking vanzelfsprekendheid waarbij iedereen ervan uitgaat dat je alles onder controle hebt. Van oudercontacten tot brooddozen vullen, tot werken met vervelende klanten/patiënten/... vul zelf aan. Als er dan één extra element drama aan toegevoegd wordt, valt het kaartenhuisje helemaal in elkaar. Want 'is dit het dan'?


Voor alle Slashmoeders 

De film is duidelijk geregisseerd door een vrouw (proficiat Anke Blondé!) die haar eigen levensvragen tragisch herkenbaar heeft in beeld gebracht. Want sorry guys, hoe hard wij bij Maison Slash ook genderneutraal zijn: het leven voor slashmoeders is vaak nog steeds niet hetzelfde voor slashvaders. Moeders hebben in veel gevallen nog zoveel meer 'mental load' te dragen. Want ondanks dat je beiden aan dezelfde startlijn met je leven begint, hetzelfde studeert, zijn de kaarten niet meer geheel eerlijk verdeeld eenmaal als er kinderen in the picture komen.

Kijk naar Dorien en echtgenoot. Ze studeerden beiden dierengeneeskunde, hadden beiden grote dromen. Maar voor het gemak en de combinatie met kinderen, nam Dorien de praktijk van haar vader over en borg ze haar wilde dromen netjes op.  Terwijl haar man vlotjes carrière maakt als doctor aan de universiteit, slasht Dorien zich door het leven. Rennen om  's ochtends de kinderen naar school te brengen. Rennen voor patienten. Rennen om 's avonds eten op tafel te krijgen. En dat allemaal met een maximum aan vanzelfsprekendheid en een minimum aan erkenning. 'Niet instorten, niet instorten, niet instorten".

Is dit het dan? Goh, neen. Ga de film zien. Of neem je leven zelf terug wat in handen :-).

Ga dat zien

Dus ben je klaar voor een zot herkenbaar verhaal dat als een spiegel voor je neus staat? Ga dat zien! Alleen al voor de heerlijke acteerprestaties van hoofdrolspeelster Kim Snauwaert die er ondanks de tragiek een heerlijke saus humor over giet. Ook Katelijne Verbeke is goud als egocentrische mama/oma Monique. Lachen, huilen en vervolgens een geweldig nagesprek met je beste vriendinnen. Doen!