Beste Lieven Boeve, beste topman van het Katholiek Onderwijs, 

Ik las deze week verschillende artikels waarin u aankondigde dat de komende kerstexamens de eerste echte test wordt voor onze tieners. Na de kerstexamens zullen we waar nodig met de ouders en leerling in gesprek gaan om te kijken of de leerling al dan niet geheroriënteerd moet worden’, volgde nog. Met deze uitspraak kreeg je me werkelijk op mijn paard, en ik ben sinterklaas niet, dus ik vind dat niet tof. 

Ik spreek hier niet alleen voor mezelf, maar voor alle mamapapavrienden en ouders uit de community van Maison Slash. Al enkele maanden hoor ik verhalen die mijn hart doen breken. Zo is er de tienerdochter van vrienden die een hele week nauwgezet studeerde tijdens de herfstvakantie om haar 'achterstand' bij te benen. De laatste vrijdag van de vakantie kon het meisje na intensief studeren dankzij bijlessen aan 40 euro/uur weer opgelucht ademhalen, ze was weer helemaal mee. Ware het niet dat ze diezelfde laatste vrijdag van de vakantie  via smartschool tonnen huiswerk in haar mailbox gedropt kreeg. Te verwerken tegen maandag. 
Of er is het verhaal van een andere tiener die haar draai niet vindt tijdens de lockdown. Niet evident zo puberen en opgroeien terwijl je thuis opgesloten zit tijdens een pandemie. Bij het telefoontje aan de psycholoog wordt enkel de vraag gesteld of er zelfmoordneigingen zijn. Indien niet: sorry, geen prioriteit, geen plaats.
Of er is de zoon van een kennis die enkel nog hele dagen gamet - want dat is het dichtste dat hij nog bij sociaal contact geraakt. 

Ik zie en hoor zoveel ouders en kinderen struggelen, hun best doen, op hun tandvlees zitten en toch doorzetten. Tijdens lockdown één was er nog vet op de soep, maar nu zijn er velen de wanhoop nabij en rolden in veel gezinnen de traantjes al rijkelijk. Dat u de kerstexamens dan benoemt als de "eerste echte test voor onze tieners", vind ik eerlijk gezegd redelijk onrespectvol. Hoe kan je tieners afrekenen na een halfslachtig trimester waarin ze ook nu weer veel leerstof alleen moesten verwerken? Hoe leg je kinderen uit dat ze na een heel trimester met bijzonder beperkte differentiëring of persoonlijke begeleiding mogelijks moeten 'geheroriënteerd' worden? Hoe kijkt u straks in de spiegel als u onze kinderen na kerst mogelijks wegrukt uit de enige comfortzone die hen nog rest naast hun 'bubbel': hun vertrouwde klas met gekende vrienden. 

Onze tieners werden niet enkel al gedurende de hele pandemie met de vinger gewezen als 'de motor'. Ze worden ook volledig aan hun lot overgelaten als het gaat over welzijn. In debatten over 'hoe moet het nu verder met het onderwijs' lijkt het enkel nog te draaien rond hoe we de eindtermen zullen behalen. Maar hoe weinig kinderen horen vandaag een 'oeistmetu?'. Ja, niet goed dus. Op dit moment rest er voor twaalfplussers blijkbaar niets anders dan school en presteren. Alle andere activiteiten zijn weggevallen, alle fun is letterlijk gone. En wij ouders proberen zo goed als mogelijk de paraplu te zijn die de shit tegenhoudt boven de hoofden van onze kroost. Naast onze eigen corona-shit uiteraard. 

Dus beste Meneer Boeve, de vloer roept hier even richting ivoren toren. We moeten onze kinderen straks niet heroriënteren. Nee, we moeten hen applaudisseren! Voor hun geduld. Voor hun doorzettingsvermogen. Voor hun flexibiliteit. Stop om van onze tieners ridicule blokmachines te maken en toon begrip. Elke dag om 20u misschien? 

En aan alle ouders, zoek je een zelfhulpgroepke met humor?
Sluit je aan bij onze Facebookgroep! ❤️