Een remake van één van je lievelingsfilms uit je jeugdjaren is risky business. Dat bewees mijn laatste cinemabezoek nog waarin ik de live action- versie bekeek van The Lion King. Hoewel het in mijn hoofd van veel "oohs" en "aahs" deed (want adembenemend mooi die film), miste ik stiekem het kippenvelmoment van in 1994. 

Voor alle duidelijkheid: ga deze film wél kijken met je kinderen. (Voor de durvers vanaf 7 jaar, voor de minder stoere kinderen vanaf 9 jaar). Want The Lion King versie 2019 is een pareltje. Het is dezelfde geniale film geworden als de animatiefilm van zo'n 25 (!!) jaar geleden, maar dan nog mooier, echter, spannender. 


opletten bij jeugdsentiment 

En misschien wringt daar voor mij persoonlijk het schoentje. Tijdens de film bleek dat ik nog steeds elke dialoog woord voor woord kan meezeggen (had ik al gezegd dat dit mijn lievelingsfilm was?), ik kan nog steeds elk liedje probleemloos meekelen (heb ik nagelaten, don't worry). Maar ik miste Elton John. En ik miste de originele stemmen. 

Want aan de dialogen is er amper gesleuteld. Enkel de hele scenery is live action gegaan. Dat maakt het geheel zeker wauw, maar het past gewoon minder bij mijn jeugdsentiment. De domme protmoppen van Pumba zijn gehalveerd, de personages hebben een zeker au sérieux gekregen. En uiteraard snap ik waarom de makers dit doen (protmoppen bij live action-dieren zijn sowieso minder grappig, i get that), maar het voelt een beetje als een gemis. 

Remakes zijn sowieso wat gevaarlijk. Waar Disney geweldig in is geslaagd met de opvolger van Mary Poppins, hebben ze wat mij betreft de bal ietsje misgeslagen bij onze leeuwenkoning. Ik voelde weinig. Ik moest niet huilen, en ik heb niet hardop gelachen. De hyena's waren niet zo grappig, en Simba was minder aandoenlijk.


Of ligt het aan mij? 

Of ligt het aan mij? Want ik ben hier helemaal los aan het gaan vanuit het kader van een nostalgische veertiger. Vraag mijn kinderen om te kiezen, en ze gaan volledig voor The Lion King van vandaag. Want stoer, spannend, met vechten en avontuur.  En - toegegeven - ook de openingsscene blijft even episch als in het origineel (ook als is het zonder den Elton). 

Dus ga de film gewoon kijken met je kinderen. Wie weet zeggen zij over 25 jaar op hun beurt dat niemand met één poot mag raken aan hun favoriete film uit 2019. En dat zou helemaal terecht zijn.