Kinders die beikes zeggen bij al-les wat je hen voorschotelt. Het is vermoeiend en vooral het laatste wat een mens nodig heeft na een kakdrukke dag. Hoe vermijd je de volgende beikes? Hoe krijg je je kind zover dat hij wél eet wat de pot schaft? Je dacht dat je alles had geprobeerd, maar dat is buiten de zoektocht van slashparent Anneke gerekend. Zij viel op een zéér interessant instagram-account met massa's lust ik wel-tips!
Ik durf dat zonder schroom toe te geven: ik was écht een moeilijke eter als kind. Denk dan in de richting van urenlang een bord voor mijn neus hebben staan en te koppig zijn om er nog één hap van te eten. Eén grote machtsstrijd. MAAR … Ik ben wél het levende bewijs dat moeilijke eters als kind niet automatisch moeilijke eters blijven als ze groot zijn (al is dat groot zijn bij mij wel relatief met m’n 1 meter 62). Ik hou nu enorm van eten en sta (meestal) gelukkig zelf in de kookpotten te roeren. Dat lucht alvast op voor ouders die nu zwaar aan ‘t strugglen zijn met kinders die hun neus ophalen bij zowat al wat hen voorgeschoteld wordt. Nu ik naast mijn man al zowat zeven jaar de tafel deel met twee minimensjes is dat eten hier thuis ook wel een dingetje. Het is moeilijk om niet in het patroon van ‘als … dan’ te vallen of mijn geduld te verliezen. Daarom ben ik altijd wel benieuwd naar tips over hoe ik m’n niet zo gemakkelijke eters kan overtuigen om alvast gewoon nieuwe dingen te probéren (ze hoeven er helemaal geen bordenvol van naar binnen te werken). Die vond ik op de Instagram account Kids.Nutricionist van kinderdietiste Leah. Omdat sharen caren is, deel ik hieronder even de posts die me alvast het meest geïnspireerd hebben.

1. Kleine porties = blij kind (met bonuspunten voor minder voedselverspilling!)

Leah: ‘Ik hoor vaak van klanten dat ze hun kinderen willen laten kennismaken met nieuw voedsel, maar gefrustreerd raken als het eten gewoon op de grond of in de vuilbak belandt. De eetlust van kinderen varieert nogal. Soms lijkt het niet uit te maken of het hun lievelingseten is of niet: het is telkens een totale gok of ze het al dan niet opeten. Een manier om dat te omzeilen, is starten met kleine porties. Kinderen kunnen zo leren om te luisteren naar hun lichaam en zelf na te gaan hoeveel ze nodig hebben. Je biedt meer eten aan als er nog genoeg over is. Op die manier voelen ze zich niet beperkt en kan je ze helpen zelf het tempo van de maaltijd te bepalen.’

2. Stap voor stap 

Beeld je in: het heeft je na een volle (thuis)werkdag stevig wat energie gekost om een gezonde maaltijd op tafel te toveren voor je kroost. Maar dan komt het: nog voor je zit, hoor je ‘beikes’! ‘Je gaat dat wel lekker vinden', hoor je jezelf sussend zeggen, 'dat is keigezond!’. In gedachten high five je alvast met jezelf, maar neen. Het pakt niet. 

Leah: ‘Dit werkt misschien voor sommige kinderen, maar meestal niet bij een selectieve eter. Kinderen houden van autonomie en onafhankelijkheid. Daarom deze grote tip: pak het stap voor stap aan! Misschien kan je eerst die 'beikes' de wereld uit helpen en laten vervangen door ‘neen, dank u’ of ‘dat eet ik niet zo graag’ (Had je al gelezen over ons nee-danku-kommetje?!).  Om die onafhankelijkheid de stimuleren, kan je misschien vragen om zelf eten op hun bord te scheppen?’

3. Dreigen werkt niet (hoe vaak we het ook proberen)

De ‘als … dan’ valkuil: vermoedelijk ben ik niet de enige die er bijna dagelijks over struikelt. Hier is dat niet enkel aan tafel het geval. Véél te vaak betrap ik me erop dat ik een zin start met ‘als’. Maar gewoon eens proeven? Daar gaan ze toch niet van sterven? Eén hapje maar? En dan mogen ze tv kijken. Volgens deze kinderdiëtiste is dat toch niet de slimste aanpak … 

Leah: ‘Voor veel kinderen, en vooral voor minder gemakkelijke eters, kan druk averechts werken. Bij echt moeilijke eters kan deze aanpak er zelfs voor zorgen dat ze het eten net nog méér zullen weigeren. Daag hen uit met een uitspraak als ‘we zetten het even aan de kant voor wanneer je de moed hebt om het te proberen'. Dat klinkt nu eenmaal veel minder zwaar dan ‘als je dat niet proeft, dan kijk je straks geen tv meer’.'

Zeg het ons. Welke tips ga jij eens proberen?