Een zomer is.. niet meer hetzelfde éénmaal als je kinderen hebt. Dat ondervindt ook slashparent Tineke. Maar sinds kort ontdekte ze dé oplossing voor al haar vakantieopvang-problemen. Bijspelen. Het is goedkoop, solidair en ... geniaal!

TINEKE

Ah, de zomer. Reisjes maken met het lief of met vrienden. Nieuwe steden ontdekken en slechts deels voorbereide roadtrips maken. Of anders gewoon thuisblijven en lang uitslapen. Uitgebreid ontbijten met de radio op de achtergrond en de krant op tafel. Plannen maken voor een dag die op elk moment nog elke richting kan uitgaan en waarvan de uren zich vullen met podcasts beluisteren, mijn Goodreads-lijst kortwieken, romcoms bekijken en ongegeneerd een potje huilen, een rustige wandeling maken met het lief, met vrienden afspreken om rosétjes te gaan drinken in de stad of om het even waar ik op dat moment zin in heb…

In een nog niet zo ver verleden betekende de zomer voor mij, of ik die nu thuis doorbracht of elders, simpelweg genieten. Mijn verlof was één langgerekte portie me-time die slechts sporadisch en alleen als het echt niet anders kon door de sleur van alledaagse praktische beslommeringen werd doorbroken. En toen kreeg ik kinderen…

Zomervakantie, the parent edition

Sindsdien is bijna niets in mijn leven nog hetzelfde, dus ook mijn vakantie niet. Ook de zomer niet. Vooral de zomer niet, eigenlijk. Want, hoewel mijn kinderen hun stempel op elke maand en elk seizoen drukken, laat hun invloed zich, zeker sinds twee derden van mijn kroost inmiddels schoolgaande jeugd is, toch vooral in de maanden juli en augustus gelden. Terwijl dat vroeger twee van de meest ontspannen en onbezorgde maanden uit mijn jaar waren, zijn het nu veruit de drukste en meest stressvolle negen weken in onze kalender.

In de zomer lijkt het immers alsof de agenda’s van elk van de vijf gezinsleden hier nog verder dan anders uit elkaar lopen. Doorheen het schooljaar bewegen we- de ene dag al wat vlotter als de andere- als gezin mee op het strakke ritme van school en werk, maar tijdens de lange zomervakantie wordt die zekere grond onder onze voeten weggemaaid en staan we er als ouders alleen voor om het vacuüm dat de zomer in de schema’s van onze kinderen slaat zelf op te vullen.

Planningen puzzelen en playdates plannen

Dus begint de zomer tegenwoordig al in de winter, wanneer we vol spanning voor het computerscherm zitten te wachten tot de inschrijvingen van de plaatselijke sportkampen worden opengesteld en we hopelijk een paar van de gegeerde plaatsen kunnen versieren. Halverwege de lente worden bevriende ouders eens vriendelijk in de ogen gekeken om playdates voor onze kroost te regelen en de agenda’s van onze drukbezette ouders worden nog eens bovenop de onze gelegd om logeerpartijtjes te plannen voor hun kleinkinderen. De verlofdagen van mij en mijn man worden vervolgens handig aangewend om de gaten in de zomerschema’s van onze kinderen op te vullen, in de hoop dat de gezamenlijke planning voldoende ruimte laat voor een reisje of een staycation met het hele gezin.

 een solidaire oplossing voor opvangproblemen

Nee, zo’n zomergezinsplanning maken is voor ons geen puzzel die zich makkelijk laat leggen. Voor veel ouders niet, zo bleek vorig jaar uit gesprekken met vermoeide, gestresseerde en soms ronduit wanhopende ouders aan de schoolpoort. Tijdens ons geklaag over te lange vakanties en te dure en te drukke kampjes kiemde al snel het idee om er zelf, samen iets aan te doen. We besloten om ons aan te sluiten bij een fenomeen dat zich de laatste jaren als een lopend vuurtje over het Vlaamse schoollandschap verspreidt: het bijspelen.

Concreet komt het er op neer dat we als ouders de handen uit de mouwen steken en zelf, in groepsverband, tijdens de zomervakantie enkele weken kinderopvang voor onze gezamenlijke kroost organiseren. Dat wil zeggen dat we als ouder één dag in de week, samen met één of meerdere andere ouders, op school opvang voorzien voor onze eigen kinderen en hun schoolvriendjes en in ruil daarvoor de vier andere dagen van de week onze kinderen naar diezelfde opvang kunnen brengen, die dan door andere ouders van de groep wordt georganiseerd.

Voor ouders, door ouders

Bijspelen is een solidaire vorm van kinderopvang. Het is goedkoop, bijna gratis zelfs, en kleinschalig. We waren dan ook heel enthousiast om er als ouders onze schouders onder te zetten en zo de opvangproblemen van onszelf en die van onze soortgenoten te verlichten. Er kwam heel wat organisatie bij kijken- er moesten afspraken gemaakt worden met de schooldirectie, de inrichtende macht en de ouders onderling en het duurde ook even voor de opvangschema’s voor iedereen goed in elkaar zaten- maar het resultaat mocht er zijn: onze eerste zomer die we al bijspelend doorbrachten, was een groot succes. De kinderen genoten ervan hun schoolvriendjes ook in de vakantie rond zich te hebben en wij als ouders hadden niet enkel een goedkope en gemakkelijke oplossing voor onze zomerse opvangproblemen, we leerde de klasgenootjes van onze kinderen en hun ouders maar ook onze eigen kinderen op een andere, nieuwe manier kennen.

En dus doen we het deze zomer gewoon opnieuw. Inmiddels hebben mijn kinderen, tussen de kampjes en logeerpartijtjes door, al twee weken bijgespeeld en heb ik er mijn eerste opvangbeurt op zitten. Op het einde van de maand volgen weer twee weken bijspelen. Het oppassen is niet altijd evident: zo’n tien uur oppassen op een kleine klas losgeslagen kleuters vergt wat van een mens. Maar niets dat niet kan verholpen of vergemakkelijkt worden door een avondje knutselideeën vergaren op Pinterest, sloten koffie drinken en gezellig bijpraten met de ouder met wie je van dienst bent.

Zo betekent de zomer voor ons minder stress en meer genieten. Want daar is hij toch echt voor bedoeld, zo’n zomer. Ook als je kinderen hebt.

Meer info over bijspelen lees je op cokido.org of in dit artikel.