Win 4 filmtickets voor 'Ruby Kieuwmans: Tiener met Tentakels’  dé zomerfilm van 2023! Weet jij het antwoord op de vraag hieronder? Het antwoord kan je terugvinden in dit review-artikel van onze filmman Rik. Geen doordenkers alleen een portie begrijpend lezen en zo'n lastige schiftingsvraag (eyeroll), maar tja wij vinden onze eigen handen niet onschuldig genoeg.

Filmman Rik mocht nog eens op pad voor een nieuwe filmrelease.  Ook van de partij: zijn 6-jarige zoon Lewis en 10-jarig petekind Elise.  Niet meteen de gemakkelijkste combinatie van leeftijden. Maar ‘Ruby Kieuwmans: Tiener met Tentakels’ slaagt er tòch in om een spannend verhaal te combineren met de nodige panache zodat wellicht alle kinderen in je gezin (hoe oud ook!) gespannen blijven zitten. Lees verder voor hun ervaring!

Als liefhebber van de films die Dreamworks ons al bracht, was ik maar al te blij dat ik naar
de avant-première van hun nieuwste film ‘Ruby Kieuwmans: Tiener met Tentakels’ mocht
gaan. Voor de gelegenheid nam ik Lewis, mijn 6-jarige zoon en Elise, mijn clevere petekind van ondertussen al bijna 10 jaar mee om de film te kijken. Ik was vooral benieuwd of ze beiden even geboeid gingen blijven door de film. Want de trailer beloofde me een spectaculaire film die ook nog eens een sterk verhaal ging hebben. Met twee hyped kinderen en een hoop popcorn namen we graag een duik in het verhaal!

Naar je schoolbal gaan en veranderen in een zeemonster, très awkward!


Waarovergaatda? Het hoofdpersonage is Ruby, een 16-jarig meisje dat eigenlijk in het water zou moeten leven. Ruby kan bijgevolg niet helemaal zichzelf zijn. Ze heeft wel goede vrienden, maar is niet de populairste in school. Het schoolbal, dat hun schoolcarrière afsluit, komt eraan. Maar daar doet zij niet aan mee, want dat is één van die dingen die het patriarchaat in stand houdt. Maar Ruby heeft eveneens een crush die ze stiekem maar al te graag zou meevragen naar het schoolbal. Haar ouders verbieden haar nochtans te gaan, want het schoolbal gaat door op een boot. Is dat dan een probleem zo op een boot? Ruby is zonder dat ze het zelf weet een Kraken, je weet wel die zeemonsters die mensen in gevaar brengen. Haar ouders hebben dus vooral schrik dat ze in het water zou terechtkomen en die gedaante zou aannemen. Dat zou geen vlotte eerste date zijn! Ondertussen zit de film vol met dubbele bodems over de moeilijkheden bij pubers, of moet ik adolescenten zeggen? Van de ongemakkelijkheid in omgang die ze kunnen ervaren, tot aan het emotioneel uitbreken toe.

Elk gezin zijn rommeltje!


De animaties van de film waren trouwens volledig on par met het niveau van het verhaal. Of eigenlijk moet ik zeggen dat ze een schakel zijn in de totale ervaring van de film. Elise zei me al tijdens de film hoe geweldig ze het kasteel of het koninklijk domein vond waarin de grootmoeder van Ruby woonde. Ongelijk had ze niet! Omdat de film vooral gericht is op de coming-of-age van Ruby en hoe zij de wereld ziet, ligt de focus echt op de het verhaal, zelfontplooiing en GRLPWR! 

De kracht van een Dreamworks productie zit in de combinatie van goede visuals, sterke emoties, een grappige verhaallijn met een moraal en mopjes die alleen ouders verstaan. Het is zeker geen overdaad aan overbodige felle kleuren waardoor uw kinders helemaal overprikkeld geraken. De mama van Ruby moeten we vermelden ( leukste bijrol!! ), ze is een vastgoedmakelaar en verkoopt een geweldig huis dat heel misschien (geen echte spoiler hoor) op het einde niet zo geweldig meer is. Woeps. Maar tegelijkertijd wonen ze in een huis dat vol met prullaria ligt, wat zou verraden dat ze eigenlijk zeewezens zijn. Een beetje zoals elk gezin wel zijn eigen rommeltje heeft dat hen hen maakt, maar voor anderen vreemd is.

Relaties, relaties, relaties, can’t live with them, can’t live without them


Ruby en haar gezin zijn hecht. Toch zouden ze elkaar de nek kunnen omwringen op
momenten. Ik kan me weinig anders voorstellen dan dat dit bekend klinkt voor de meesten onder jullie. Voor ons volwassenen is dat gevoel al bekend. Voor pubers is het nog eens zo sterk. Dat komt heel sterk naar boven in de film. Een boodschap waarbij je soms afstand zoekt van elkaar, maar twee seconden later er toch kan zijn voor elkaar. Zo roept de mama van Ruby haar dochter ter orde waardoor er een ruzie ontstaat en Ruby foute beslissingen neemt. De gevolgen zijn groot, maar de mama staat toch klaar om haar te troosten wanneer ze de kans krijgt. Dat is ‘relatie’ van de grootste soort, maar ook de kleintjes worden verwerkt in de film. Van de zotte nonkel (Lewis: “die nonkel is gek en eigenlijk ook een beetje dom” *lacht zaal op zijn eentje bijeen*) tot het broertje dat het niet kan laten zich te moeien in discussies. Het zorgt voor een grote herkenbaarheid bij jonge en minder jonge kinderen.

Stem als een klok

Copy Rik Leys

“Gaan we naar de film in onze taal kijken” vroeg Lewis. Ja! Ik herkende voor de film bij de
presentatie meteen Camilia Blereau en was blij want zij heeft een stem als een klok. En of
ze die goed gebruikte tijdens de film. Zoals niemand anders dat kan, bracht ze een scherpe toon in haar stem om heel streng en direct over te komen. Maar evengoed schakelt ze niet veel later op een stem die evengoed je oma zou kunnen zijn die je koekjes aanbiedt. Nog zo’n acteur is Steve Geerts. De schwung van onnozeliteit die hij de nonkel aanmeet is beter dan de Engelse versie naar mijn mening. Gloria Monserez mocht voor een keer de slechterik spelen in de film. Maar de stem moest niet klinken als een slechterik. Ook geen cadeau voor een stemactrice, vermoed ik. Toch deed ze dat met verve!

Een cliché dat hier echt wel telt: voor elk wat wils


Ik ging de film dus kijken met een 9-jarig meisje en een 6-jarige jongen. Zij, een
doordenkend persoon die de film duidelijk analyseerde. Hij, een dromerige jongen die nog een gat in de lucht springt als iets maar lasers heeft. Toch waren ze beiden enthousiast over de film. Elise benoemde dat ze het leuk vond hoe Ruby weer vrienden werd met haar oma.
Terwijl Lewis helemaal hyped was van het feit dat Ruby en de andere Krakens laser-ogen
hebben. De film was tegelijkertijd spannend, maar toch niet eng zodat een kleuter niet kan gaan kijken. En waar Elise veel meer opmerkte over de verliefdheid en gevoelens die
voorkwamen in de film, doorbraken ze dat ook op tijd en stond met een stuk humor die een kleuter in zijn zetel hield (of misschien wel eens twee seconden uit zijn zetel vliegt van het lachen). Moraal van het verhaal? EIN-DE-LIJK nog eens een film die je met al je kinders kan gaan zien!