We zijn midden augustus. Zolang ik me kan herinneren, is dit het moment dat ik de 'back to school'-acties zie opduiken in winkels en advertenties. Dit jaar blijft het stil. In 2020 is augustus vooral 'back to corona'. De tweede golf is gestart en ik maak me als doorwinterde slashparent ernstig zorgen over het aankomende schooljaar. Het is hier van back to.. jawadde?

"Ik heb twee weken vakantie gehad en toch blijf ik moe." Mijn oog viel op deze titel in de krant net na mijn verlof. Ironisch. Want ook ìk had twee weken vakantie gehad en ...ik ben moe. Tijdens de vorige lockdown heb ik me to-taal gegeven. Ik combineerde een gigantisch verhoogde werkdruk met het preteachen van mijn kinderen. Ik zorgde er samen met mijn collega's voor dat jullie - onze duizenden lezers - gesteund werden dankzij oplossingsgerichte en inspirerende artikels (weet je nog toen we dachten dat het na 5 weken beter zou gaan in #5wekentotpasen - hahaha) , én managde tegelijk dat mijn kinderen mentaal in evenwicht bleven (zij niet in balans, ik niet in balans). Ik herdacht campagnes voor klanten binnen een nieuwe realiteit en gaf mijn team werk. Geen technische werkloosheid hier, geen 'herbron'-periode, gewoon keihard doorperen en overleven. Een marathon in sprintvorm, zeg maar. 

Gaan de scholen straks open?

Maar de zomer kwam, en met haar ook de verdiende rust van twee weken. Ik ben dankbaar voor mijn break, al was het één van groen en oranje en we weten het niet. Een mens kan tegen veel, blijkt intussen. "Voor mij is alles goed, zolang onze kinders straks maar gewoon weer naar school kunnen", vertel ik tegen wie het horen wil. 

We zijn intussen midden augustus. Nog eventjes en mijn oudste zoon start in het eerste middelbaar. Maar steeds vaker zie ik artikels verschijnen die de eerdere harde belofte dat scholen niet meer zullen sluiten, tegenspreken.  Hoe ga ik dat straks opnieuw klaarspelen? Ben ik weerbaar genoeg om preteaching nòg eens te combineren met het leiden van een bedrijf doorheen een steeds uitdagendere economische realiteit? En zijn mijn kinderen weerbaar genoeg? Gaan sporten en hobbies wél plaatsvinden? Hoe ga ik dat potentieel organiseren zonder hulp van grootouders? 

Het is van #Backtojawadde

Het nieuws volgen in 2020 is vooral verwarring creëren in je hoofd met een extra stroom aan vragen. Ik leer mezelf om te leven van dag tot dag en flexibel te buigen in de richting die nodig is. Want het is meer dan duidelijk: dit jaar is er geen gewone 'back to school'. Het is van 'back to jawadde?' Mijn vragen zijn de vragen van veel slashparents. Niemand weet het, niemand heeft antwoorden en iedereen heeft een eigen verhaal. 

De volgende weken zullen we bij Maison Slash daarom onder de vlag van 'Back to jawadde' herkenbare verhalen en inspirerende artikels brengen. Niet alleen om je doorheen de nieuwe start van een onbekend schooljaar te loodsen, ook om je mentaal te begeleiden naar het niet weten wat. Want opgeven staat niet in ons woordenboek! Af en toe eens goed zagen en zeuren, moet kunnen, en dan liefst met een drupje humor erbij. Maar vooral: hey, het is ok, en ook, je bent niet alleen, beste slashparent. Bij Maison Slash zijn the parents alright. 

Heb jij een verhaal dat je kwijt wilt over preteaching, terug naar school of de combinatie werk/gezin? Stuur vrijblijvend al je vragen, opmerkingen of vertelsels naar redactie@maisonslash.be!