Maandelijks proberen we met Maison Slash de cinemazaal in te duiken voor de allernieuwste familiefilms toegelaten met kinderen. Slashparent Ingrid kon met haar twee zonen niet om de laatste "Lego Movie 2: The Second Part" heen. Wat zij ervan vond, vet of njet, lees je hier.

INGRID

Wat. was. dat.
Deze blik wierp een andere mama in de zaal mij toe tijdens de aftiteling van de film. Ze was net zoals ik op een veel te warme en zonnige februari-zondag met haar kinderen naar de cinema getrokken voor de nieuwste Legofilm. Alles voor de kinderen, weet je wel. Buiten onze twee gezinnen - zij met vier kinderen, ik met twee- lag de zaal er verlaten bij. We kenden elkaar niet - die mama en ik - maar we begrepen elkaar wel. "Volgende keer kan de papa gaan", lachte ze tijdens het buitengaan.

En dat gevoel deelde ik wel. Want de film voelt al van bij de start als een soort van psychedelische en hyperkinetische rollercoaster waarbij figuurtjes in een vervaarlijk tempo transformeren onder een dunne verhaallijn die je enerzijds geconcentreerd moet volgen, maar die anderzijds zo licht voelt dat je een zonnebril nodig hebt. 


Het verhaal

Ik heb de eerste Lego-film nooit gezien, maar The Lego Movie 2 is duidelijk een vervolgfilm. In het begin snapte ik dus niet veel van wat er allemaal voor mijn ogen gebeurde (en dat was veel!). Ik zag blokjes in een rotsnelheid gebouwd en omgebouwd worden tot raketten en schietgeweren. Ze gingen de strijd aan met schattige baby-aliens uit grote Duplo-blokken. Je voelt het al, zeer meta allemaal.

Het duurde echter een tijdje voordat ik de achterliggende story snapte, nl. over de broer en zus die moeten samenspelen met hun respectievelijke lego/duplo-blokken. Jongensachtige vechtscenario's komen zo plots in contact met roze glitter en zingende pony's. Lees: het meisje mag eigenlijk niet meespelen van broer, en beslist met haar roze Duplo de strijd aan te gaan met zijn bouwsels. 


Up tempo en humor

De dialogen gaan héél snel, maar je voelt wel dat de scenaristen king zijn in het bedenken van goeie oneliners. Alleen, deze gaan zo goed als helemaal verloren als je de film zoals wij in het Nederlands bekijkt. Er zijn wel leukigheden zoals: "het zusterstelsel", de roze planeet waar zusje-lief haar fantasie bolwerkt. En oh boy, volgens mij hebben de makers voor dit scenario een groene sigaret of 100 gerookt om dit allemaal te bedenken.

Want als je denkt dat het niet zotter kan... gaat het nog zotter. Met catchy en irriterende popsongs als 'dit liedje krijg je nooooit meeer.... uit je hooooofd'. (Echt gebeurd)

Soit: boodschap van de film is dat 'je soms moet slopen om te bouwen' (schoon gevonden Lego, echt schoon). En ook van 'ik wilde gewoon samenspelen'. En uiteraard het hele Amerikaanse 'het is gemakkelijker om je hart af te zetten dan om open te zetten.' (nu draait mijn maag.)

Vet of njet

Mijn kinderen waren absoluut verbaasd dat ik dit niet de allergeweldigste film van de wereld vond. Want zij gaven The Lego Movie 2 los een score van 10 op 10. Ikzelf zou de film nog minstens 7 keer moeten zien om de vele laages en boodschappen erin terug te vinden. Want die zijn er zeker. Maar nee dankjewel. Ik pas. Volgende keer kan de papa gaan.